PL 50, col. 741
Formulae spiritalis intelligentiae (Eucherius Lugdunensis), J. P. Migne
quod occidentem, id est peccatum, respicientibus
dexter fiat. Auster, calor fidei. In psal.: Sicut torrens
in austro [(Ps. CXXV, 4)] . Est et Spiritus sanctus, ut
ibi, Surge, aquilo, et veni auster [(Cant. IV, 6)]
: id est,
Recede, diabole, et veni, spiritus alme. Aer, inanitatis
enuntiatio. In Apostolo: Sic pugno, non quasi
aerem verberans [(I Cor. IX, 26)]
; id est, non inania
consectans.
Tempora, opportuna distributio voluntatis divinae.
In Psalmo: Fecit lunam in tempora [(Ps. CIII, 19)]
.
Ver vitae renovatio, vel per baptismum, vel per resurrectionem.
In psalmo: Aestatem et ver tu fecisti
ea [(Ps. LXXIII, 17)]
. Aestas venturae jucunditatis praefiguratio.
In psalmo, ut supra. Hiems, praesens vita,
persecutio, vel tribulatio. In Evangelio: Ut non fiat
vestra fuga hieme, vel sabbato [(Matt. XXIV, 20)]
. Anni,
aliquando pro aeternitate accipiuntur, ut ibi: Et anni
tui non deficient [(Ps. CI, 28)]
. Interdum et pro brevitate
hujus vitae, ut hic: Anni nostri tamquam aranea
meditabuntur [(Ps. LXXXIX, 3)]
. Mensium nomine qui
diebus coadunantur, collectiones animarum designantur,
vel perfectio sanctorum, ut ibi: Erit mensis
ex mense [(Isai. LXVI, 23)]
: videlicet eis in requie,
quibus nunc perfectio fuerit in operatione. Dies et
nox, justitia et iniquitas, fides et infidelitas, prospera
et adversa. In psal.: In die mandavit Dominus
misericordiam suam, et in nocte declaravit [(Ps. XLI, 9)] .
Dierum nomine intelligitur etiam illuminatio divinae
gratiae per diversa dona virtutum. Item dies designat
angelum apostatam: dum Job ita loquitur: Maledicant
ei qui maledicunt diei [(Job III, 8)]
. Noctis autem
nomine, vel error ignorantiae caecitas, vel etiam
mortis acerbitas accipitur. Lumen et tenebrae, ita
maxime accipiuntur ut dies et nox. In ep. Joan.: Qui diligit fratrem suum, in lumine manet: qui autem
odit fratrem suum, in tenebris est
[(I Joan. II, 10)]
. Per
lumen etiam intentio cordis declaratur. Umbra, protectio
divina. In ps.: Sub umbra alarum tuarum protege
me [(Ps. XVI, 8)]
. Alias oblivio, vel peccata, ut
ibi: Sedentes in tenebris et in umbra mortis [(Ps. CVI,
10)]
. Umbra est aliquando delectatio peccatorum, ut
in Job: Sub umbra dormit in secreto [(Job XL, 16)]
.
Rursus umbra oblivionem mentis, vel mortem carnis,
vel imitationem diaboli significat. Lucis nomine,
Dominus, vel quilibet justus intelligitur, ut in
Evang.: Erat lux vera quae illuminat omnem hominem
venientem in hunc mundum [(Joan. I, 9)]
. Et Apostolus: Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in
Domino
[(Eph. V, 8)]
. Ponitur etiam pro illuminatione
fidei, et pro vita. Hora, quingenti (ut putant quidam)
anni: si quando dies pro toto mundi istius saeculo
accipitur: in Epistola Jo.: Filioli mei, novissima hora
est [(I Joan. II, 18)]
. Oriens, quia ab illa parte lux
oritur, Salvator: maxime in Luca: Visitavit nos
Oriens ex alto. Et in Zach.: Ecce vir Oriens nomen
ejus [(Luc. I, 78)]
. Occidens, vitae melioris defectus.
In propheta: Occidet vobis sol in meridie [(Zach. VI,
12)]
. Aquilonaris pars semper in adverso ponitur,
ut proph. de diabolo: Ponam sedem meam ad Aquilonem
dexter fiat. Auster, calor fidei. In psal.: Sicut torrens
in austro [(Ps. CXXV, 4)] . Est et Spiritus sanctus, ut
ibi, Surge, aquilo, et veni auster [(Cant. IV, 6)]
: id est,
Recede, diabole, et veni, spiritus alme. Aer, inanitatis
enuntiatio. In Apostolo: Sic pugno, non quasi
aerem verberans [(I Cor. IX, 26)]
; id est, non inania
consectans.
Tempora, opportuna distributio voluntatis divinae.
In Psalmo: Fecit lunam in tempora [(Ps. CIII, 19)]
.
Ver vitae renovatio, vel per baptismum, vel per resurrectionem.
In psalmo: Aestatem et ver tu fecisti
ea [(Ps. LXXIII, 17)]
. Aestas venturae jucunditatis praefiguratio.
In psalmo, ut supra. Hiems, praesens vita,
persecutio, vel tribulatio. In Evangelio: Ut non fiat
vestra fuga hieme, vel sabbato [(Matt. XXIV, 20)]
. Anni,
aliquando pro aeternitate accipiuntur, ut ibi: Et anni
tui non deficient [(Ps. CI, 28)]
. Interdum et pro brevitate
hujus vitae, ut hic: Anni nostri tamquam aranea
meditabuntur [(Ps. LXXXIX, 3)]
. Mensium nomine qui
diebus coadunantur, collectiones animarum designantur,
vel perfectio sanctorum, ut ibi: Erit mensis
ex mense [(Isai. LXVI, 23)]
: videlicet eis in requie,
quibus nunc perfectio fuerit in operatione. Dies et
nox, justitia et iniquitas, fides et infidelitas, prospera
et adversa. In psal.: In die mandavit Dominus
misericordiam suam, et in nocte declaravit [(Ps. XLI, 9)] .
Dierum nomine intelligitur etiam illuminatio divinae
gratiae per diversa dona virtutum. Item dies designat
angelum apostatam: dum Job ita loquitur: Maledicant
ei qui maledicunt diei [(Job III, 8)]
. Noctis autem
nomine, vel error ignorantiae caecitas, vel etiam
mortis acerbitas accipitur. Lumen et tenebrae, ita
maxime accipiuntur ut dies et nox. In ep. Joan.: Qui diligit fratrem suum, in lumine manet: qui autem
odit fratrem suum, in tenebris est
[(I Joan. II, 10)]
. Per
lumen etiam intentio cordis declaratur. Umbra, protectio
divina. In ps.: Sub umbra alarum tuarum protege
me [(Ps. XVI, 8)]
. Alias oblivio, vel peccata, ut
ibi: Sedentes in tenebris et in umbra mortis [(Ps. CVI,
10)]
. Umbra est aliquando delectatio peccatorum, ut
in Job: Sub umbra dormit in secreto [(Job XL, 16)]
.
Rursus umbra oblivionem mentis, vel mortem carnis,
vel imitationem diaboli significat. Lucis nomine,
Dominus, vel quilibet justus intelligitur, ut in
Evang.: Erat lux vera quae illuminat omnem hominem
venientem in hunc mundum [(Joan. I, 9)]
. Et Apostolus: Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in
Domino
[(Eph. V, 8)]
. Ponitur etiam pro illuminatione
fidei, et pro vita. Hora, quingenti (ut putant quidam)
anni: si quando dies pro toto mundi istius saeculo
accipitur: in Epistola Jo.: Filioli mei, novissima hora
est [(I Joan. II, 18)]
. Oriens, quia ab illa parte lux
oritur, Salvator: maxime in Luca: Visitavit nos
Oriens ex alto. Et in Zach.: Ecce vir Oriens nomen
ejus [(Luc. I, 78)]
. Occidens, vitae melioris defectus.
In propheta: Occidet vobis sol in meridie [(Zach. VI,
12)]
. Aquilonaris pars semper in adverso ponitur,
ut proph. de diabolo: Ponam sedem meam ad Aquilonem