PL 51, col. 120

Solum agat, atque agro cum plantatore ministret,
Terraque seminibus det, non Deus, incrementum;
Ubere ceu gleba subsistat, et arte colentis
Exoritura seges; neque quidquam cordis in arvo
Praesulcet divina manus, quo temperet aequor
Edomitum, faciatque satis gaudere novales?
Talibus assumptis inimico ex dogmate, nonne
Perspicuum est quantum damnatos confoveatis?
Dum cuique, ad verae capienda exordia vitae,
Naturam affectum fidei conferre docetis;
Dumque aliud non est vobiscum gratia quam Lex,
Quamque propheta monens, et quam doctrina ministri.
Scilicet ut tale arbitrium generaliter insit
Semine damnato genitis in corpore mortis,
Quale habuit nondum peccati lege subactus
Primus homo; et nullum in prolem de vulnere vulnus
Transierit, nisi corpoream per conditionem:
Quae sic exterius respondeat, ut nihil intus
Imminuat, teneatque suum substantia mentis
Splendorem; et nulla poenali nocte prematur.
ADDITE quod superest tumidi, ruituraque vani