PL 56, col. 114
He gutem iris testimonia sane plur is esse videntur iſaeſi ind can ur.- Uno autem canone ancuores quam a arguments qua pro omissione ejusdem geparatim editi ei inertj inveniuntur in collectione canonis objecta aliquot exceptiones patiuntur.
velustissima canonum hoc lomo edenda cap. 13 eum 43. Non multum laborandum est ob collectionem hoe 1itulo : Concilium plenarium apud Carthaginems Isidori, qu integram hane synodum nem edidit, habitum contra Pelaginm et Cœleslium.
Hune non g&'inctos computaverit , mt plaribus animadyerlig * in suspicionem adducunt, eo quod deest tum Quesnellus dis-ertation. 13, $ 51, n. 5, in vulgatis n_ lsidaro, tum in Dionysio, qui ceteros omnes vero nume us cangnis aſſigatur uni brevi-simo pro canones con ra Pelag anos editos erbibent.
Ilud mio hujus syyodi, oo nihil eanone dignum con- præterea maj« ris momenti accedit, quod in Cap tulis tinet; suspicio non ſevis exoritur canonem de quo de gratis Colestini epistole subjectis , quorum aus agimus jam ab initio locum habuisse in ejus colle- cior, S.
Auctori vero Capitu'orum de Gralia illud capitulum contra vaturalem beatitudinem parvulo- reponi potest, in ejus ice canonem tert um ob rum sine bag;ismate deced ntium in ejusdem $ynodi g Pateriei nreessitudinem a seeundo non ſuisse distin- exemplo locum babuisset.
20 44. Ind saltem nemo inficiari poterit, diversa perrara documenta ediderit ad Pelagianorum causam fuigse olim hnjus synodi exemplaria : alia nimirum spec'antia , antiquiorem horum documentorum col- cum hoc canove, uli sane ſuerunt illa duo que lectienem reperisse , que Prlagiane controversie ius et auctor cllectionis huic tomo insertæ adbi-
tempore compacta videlur. Hare auum amiquitas buerunt; alia vera eodem carvisse, que. $i ita malis, quantum avetoritalis controverso canoni conciliet, Dionysio et auetori Caplinlorum de Gratia præsto nemo non vide!, Accedit qu d non unus auetor fyere.
percato originis ex Adamo non nullo. alio concilio catho- pularent obuexios. hst cano 1 secundus. Tertium vero licorum nur nisi in eoneilio designans addit.: Kos quoque qui affirmarent mu nni 418, ei ſortassis etiany quodam loco, parydieum inter et inſeros, non 20 - ben am idem Paires Zosimo su; gesse- os in/antes beate vi ere.
usque ad can. 116. Dein c. 21 et 22 refert eananes Duo ergo distineta huzus synodi et cæterurum ducu- 120 et 125 ejusdem Codicis. Canone 24 jungit duos mentorom ad Pelagianos spectantium exempla, quo» canones 124 et 122, et canone 25 alios duos ipsius rum alte um Grace reddium lectum ei a Photio, Codicis canones, 125 et 124.
bræter canonem de parvulis sine baptismaie dece- Nun modicum przterea vindiciarum pondus colligere gdentibns, tres eanones landati Codicis Africani, 117, lic t ex Ferrando, qui sane codicibus Africans usns, {418 et 119, qui Donatistarum causam respiciunt.
lu- maximam auctoritatem cunciliat. Eisi enim e re ejus troductio quam præſigit, licet consules designet anni non ſuerit allegare canones adversus Pelagianos; 402, indicat tamen numerum episcoporum CCxiv, cum tamen num.
190 titn/um 10 ascrivat ei canoni, qui compelit synodo Afrieane anni 418. Subscriplio- qui capitulis contra Peiazianam heresim eduis pri- nes quoque trium episcoporum, in quibus Donatia- mus $ubjicitur; non octo, sed novem carones ad uus Teleptenais prime sedis secundo loco nominatur, eam heresim inentes in suo codice præcessisse ad synodum plenariam ejusdem anni 418 pertinent,
Aurelius quidem si cum preſat ones aliquam interlocutionem aut ei Donatianus inseripti inveniuntur in procemio hu- aliquod decretum continent. Cum vero pro rmium jus synodi, qua refertur in collectione hoc tome brevissimum hnjas synodi solam notationem loci guhjiciends, nec non apud Photium in Bibliotbeca temporisque ex'ibeat, primi tituli vel canonis locum Cod.
velustissima canonum hoc lomo edenda cap. 13 eum 43. Non multum laborandum est ob collectionem hoe 1itulo : Concilium plenarium apud Carthaginems Isidori, qu integram hane synodum nem edidit, habitum contra Pelaginm et Cœleslium.
Hune non g&'inctos computaverit , mt plaribus animadyerlig * in suspicionem adducunt, eo quod deest tum Quesnellus dis-ertation. 13, $ 51, n. 5, in vulgatis n_ lsidaro, tum in Dionysio, qui ceteros omnes vero nume us cangnis aſſigatur uni brevi-simo pro canones con ra Pelag anos editos erbibent.
Ilud mio hujus syyodi, oo nihil eanone dignum con- præterea maj« ris momenti accedit, quod in Cap tulis tinet; suspicio non ſevis exoritur canonem de quo de gratis Colestini epistole subjectis , quorum aus agimus jam ab initio locum habuisse in ejus colle- cior, S.
Auctori vero Capitu'orum de Gralia illud capitulum contra vaturalem beatitudinem parvulo- reponi potest, in ejus ice canonem tert um ob rum sine bag;ismate deced ntium in ejusdem $ynodi g Pateriei nreessitudinem a seeundo non ſuisse distin- exemplo locum babuisset.
20 44. Ind saltem nemo inficiari poterit, diversa perrara documenta ediderit ad Pelagianorum causam fuigse olim hnjus synodi exemplaria : alia nimirum spec'antia , antiquiorem horum documentorum col- cum hoc canove, uli sane ſuerunt illa duo que lectienem reperisse , que Prlagiane controversie ius et auctor cllectionis huic tomo insertæ adbi-
tempore compacta videlur. Hare auum amiquitas buerunt; alia vera eodem carvisse, que. $i ita malis, quantum avetoritalis controverso canoni conciliet, Dionysio et auetori Caplinlorum de Gratia præsto nemo non vide!, Accedit qu d non unus auetor fyere.
percato originis ex Adamo non nullo. alio concilio catho- pularent obuexios. hst cano 1 secundus. Tertium vero licorum nur nisi in eoneilio designans addit.: Kos quoque qui affirmarent mu nni 418, ei ſortassis etiany quodam loco, parydieum inter et inſeros, non 20 - ben am idem Paires Zosimo su; gesse- os in/antes beate vi ere.
usque ad can. 116. Dein c. 21 et 22 refert eananes Duo ergo distineta huzus synodi et cæterurum ducu- 120 et 125 ejusdem Codicis. Canone 24 jungit duos mentorom ad Pelagianos spectantium exempla, quo» canones 124 et 122, et canone 25 alios duos ipsius rum alte um Grace reddium lectum ei a Photio, Codicis canones, 125 et 124.
bræter canonem de parvulis sine baptismaie dece- Nun modicum przterea vindiciarum pondus colligere gdentibns, tres eanones landati Codicis Africani, 117, lic t ex Ferrando, qui sane codicibus Africans usns, {418 et 119, qui Donatistarum causam respiciunt.
lu- maximam auctoritatem cunciliat. Eisi enim e re ejus troductio quam præſigit, licet consules designet anni non ſuerit allegare canones adversus Pelagianos; 402, indicat tamen numerum episcoporum CCxiv, cum tamen num.
190 titn/um 10 ascrivat ei canoni, qui compelit synodo Afrieane anni 418. Subscriplio- qui capitulis contra Peiazianam heresim eduis pri- nes quoque trium episcoporum, in quibus Donatia- mus $ubjicitur; non octo, sed novem carones ad uus Teleptenais prime sedis secundo loco nominatur, eam heresim inentes in suo codice præcessisse ad synodum plenariam ejusdem anni 418 pertinent,
Aurelius quidem si cum preſat ones aliquam interlocutionem aut ei Donatianus inseripti inveniuntur in procemio hu- aliquod decretum continent. Cum vero pro rmium jus synodi, qua refertur in collectione hoc tome brevissimum hnjas synodi solam notationem loci guhjiciends, nec non apud Photium in Bibliotbeca temporisque ex'ibeat, primi tituli vel canonis locum Cod.