PL 56, col. 20
ni cano- A Dionysianos unitate excedunt), communis praevum- ptio invaluit Grzcum codicem canonum in ea «+ynodo adhibitum similem ſuisse codici ejusdem Dionysii, in quo sub numeris, seu titulis, 165 continebantur ca- nones 20 Niczeni, 24 Ancyrani, 14 Neocrsarienses, Gangrenses 20, Antiocheni 28, Laodiceni 59 ei Con- Stantinopo'itani 3.
Hane quaque faisse putant primam Gracam canonum collectionem, quæ post Constanti- nopolitanum concilium hoe ordine et numero eano- num compacta fuerit. Id vero nohis non ita videtur cortum, ut plerique existimant.
Ut autem hac in re ad vetustissimum tempus pertinenle lumen aliquot ef- ſulgeat, deficientibus Grzcis hujus vi exemplaribus, ad veteres interpretationes Latinas anteriores Diony- sio que ex antiquissimis Grz#cis canonum codicibus traducte fuerum conſugiendum est, nec non ad alias pervetustas collectiones Latinas, que ex interpreta- tionibus Dionysiana anterioribus Gracarum synodo- rum canones derivarunt.
A. Duas autem horum canonum _— —.— antiquiores Diouysio : Priscan, quam Justellus vul- avit, nos — et emendatiorem hoc [x1] tomo recudemus; ct eam que, ab Isidero rece- pta ex collectione Hispanica, Isidoriana vocari solet, non quod lsidorun habeat auctorem, sed quiz cum Isidori collectione primum edita ſuit.
Prisca vers» uti a Justello est typis impressa, hunc ordinem pre- ſert. Canones exhibet An 24, Neocsarienses 14, Nicznos 21, quibus ex nostris codieibus addewns tolidem Sardicenses at ud Juslellum mutilos, Gan- grenses 20, Antiochenas 24, Cbalcedonenses 27, et quatuor Conslantinopolitancs, adjecto sine numero alio cauone Chalcedonensi de primatu Ecelesie Con-
stantinopol ane, qui conſtciunt canones 165, seu (si compuletur etiam canon Chalcedonensis Constantino- politanis subjectus) canones 166. Isidoriana autem versio omnes canones, etiam Chalcedonenses 27, pro- ſert, qui apud D:onysium leguntur.
Antique colle- ctiones Latin, quas deinceps singillatim deseribe- mus, non ex una fantum versione Grecos canones receperunt, sed alios ex Isidoriana, alios ex Prisca. 5. His premissis duo potissimum in versione prisca animadversionem merentnr.
Primo in ea desunt ca- nones Laodiceni. Neque id peculiari deſectui _ dicis quem Justellus invenit tribuendum est. Desnut enim pariter in duabus vetustissimis collectionibus, que ex aliis anliquissimis manuscriptis prisce inter- prefationis aliquot alios Grecorum conciliorum ca- nones Susceperunt, nimirum in collectione Vat.
Re- Tuc 1997, et in alia quz exhbibetur in duobus mss. ucano 88 et Colbertino 784. Auctor alius vetustis sim collectionis contente in codicibus Barberino 2888 et Vaticano 1342, qui ex eadem prisca versione profecit, cum in ea non reperisset canones Laodice - nos, ipso0s ex Isidoriuna sumpsit.
Hac maniſestum nobis eſſiciunt hos canones ab origine deſuisse, non minus in prisca versione quam in codice Greco ex quo hujus versionis auctor Grecorum cauonum Lau- nam inlerpretationem lucubravit ; alias Lsodicenos que ac cæieros Latinitate donasset.
Laodiceni e: go canones Grace collectioni non statim ab initio in- serii, sed posterius additi ſuerunt. Secundo canones Constenünopolitani in eadem prisca versione post Chalredonenses recensentur, eodemque ordine de- seribuntur in (ribus aliis diversis et antiquissimis col- lſectionibus manuscriptis paulo ante memoratis, Vat.
Regine 1997; Lucano-Colbertina et Vat. Barberina, que horum conciliorum canones ex prisca versione recepere. Hoc ergo in verso ordine canones Constan- tinopolitani Chalcedonensibus svbjiciebantur etiam in eo Graco codice quem ejusdem versionis anclor adhibuit.
Conslantinopolitani igitur concilii canones, nti leguntur in prisca, post lcedonense adjecii faere : idque adeo est evidens, ut inter canones ejus- dem synodi Constantinopolitane accenseatur eliam canon Chalcedonensis de primatu Ecclesize Constau- finopolitanz, ac (rium legatorum Romani pouliſicis
Hane quaque faisse putant primam Gracam canonum collectionem, quæ post Constanti- nopolitanum concilium hoe ordine et numero eano- num compacta fuerit. Id vero nohis non ita videtur cortum, ut plerique existimant.
Ut autem hac in re ad vetustissimum tempus pertinenle lumen aliquot ef- ſulgeat, deficientibus Grzcis hujus vi exemplaribus, ad veteres interpretationes Latinas anteriores Diony- sio que ex antiquissimis Grz#cis canonum codicibus traducte fuerum conſugiendum est, nec non ad alias pervetustas collectiones Latinas, que ex interpreta- tionibus Dionysiana anterioribus Gracarum synodo- rum canones derivarunt.
A. Duas autem horum canonum _— —.— antiquiores Diouysio : Priscan, quam Justellus vul- avit, nos — et emendatiorem hoc [x1] tomo recudemus; ct eam que, ab Isidero rece- pta ex collectione Hispanica, Isidoriana vocari solet, non quod lsidorun habeat auctorem, sed quiz cum Isidori collectione primum edita ſuit.
Prisca vers» uti a Justello est typis impressa, hunc ordinem pre- ſert. Canones exhibet An 24, Neocsarienses 14, Nicznos 21, quibus ex nostris codieibus addewns tolidem Sardicenses at ud Juslellum mutilos, Gan- grenses 20, Antiochenas 24, Cbalcedonenses 27, et quatuor Conslantinopolitancs, adjecto sine numero alio cauone Chalcedonensi de primatu Ecelesie Con-
stantinopol ane, qui conſtciunt canones 165, seu (si compuletur etiam canon Chalcedonensis Constantino- politanis subjectus) canones 166. Isidoriana autem versio omnes canones, etiam Chalcedonenses 27, pro- ſert, qui apud D:onysium leguntur.
Antique colle- ctiones Latin, quas deinceps singillatim deseribe- mus, non ex una fantum versione Grecos canones receperunt, sed alios ex Isidoriana, alios ex Prisca. 5. His premissis duo potissimum in versione prisca animadversionem merentnr.
Primo in ea desunt ca- nones Laodiceni. Neque id peculiari deſectui _ dicis quem Justellus invenit tribuendum est. Desnut enim pariter in duabus vetustissimis collectionibus, que ex aliis anliquissimis manuscriptis prisce inter- prefationis aliquot alios Grecorum conciliorum ca- nones Susceperunt, nimirum in collectione Vat.
Re- Tuc 1997, et in alia quz exhbibetur in duobus mss. ucano 88 et Colbertino 784. Auctor alius vetustis sim collectionis contente in codicibus Barberino 2888 et Vaticano 1342, qui ex eadem prisca versione profecit, cum in ea non reperisset canones Laodice - nos, ipso0s ex Isidoriuna sumpsit.
Hac maniſestum nobis eſſiciunt hos canones ab origine deſuisse, non minus in prisca versione quam in codice Greco ex quo hujus versionis auctor Grecorum cauonum Lau- nam inlerpretationem lucubravit ; alias Lsodicenos que ac cæieros Latinitate donasset.
Laodiceni e: go canones Grace collectioni non statim ab initio in- serii, sed posterius additi ſuerunt. Secundo canones Constenünopolitani in eadem prisca versione post Chalredonenses recensentur, eodemque ordine de- seribuntur in (ribus aliis diversis et antiquissimis col- lſectionibus manuscriptis paulo ante memoratis, Vat.
Regine 1997; Lucano-Colbertina et Vat. Barberina, que horum conciliorum canones ex prisca versione recepere. Hoc ergo in verso ordine canones Constan- tinopolitani Chalcedonensibus svbjiciebantur etiam in eo Graco codice quem ejusdem versionis anclor adhibuit.
Conslantinopolitani igitur concilii canones, nti leguntur in prisca, post lcedonense adjecii faere : idque adeo est evidens, ut inter canones ejus- dem synodi Constantinopolitane accenseatur eliam canon Chalcedonensis de primatu Ecclesize Constau- finopolitanz, ac (rium legatorum Romani pouliſicis