PL 56, col. 21
dicenos autem plane omisit, quod hos nee in pri- den iuvenit, nec in suo lsidoriane versionis exemplo. 3. Cum * in hac Latina collectioue cudicum Luc:ni et Colberüni Antiocheni quaque cauones re- ſerantur ex versione prisca, uon vero ex lsidoriana, cum od reverentiam T * «cripti ſuere, suspicie exorifmr Antioehenoe canones in exemplo primeve |
subscriptiones iigdem canonibus subjiciamer, qua A ex qua quatuer anterioram Synoqurum ——1———ů — sem „ u ex ipsius pri- et versiouis editione huie lomo inserta palam fiet (Vid.
infr., cot. 555). Cuicunque autem hoc Constanti canonum addilamentum tribuendum putes, sive au- ctori ipsius versionis, qui, hos canones in sun Gruen collections non invemens, aliunde traduzerit, sive ip-i Cree eannnem collectioni, quam ile adhibun ("= nobis probabilins est, ex iis quz dicentur noty in e0-dem eanones hojus versionis), semper verum
erit eos ab iuitio deſuisse in collections Greea; alias in nalle bujus collectionis exemplo defuissent, nee post Chalcedonenses ſuissent adjiciendi in quopiam cedmensi, actione 16 de Constantinopolitanis cano- nibus dizit : Jn» aynodicis canonibus non habentur (Tem.
IV Conc. Ven, ed., col. 1747), quia seillcet in vulgata collectione et codice eanonum deerant. Pri- mævus Hague Grecus codex canonum et Laodicenis canombus, et Constantinopolitanis carebat.
Id non modieum conſiemat vetustissima Breviatio canonum, que invenitur in duobus mes, Veronensi 59 et Lo- cano 88. Hujus enim auctor, qui ex diversis antiquio- ribus canonum eodicibus excerpta quzedam c0:npen- dio exhibuit, n.
2, abbreviationem profereas cang- num Gracorum, quos continuata numerorum serie distribuit in numerss 94, post relatos canones Niew- nos, Sardicruses, Ancyranos, Neocesarienses, et , in Antiochenis desinit.
Nonne id indicio est eum Latinum eodicem ex quo [x11] abbreviatio- nes ejusdem numeri secundi facrum excerpts 2 Grzeo canonum exemplo derivare, quod ultra Antio- chenos canones haudquaquam progrediens, nec Lao dicenos, nec Constanimopotitanes praferebat? 81 autem in prima colleetionis Grecz origine deſuere — — itani — on ſoit ergo co ab imitio quulem Dionysius Exiguus
in u codice cum iigdem irrvenit at Lane reddidit. C 4. Quod si in versione lenloriana, que ſursitan an- liquior est inter pretatione prisca, tum Lactliceni, tum — canones nunc leguntur; non ta- men exiude sequitar eos semper in primo ejusdem vers'oms exemplo exstitisse.
Suspicamur autem hoe exemplum ab origine utrisque carwisse, eosdemque canones posterior additamento deputindos. Carnit enim olim proſerto hire versio canonibus Cha'cedo- nensibus, uti colligere licet ex Ferrands, qui cum Grazcos canones ex Iidoriana versione in sumu Bre- viarium retulit, ut suo loco ostendemus Chalcedonen- ses nom alia de causa præterivit, nisi quia in suo ejus-
dem versionis exemplo eos non invenit. Idipsum de- rehenditur in iqua collectione „q lisdem canonibus Chalcedonensibus caret; eo quod in codice versionis Isidoriane, unde aliarum syno- dorum Græcarum canones recepit, ifos ejusdem col- lectionis aucior minime reperit.
Kadem de causa au- ctor collectionis Ouesnelllanæ hoc tomo recusz, qui yy omnes alios Gr:rcos canones ex Isidoriauo foule de- rivavit, solos Chalcedonens6s ex prisca suscepit.
S cut ergo canones Chalcedonenses Isidorianz inter- pretationi postea adjecti ſnerunt, ita et Laodicenos et Constantinopolitanos eidem atiquando accessisse nobis credibile est. Alind haus rei non lere indicium snppetit ex amiqua colleetione Latina que in memoratis odd.
Lue no et Colbertino legi- tur. Hajus enim auctor, quf priorum concilioram c nones sumpsit ex lsidormn ! versione, Constanti- nopoſitanos et Chaſcedonenees addidi ex prisca, ea ut videtur de cnusa, quiz istos Isidvoriane versionis exemplam, quod adhibuit, nequiquam proferebat; I.
subscriptiones iigdem canonibus subjiciamer, qua A ex qua quatuer anterioram Synoqurum ——1———ů — sem „ u ex ipsius pri- et versiouis editione huie lomo inserta palam fiet (Vid.
infr., cot. 555). Cuicunque autem hoc Constanti canonum addilamentum tribuendum putes, sive au- ctori ipsius versionis, qui, hos canones in sun Gruen collections non invemens, aliunde traduzerit, sive ip-i Cree eannnem collectioni, quam ile adhibun ("= nobis probabilins est, ex iis quz dicentur noty in e0-dem eanones hojus versionis), semper verum
erit eos ab iuitio deſuisse in collections Greea; alias in nalle bujus collectionis exemplo defuissent, nee post Chalcedonenses ſuissent adjiciendi in quopiam cedmensi, actione 16 de Constantinopolitanis cano- nibus dizit : Jn» aynodicis canonibus non habentur (Tem.
IV Conc. Ven, ed., col. 1747), quia seillcet in vulgata collectione et codice eanonum deerant. Pri- mævus Hague Grecus codex canonum et Laodicenis canombus, et Constantinopolitanis carebat.
Id non modieum conſiemat vetustissima Breviatio canonum, que invenitur in duobus mes, Veronensi 59 et Lo- cano 88. Hujus enim auctor, qui ex diversis antiquio- ribus canonum eodicibus excerpta quzedam c0:npen- dio exhibuit, n.
2, abbreviationem profereas cang- num Gracorum, quos continuata numerorum serie distribuit in numerss 94, post relatos canones Niew- nos, Sardicruses, Ancyranos, Neocesarienses, et , in Antiochenis desinit.
Nonne id indicio est eum Latinum eodicem ex quo [x11] abbreviatio- nes ejusdem numeri secundi facrum excerpts 2 Grzeo canonum exemplo derivare, quod ultra Antio- chenos canones haudquaquam progrediens, nec Lao dicenos, nec Constanimopotitanes praferebat? 81 autem in prima colleetionis Grecz origine deſuere — — itani — on ſoit ergo co ab imitio quulem Dionysius Exiguus
in u codice cum iigdem irrvenit at Lane reddidit. C 4. Quod si in versione lenloriana, que ſursitan an- liquior est inter pretatione prisca, tum Lactliceni, tum — canones nunc leguntur; non ta- men exiude sequitar eos semper in primo ejusdem vers'oms exemplo exstitisse.
Suspicamur autem hoe exemplum ab origine utrisque carwisse, eosdemque canones posterior additamento deputindos. Carnit enim olim proſerto hire versio canonibus Cha'cedo- nensibus, uti colligere licet ex Ferrands, qui cum Grazcos canones ex Iidoriana versione in sumu Bre- viarium retulit, ut suo loco ostendemus Chalcedonen- ses nom alia de causa præterivit, nisi quia in suo ejus-
dem versionis exemplo eos non invenit. Idipsum de- rehenditur in iqua collectione „q lisdem canonibus Chalcedonensibus caret; eo quod in codice versionis Isidoriane, unde aliarum syno- dorum Græcarum canones recepit, ifos ejusdem col- lectionis aucior minime reperit.
Kadem de causa au- ctor collectionis Ouesnelllanæ hoc tomo recusz, qui yy omnes alios Gr:rcos canones ex Isidoriauo foule de- rivavit, solos Chalcedonens6s ex prisca suscepit.
S cut ergo canones Chalcedonenses Isidorianz inter- pretationi postea adjecti ſnerunt, ita et Laodicenos et Constantinopolitanos eidem atiquando accessisse nobis credibile est. Alind haus rei non lere indicium snppetit ex amiqua colleetione Latina que in memoratis odd.
Lue no et Colbertino legi- tur. Hajus enim auctor, quf priorum concilioram c nones sumpsit ex lsidormn ! versione, Constanti- nopoſitanos et Chaſcedonenees addidi ex prisca, ea ut videtur de cnusa, quiz istos Isidvoriane versionis exemplam, quod adhibuit, nequiquam proferebat; I.