PL 58, col. 997
De ecclesiasticis dogmatibus (Gennadius Massiliensis), J. P. Migne
quoque mundi, id est imaginem, non substantiam
transituram.
38
CAPUT LXXI.
Bonum est facultates cum dispensatione pauperibus
erogare. Melius est pro intentione sequendi Dominum
insimul donare, et absolutum sollicitudine
cum Christo egere.
CAPUT LXXII.
Maritum duarum post baptismum matronarum clericum
non ordinandum. Neque eum qui unam quidem,
sed concubinam non matronam habuit. Nec
illum qui viduam, aut repudiatam, vel meretricem in
matrimonio sumpsit. Neque eum qui semetipsum
quolibet corporis sui membro indignatione aliqua,
vel justo injustove timore superatus, truncaverit.
Neque illum qui usuras accepisse convincitur, aut in
scena lusisse dinoscitur. Neque cum qui publica
poenitentia mortalia crimina deflet. Neque illum qui
aliquando in furiam versus insanivit, vel afflictione
diaboli vexatus est. Nec eum qui per ambitionem ad
imitationem Simonis magi pecuniam offert.
CAPUT LXXIII.
Sanctorum corpora et praecipue beatorum martyrum
reliquias, ac si Christi membra sincerissime 39
honoranda, et basilicas eorum nominibus appellatas,
velut loca sancta divino cultui mancipata, affectu
piissimo et devotione fidelissima adeundas credimus.
Si quis contra hanc sententiam venerit, non Christianus,
sed Eunomianus et Vigilantianus creditur.
CAPUT LXXIV.
Baptizatis tantum iter esse salutis credimus. Nullum
catechumenum, quamvis in bonis operibus defunctum,
vitam aeternam habere credimus, excepto
martyrio, ubi tota baptismi sacramenta complentur.
Baptizandus confitetur fidem suam coram sacerdote,
et interrogatus respondet: hoc et martyr coram persecutore
facit, qui et confitetur fidem suam, et interrogatus
respondet. Ille post confessionem vel aspergitur
aqua, vel intingitur; martyr vero vel aspergitur
sanguine, vel contingitur igne. Ille manus impositione
pontificis accipit Spiritum sanctum; hic habitaculum
efficitur Spiritus sancti, dum non est ipse qui
loquitur, sed Spiritus Patris qui loquitur in illo.
Ille communicat eucharistiae in commemoratione
mortis Domini; hic ipsi Christo commoritur. Ille
confitetur se mundi actibus renuntiaturum; hic ipsi
renuntiat vitae. Illi peccata omnia dimittuntur; in
isto exstinguuntur.
40
CAPUT LXXV.
In eucharistia non debet pura aqua offerri, ut quidam
sobrietatis falluntur imagine, sed vinum cum
transituram.
38
CAPUT LXXI.
Bonum est facultates cum dispensatione pauperibus
erogare. Melius est pro intentione sequendi Dominum
insimul donare, et absolutum sollicitudine
cum Christo egere.
CAPUT LXXII.
Maritum duarum post baptismum matronarum clericum
non ordinandum. Neque eum qui unam quidem,
sed concubinam non matronam habuit. Nec
illum qui viduam, aut repudiatam, vel meretricem in
matrimonio sumpsit. Neque eum qui semetipsum
quolibet corporis sui membro indignatione aliqua,
vel justo injustove timore superatus, truncaverit.
Neque illum qui usuras accepisse convincitur, aut in
scena lusisse dinoscitur. Neque cum qui publica
poenitentia mortalia crimina deflet. Neque illum qui
aliquando in furiam versus insanivit, vel afflictione
diaboli vexatus est. Nec eum qui per ambitionem ad
imitationem Simonis magi pecuniam offert.
CAPUT LXXIII.
Sanctorum corpora et praecipue beatorum martyrum
reliquias, ac si Christi membra sincerissime 39
honoranda, et basilicas eorum nominibus appellatas,
velut loca sancta divino cultui mancipata, affectu
piissimo et devotione fidelissima adeundas credimus.
Si quis contra hanc sententiam venerit, non Christianus,
sed Eunomianus et Vigilantianus creditur.
CAPUT LXXIV.
Baptizatis tantum iter esse salutis credimus. Nullum
catechumenum, quamvis in bonis operibus defunctum,
vitam aeternam habere credimus, excepto
martyrio, ubi tota baptismi sacramenta complentur.
Baptizandus confitetur fidem suam coram sacerdote,
et interrogatus respondet: hoc et martyr coram persecutore
facit, qui et confitetur fidem suam, et interrogatus
respondet. Ille post confessionem vel aspergitur
aqua, vel intingitur; martyr vero vel aspergitur
sanguine, vel contingitur igne. Ille manus impositione
pontificis accipit Spiritum sanctum; hic habitaculum
efficitur Spiritus sancti, dum non est ipse qui
loquitur, sed Spiritus Patris qui loquitur in illo.
Ille communicat eucharistiae in commemoratione
mortis Domini; hic ipsi Christo commoritur. Ille
confitetur se mundi actibus renuntiaturum; hic ipsi
renuntiat vitae. Illi peccata omnia dimittuntur; in
isto exstinguuntur.
40
CAPUT LXXV.
In eucharistia non debet pura aqua offerri, ut quidam
sobrietatis falluntur imagine, sed vinum cum