PL 59, col. 163
Appendix III (Auctor incertus), J. P. Migne
dracone post diluvium pugnasse fingitur, apocryphus.
Liber qui appellatur Testamentum Job, apocryphus.
Liber qui appellatur Poenitentia Origenis, apocryphus.
Liber qui appellatur Poenitentia sancti Cypriani,
apocryphus.
Liber qui appellatur Poenitentia Jamnae et Mambrae, apocryphus.
Sortes sanctorum apostolorum, apocryphus.
Liber qui appellatur Laus [ al. Lusus] apostolorum,
apocryphus.
Liber qui appellatur Canones apostolorum, apocryphus.
Physiologus, qui ab haereticis conscriptus
est, et B. Ambrosii nomine signatus [ al. praenotatus],
apocryphus.
Historia Eusebii Pamphili, apocrypha.
Opuscula Tertulliani, apocrypha.
Opuscula Lactantii [ al. Firmiani], apocrypha.
Opuscula Africani, apocrypha.
Opuscula Postumiani et Galli, apocrypha.
Opuscula Montani, Priscillae et Maximillae, apocrypha.
Opuscula omnia Fausti Manichaei, apocrypha.
Opuscula Commodiani, apocrypha.
Opuscula alterius Clementis Alexandrini, apocrypha.
Opuscula Tatii [ al. Tharsi seu Tascii] Cypriani, apocrypha.
Opuscula Arnobii, apocrypha.
Opuscula Tychonii, apocrypha.
Opuscula Cassiani [ al. Cassionis] presbyteri Galliarum, apocrypha.
Opuscula Victorini Pictaviensis [ al. Petabionensis],
apocrypha.
Celebre illud de libris probandis improbandisque decretum, in Romano quodam concilio editum diu multumque
eruditos exercuit. Potissimum est de auctore dissidium. Conciliorum collectores omnes Gelasio papae tribuerunt,
quibus et fidem astruit Burchardus Wormatiensis, Gratianus et mss. codices plerique. Verum in codice vetustissimo
collectionis Dionysii Exigui, quem Dacherius communicavit Baluzio, hoc ipsum decretum Damasi
papae nomen praefert. Denique in vetustissimo Urgellensi codice Baluzius Hormisdae papae nomen praefixum
reperit. Chiffletius in Jurensi nongentorum annorum codice hoc decretum offendit; cumque emendatissimum
omnium quae ad id usque prodierant judicaret, exscribendum illud edendumque in suis ad opera Vigilii
Tapsensis notis assumpsit. Hormisdae papae in eo codice inscribitur; ex quo sententiae de Hormisda decreti
illius conditore auctoritas summa accessit. Ita rebus constitutis, factum est ut non ante multos annos cl. Fontaninus
in codicem Vaticanum annorum nongentorum inciderit, qui hoc ipsum decretum profert, idemque cum
multa resecet, quae in editis leguntur, hoc prae caeteris argumento sinceritatem ejus vindicari judicavit. Id enim
solemne est hujusmodi lucubrationibus, ut quae brevissimae sunt, hae genuinae censeantur; fit enim ut novis subinde
et novis additionibus tractu temporis reformentur, ut succedentium temporum disciplinae accommodentur. Hoc ergo
decretum, prout in eo Vaticano codice legitur, produxit in suo de Antiquitatibus Hortae Commentario; censuitque
hac vel sola auctoritate controversiam de auctore opusculi decidi, cum Gelasiano nomine inscribatur. Huic viri
clarissimi sententiae accessuros sanioris criticae peritos omnes censeo, tum quoad operis auctorem, cum etiam
quoad latum de ejus sinceritate judicium, in iis praesertim quae resecta et plane innovata exhibet. Si enim agatur
de iis quae communia habet cum caeteris, in multis profecto Chiffletiano Jurensi cedit, in quo lectio probatior
est, ut conferenti patebit. Desiderandum proinde superesset ut tertius aliquis paris antiquitatis codex proferretur,
in quo et detractiones Vaticanae comparent, et probatae illae Chiffletianae lectiones offerrentur; idque si unquam
sors tulerit, prolatis ultro manibus eruditos excepturos non dubito. Sed bonum factum! id tandem mihi vetustum
Lucensem codicem annorum nongentorum evolventi obtigit. En tibi ex eo, lector, decretum de libris probandis
reprobandisque, in quo ea omnia resecta sunt, quae desunt in Vaticano. In caeteris ad Chiffletianam lectionem
potius quam ad Vaticanam accedit. Gelasiano nomine inscribitur, ac tandem tale est quale desideraveris. Neque eo
tantum nomine praestat caeteris hucusque excusis; sed et ex eo commendabitur magis, quod praefatione ornetur
nuspiam in editis legenda; quanquam doleo incuria exscriptoris luxatam esse, nec facile sanandam. Tota Gelasiana
est, quantum ex styli similitudine judicare licet. Hoc est meum de nova hac Gelasiani decreti editione judicium:
Liber qui appellatur Testamentum Job, apocryphus.
Liber qui appellatur Poenitentia Origenis, apocryphus.
Liber qui appellatur Poenitentia sancti Cypriani,
apocryphus.
Liber qui appellatur Poenitentia Jamnae et Mambrae, apocryphus.
Sortes sanctorum apostolorum, apocryphus.
Liber qui appellatur Laus [ al. Lusus] apostolorum,
apocryphus.
Liber qui appellatur Canones apostolorum, apocryphus.
Physiologus, qui ab haereticis conscriptus
est, et B. Ambrosii nomine signatus [ al. praenotatus],
apocryphus.
Historia Eusebii Pamphili, apocrypha.
Opuscula Tertulliani, apocrypha.
Opuscula Lactantii [ al. Firmiani], apocrypha.
Opuscula Africani, apocrypha.
Opuscula Postumiani et Galli, apocrypha.
Opuscula Montani, Priscillae et Maximillae, apocrypha.
Opuscula omnia Fausti Manichaei, apocrypha.
Opuscula Commodiani, apocrypha.
Opuscula alterius Clementis Alexandrini, apocrypha.
Opuscula Tatii [ al. Tharsi seu Tascii] Cypriani, apocrypha.
Opuscula Arnobii, apocrypha.
Opuscula Tychonii, apocrypha.
Opuscula Cassiani [ al. Cassionis] presbyteri Galliarum, apocrypha.
Opuscula Victorini Pictaviensis [ al. Petabionensis],
apocrypha.
Celebre illud de libris probandis improbandisque decretum, in Romano quodam concilio editum diu multumque
eruditos exercuit. Potissimum est de auctore dissidium. Conciliorum collectores omnes Gelasio papae tribuerunt,
quibus et fidem astruit Burchardus Wormatiensis, Gratianus et mss. codices plerique. Verum in codice vetustissimo
collectionis Dionysii Exigui, quem Dacherius communicavit Baluzio, hoc ipsum decretum Damasi
papae nomen praefert. Denique in vetustissimo Urgellensi codice Baluzius Hormisdae papae nomen praefixum
reperit. Chiffletius in Jurensi nongentorum annorum codice hoc decretum offendit; cumque emendatissimum
omnium quae ad id usque prodierant judicaret, exscribendum illud edendumque in suis ad opera Vigilii
Tapsensis notis assumpsit. Hormisdae papae in eo codice inscribitur; ex quo sententiae de Hormisda decreti
illius conditore auctoritas summa accessit. Ita rebus constitutis, factum est ut non ante multos annos cl. Fontaninus
in codicem Vaticanum annorum nongentorum inciderit, qui hoc ipsum decretum profert, idemque cum
multa resecet, quae in editis leguntur, hoc prae caeteris argumento sinceritatem ejus vindicari judicavit. Id enim
solemne est hujusmodi lucubrationibus, ut quae brevissimae sunt, hae genuinae censeantur; fit enim ut novis subinde
et novis additionibus tractu temporis reformentur, ut succedentium temporum disciplinae accommodentur. Hoc ergo
decretum, prout in eo Vaticano codice legitur, produxit in suo de Antiquitatibus Hortae Commentario; censuitque
hac vel sola auctoritate controversiam de auctore opusculi decidi, cum Gelasiano nomine inscribatur. Huic viri
clarissimi sententiae accessuros sanioris criticae peritos omnes censeo, tum quoad operis auctorem, cum etiam
quoad latum de ejus sinceritate judicium, in iis praesertim quae resecta et plane innovata exhibet. Si enim agatur
de iis quae communia habet cum caeteris, in multis profecto Chiffletiano Jurensi cedit, in quo lectio probatior
est, ut conferenti patebit. Desiderandum proinde superesset ut tertius aliquis paris antiquitatis codex proferretur,
in quo et detractiones Vaticanae comparent, et probatae illae Chiffletianae lectiones offerrentur; idque si unquam
sors tulerit, prolatis ultro manibus eruditos excepturos non dubito. Sed bonum factum! id tandem mihi vetustum
Lucensem codicem annorum nongentorum evolventi obtigit. En tibi ex eo, lector, decretum de libris probandis
reprobandisque, in quo ea omnia resecta sunt, quae desunt in Vaticano. In caeteris ad Chiffletianam lectionem
potius quam ad Vaticanam accedit. Gelasiano nomine inscribitur, ac tandem tale est quale desideraveris. Neque eo
tantum nomine praestat caeteris hucusque excusis; sed et ex eo commendabitur magis, quod praefatione ornetur
nuspiam in editis legenda; quanquam doleo incuria exscriptoris luxatam esse, nec facile sanandam. Tota Gelasiana
est, quantum ex styli similitudine judicare licet. Hoc est meum de nova hac Gelasiani decreti editione judicium: