PL 6, col. 566

Flumina jam lactis, jam flumina nectaris ibant.
Nec mirum, cum promptuaria justorum benigne paterent
omnibus; nec avaritia intercipiens beneficia
divina, famem sitimque vulgo faceret: sed omnes
aequaliter abundarent, cum habentes non habentibus
large copioseque donarent. Sed postquam Saturnus
a filio pulsus, in Latiumque delatus est,
Arma Jovis fugiens, et regnis exsul ademptis;
cum jam populus vel novi regis metu, vel sua
sponte depravatus, Deum colere desiiset, regemque
pro Deo habere coepisset; cum ipse propemodum
parricida exemplo caeteris esset ad violandam pietatem:
Deseruit propere terras justissima virgo;
sed non, ut ait Cicero:
Et Jovis in regno, coelique in parte resedit.
Quomodo enim poterat in ejus regno residere, aut
commorari, qui patrem regno expulit, bello persecutus
est, exsulem toto orbe jactavit?
Ille malum virus serpentibus addidit atris,
Praedarique lupos jussit:
id est, odium, et invidiam, et dolum hominibus
insevit, ut tam essent, quam serpentes, venenati,
tam rapaces quam lupi. Quod quidem vere faciunt
ii qui justos ac fideles Deo persequuntur, dantque
judicibus saeviendi adversus innoxios potestatem.

Fortasse aliquid ejusmodi Jupiter fecerit, ad expunandam