PL 61, col. 650

Barbarus ipse sibi non notis nota canebat,
Verba suis aliena loquens: sed in omnibus unum
Voce Deum varia laudabat spiritus unus.
Ut citharis modulans unius verbere plectri
Dissona fila movet: vel qui perflantia textis
Labra terit calamis, licet unum carmen ab uno
Ore ferat, non una sonat, variosque magistra
Temperat arte sonos; arguta foramina flatu,
Mobilibusque regit digitis, clauditque, aperitque,
Ut rapida vice dulcis eat redeatque cavernis:
Currens Aeolio modulabilis aura meatu,
Explicet irruptos animata ut tibia cantus:
Sic Deus omnisonae modulator et arbiter unus
Harmoniae, per cuncta movet quam corpora rerum,
Et naturae opifex Deus omnis, et artis; in omni
Fons opere, et finis, faciens bona, factaque servans,
Ipse manens in se media pietate vicissim,
Qua Pater in Verbo, qua Filius in Patre regnat,
Quo sine nil factum, per quem sata cuncta in eodem
Consistunt, idem novat omnia principe Verbo.
Qui cruce purpurea pretiosi sanguinis ostro
Arduus ascensu volucri penetravit in alta
Nube super Cherubim volitans, seditque Parenti
Dexter, et inde suis coelestia dona profudit,
Spiritum ab Unigena sanctum et Patre procedentem.
Qui Deus ipse Deo veniens licet adsit ubique,
Conspicuo tamen allapsu ruit igneus illic,
Pubis apostolicae concors ubi coetus agebat,
Moxque novo sonitu, multis ex urbe coactis
Omni ex gente viris, sedit quasi flamma per omnes
Et simul in cunctis spiramine dissonus uno,
Ut lyricas facili modulatus pectine chordas,
Dividuis eadem cecinit praeconia linguis,
Incutiens varias humana per organa voces.
Talis ubi lectas implevit crapula mentes,
Ructavere sacras jejuno gutture laudes
Ebria corda Deo; quis me miseratus, ab isto
Flumine potabit, quod sobriat ebrietate?
627-628 Ergo velut coelum stellis, ut floribus arva,