PL 62, col. 203
Dialogus contra Arianos etc. (Vigilius Tapsensis), J. P. Migne
non credam Deum generare potuisse, ne humanae
consuetudinis more corruptioni potuerit subjacere;
cum hoc mihi satis esse non dubitem profitendum,
de Dei substantia natum esse quem constat
de Patris utero processisse.
VIII.
Arius dixit: Quantum tuae prosecutionis intentio
monstrat, compositum nobis et corruptioni
obnoxium vis introducere Deum, qui etiam in eo
corporalem uteri appellationem accipere non metuis.
Necesse ergo erit ut aut membris compositus sit, si
uterum habet; aut corruptioni (ut dixi) obnoxius, si
de substantia sua generavit.
Athanasius dixit: Recte me id sensisse argueres,
si ego Deum uterum habere, propria temeritatis praesumptione,
sine ullo divinae legis testimonio affirmassem.
At cum ipse Deus ad refellendam credere
nolentium insaniam, hoc de seipso pronuntiare dignatus
est, quo evidentius per uteri nuncupationem,
non extrinsecus, non aliunde; sed de seipso, id est
de sua substantia Filium generasse doceret; cur mihi
vitiosae credulitatis notas infigis, cum hoc potius
Deo dicere possis: Si habes uterum, 151 compositus
eris. Si de te ipso genuisti, corruptioni obnoxius
eris. Nam ita in Deo uterus sine aliqua membrorum
compositione accipitur, sicut oculi et aures,
et manus et pedes, sine ullis distinctionum lineamentis
inesse referuntur. Sicut ergo oculos, quia omnia
videt, aures quia omnia audit, manus quia cuncta
operatur, pedes quia ubique est; ita uterum, quia de
seipso ineffabiliter genuit, accipere debes.
IX.
Nec te oportet infideliter opinari, quia si de
se ipso genuit, corrumpi utique potuit; quem ut omnipotentem
et incorruptibiliter generare potuerit,
nec hac ipsa generatione corrumpi potuerit, fideliter
convenit profiteri. Nam si mirabiliter ex Virgine
contra rerum naturam incorruptibiliter creditur
natus, quanto magis ex Patre credendus est incorruptibiliter
genitus? Si enim substantialis natura
Virginis, quae ex ipsa utique corruptibilis naturae
conditione, passioni et corruptioni potuit subjacere,
intemerata pudoris integritate, et infractis virginalibus
claustris, mirabilis incorruptionis integritate
filium generavit; cur non magis (ut dixi) incorruptibilem
Deum, genito ex se incorruptibiliter Filio,
corrumpi non potuisse credamus? O novum atque infandum
monstruosae opinionis damnabilem metum
fateri Virginem partu non posse corrumpi, et formidare
Deum, ne corruptionis vitio subjaceret, si de
sua substantia generare potuisset! Volente igitur
Deo, corruptibilis naturae Virgo sine ullo corruptionis
vitio generavit: et ipse qui incorruptibilior
cunctis naturis incorruptibiliter praestitit generare,
hoc sibi praestare non potuit, ut de sua substantia Filium
incorruptibiliter generare potuerit? Ergo quia
Deum de seipso Filium generasse et divinarum Scripturarum
testantur eloquia, et in suae id Arius superiore
prosecutione fassus est, judica (virorum optime
Probe) quis magis cum divinis conveniat Scripturis,
consuetudinis more corruptioni potuerit subjacere;
cum hoc mihi satis esse non dubitem profitendum,
de Dei substantia natum esse quem constat
de Patris utero processisse.
VIII.
Arius dixit: Quantum tuae prosecutionis intentio
monstrat, compositum nobis et corruptioni
obnoxium vis introducere Deum, qui etiam in eo
corporalem uteri appellationem accipere non metuis.
Necesse ergo erit ut aut membris compositus sit, si
uterum habet; aut corruptioni (ut dixi) obnoxius, si
de substantia sua generavit.
Athanasius dixit: Recte me id sensisse argueres,
si ego Deum uterum habere, propria temeritatis praesumptione,
sine ullo divinae legis testimonio affirmassem.
At cum ipse Deus ad refellendam credere
nolentium insaniam, hoc de seipso pronuntiare dignatus
est, quo evidentius per uteri nuncupationem,
non extrinsecus, non aliunde; sed de seipso, id est
de sua substantia Filium generasse doceret; cur mihi
vitiosae credulitatis notas infigis, cum hoc potius
Deo dicere possis: Si habes uterum, 151 compositus
eris. Si de te ipso genuisti, corruptioni obnoxius
eris. Nam ita in Deo uterus sine aliqua membrorum
compositione accipitur, sicut oculi et aures,
et manus et pedes, sine ullis distinctionum lineamentis
inesse referuntur. Sicut ergo oculos, quia omnia
videt, aures quia omnia audit, manus quia cuncta
operatur, pedes quia ubique est; ita uterum, quia de
seipso ineffabiliter genuit, accipere debes.
IX.
Nec te oportet infideliter opinari, quia si de
se ipso genuit, corrumpi utique potuit; quem ut omnipotentem
et incorruptibiliter generare potuerit,
nec hac ipsa generatione corrumpi potuerit, fideliter
convenit profiteri. Nam si mirabiliter ex Virgine
contra rerum naturam incorruptibiliter creditur
natus, quanto magis ex Patre credendus est incorruptibiliter
genitus? Si enim substantialis natura
Virginis, quae ex ipsa utique corruptibilis naturae
conditione, passioni et corruptioni potuit subjacere,
intemerata pudoris integritate, et infractis virginalibus
claustris, mirabilis incorruptionis integritate
filium generavit; cur non magis (ut dixi) incorruptibilem
Deum, genito ex se incorruptibiliter Filio,
corrumpi non potuisse credamus? O novum atque infandum
monstruosae opinionis damnabilem metum
fateri Virginem partu non posse corrumpi, et formidare
Deum, ne corruptionis vitio subjaceret, si de
sua substantia generare potuisset! Volente igitur
Deo, corruptibilis naturae Virgo sine ullo corruptionis
vitio generavit: et ipse qui incorruptibilior
cunctis naturis incorruptibiliter praestitit generare,
hoc sibi praestare non potuit, ut de sua substantia Filium
incorruptibiliter generare potuerit? Ergo quia
Deum de seipso Filium generasse et divinarum Scripturarum
testantur eloquia, et in suae id Arius superiore
prosecutione fassus est, judica (virorum optime
Probe) quis magis cum divinis conveniat Scripturis,