PL 62, col. 249
De Trinitate (Vigilius Tapsensis), J. P. Migne
qui me misit Pater [(Joan. V, 32)]
. Sed et alio in loco
idem ipse personam sancti Spiritus indicat: Rogabo
Patrem meum, et alium Paraclitum mittet vobis [(Joan.
XIV, 16)]
. Scito alium ab alio, sive alterum ab altero
in persona tantum differre, et non in unita plenitudine
divinitatis usiae. Nam si secundum nomina singula
personarum alter ab altero sine dubio dici potest,
nunquid sic et in unita deitate alter Deus potest
pronuntiari Pater, quasi sit in natura diversus a Filio;
et alter Deus potest dici Filius a Patre, quasi sit
in deitate alter; et alius Deus potest profiteri Spiritus
sanctus, quasi sit in substantia discrepante a Patre
et a Filio? Absit: dum unitum nomen sit in una
vera natura, ac per hoc unus verus est Deus.
Interrogatio. Et quomodo in nominibus personarum
unum de uno, aut alterum de altero, hoc est,
Filium de Patre esse significas?
Responsio. Ignoras unum Patrem de semetipso
genuisse Filium? Quia nemo sibimetipsi pater pater
est. Et quis sibimetipsi filius filius est? Dum Pater
non sit genitus, et Filius non sit ingenitus; sed plane
Pater Filii est quem genuit, et Filius est Patris, qui
vere de ipso genitus est. Quapropter non ut quidam
solent blasphemantes in confessione introducere duo
non nata principia, ut et in toto nec Patrem vertum,
nec Filium profiteantur: dum Pater sine Filio omnino
dici non possit; quia unus de uno, id est Filius
de Patre est; et unus in uno Pater in Filio est, et Filius
in Patre est. Qua de re alter est in persona qui
vere inenarrabiliter genuit, et alius adaeque in persona
qui de ipso natus est. Sane deitas eorum cum
sit unita, 215 alter hic Deus ab illo alio Deo verbo
tenus dici non potest, quia unitum nomen est et in plenitudine
divinitatis, et ideo unus est Deus. Ergo si
Filius in nomine Patris venit, et Spiritus Paraclitus
in nomine Filii venit, sicut Filius de eo testatur: Quem mittet Pater in nomine meo
[(Joan. XIV, 26)]
;
non tibi videtur quia duplex et hic contineatur intellectus,
id est ut in nomine personarum tantum sit
distinctio, in deitate autem nulla sit discretio?
Interrogatio: Et quare in nomine Spiritus sancti
nemo venisse invenitur?
Responsio: Duces caeci, nunquam hoc proverbium
in Scripturis sanctis vel divinis audistis: Non glorietur
gibbosus sicut rectus? In cujus unito naturae
divinitatis nomine missi sunt apostoli? Ite, baptizate
omnes gentes in nomine, et sic prosecutus est per singulas
personas, Patris, Filii, et Spiritus sancti [(Matth.
XXVIII, 19)]
? Nonne unitum divinitatis Dei nomen
prius tacite uniter praemisit, et sic in nominibus personarum
apertissime declaravit, Patris, et Filii, et
Spiritus sancti? Porro nunquid potest arceri de hoc
unito deitatis nomine Spiritus sanctus? Aut nunquid
potest, contra regulam traditionis evangelicae censurae,
de hoc unito Trinitatis nomine sancti Spiritus
sublata vel tacita persona baptisma in Ecclesia
perfectum celebrari? Absit. Alioqui quomodo in hoc
nomen deitatis, Patris, et Filii, et sancti Spiritus in
fide baptismi uniter credentibus datum est? Nonne
. Sed et alio in loco
idem ipse personam sancti Spiritus indicat: Rogabo
Patrem meum, et alium Paraclitum mittet vobis [(Joan.
XIV, 16)]
. Scito alium ab alio, sive alterum ab altero
in persona tantum differre, et non in unita plenitudine
divinitatis usiae. Nam si secundum nomina singula
personarum alter ab altero sine dubio dici potest,
nunquid sic et in unita deitate alter Deus potest
pronuntiari Pater, quasi sit in natura diversus a Filio;
et alter Deus potest dici Filius a Patre, quasi sit
in deitate alter; et alius Deus potest profiteri Spiritus
sanctus, quasi sit in substantia discrepante a Patre
et a Filio? Absit: dum unitum nomen sit in una
vera natura, ac per hoc unus verus est Deus.
Interrogatio. Et quomodo in nominibus personarum
unum de uno, aut alterum de altero, hoc est,
Filium de Patre esse significas?
Responsio. Ignoras unum Patrem de semetipso
genuisse Filium? Quia nemo sibimetipsi pater pater
est. Et quis sibimetipsi filius filius est? Dum Pater
non sit genitus, et Filius non sit ingenitus; sed plane
Pater Filii est quem genuit, et Filius est Patris, qui
vere de ipso genitus est. Quapropter non ut quidam
solent blasphemantes in confessione introducere duo
non nata principia, ut et in toto nec Patrem vertum,
nec Filium profiteantur: dum Pater sine Filio omnino
dici non possit; quia unus de uno, id est Filius
de Patre est; et unus in uno Pater in Filio est, et Filius
in Patre est. Qua de re alter est in persona qui
vere inenarrabiliter genuit, et alius adaeque in persona
qui de ipso natus est. Sane deitas eorum cum
sit unita, 215 alter hic Deus ab illo alio Deo verbo
tenus dici non potest, quia unitum nomen est et in plenitudine
divinitatis, et ideo unus est Deus. Ergo si
Filius in nomine Patris venit, et Spiritus Paraclitus
in nomine Filii venit, sicut Filius de eo testatur: Quem mittet Pater in nomine meo
[(Joan. XIV, 26)]
;
non tibi videtur quia duplex et hic contineatur intellectus,
id est ut in nomine personarum tantum sit
distinctio, in deitate autem nulla sit discretio?
Interrogatio: Et quare in nomine Spiritus sancti
nemo venisse invenitur?
Responsio: Duces caeci, nunquam hoc proverbium
in Scripturis sanctis vel divinis audistis: Non glorietur
gibbosus sicut rectus? In cujus unito naturae
divinitatis nomine missi sunt apostoli? Ite, baptizate
omnes gentes in nomine, et sic prosecutus est per singulas
personas, Patris, Filii, et Spiritus sancti [(Matth.
XXVIII, 19)]
? Nonne unitum divinitatis Dei nomen
prius tacite uniter praemisit, et sic in nominibus personarum
apertissime declaravit, Patris, et Filii, et
Spiritus sancti? Porro nunquid potest arceri de hoc
unito deitatis nomine Spiritus sanctus? Aut nunquid
potest, contra regulam traditionis evangelicae censurae,
de hoc unito Trinitatis nomine sancti Spiritus
sublata vel tacita persona baptisma in Ecclesia
perfectum celebrari? Absit. Alioqui quomodo in hoc
nomen deitatis, Patris, et Filii, et sancti Spiritus in
fide baptismi uniter credentibus datum est? Nonne