PL 62, col. 84
De incarnatione et gratia (Petrus diaconus; Auctores varii), J. P. Migne
perfacile tantorum virorum probatissimorumque sacerdotum
auctoritate muniti, iniqua loquentium ora
obstruere valeamus, et in fide sanctorum Patrum
perseverantes, Deo qui vos sanctimonii sui confessione
glorificavit, gratias referamus, domini sanctissimi
et Deo dignissimi. Nunc ea quae sequuntur
petimus exploretis.
CAPUT II. In Christo duae naturae, sine confusione, in unam personam unitae.
Igitur juxta sanctorum Patrum traditionem, Dominum
nostrum Jesum Christum in duabus naturis
unitis et inconfusis, id est divinitatis et humanitatis
in una persona, sive subsistentia confitemur. Nec
illis acquiescentes qui unam Dei Verbi naturam incarnatam
praedicantes, venerabilis Chalcedonensis
concilii fidem refugiunt, nec illos admittentes, qu
duas naturas dolose pronuntiantes, unam Dei Verbi
naturam incarnatam minime confitentur, aestimantes
hoc duarum naturarum professioni contrarium:
quasi aliquid aliud quam duas naturas ineffabiliter
unitas, una Dei Verbi natura incarnata significet;
beato Cyrillo Alexandrinae civitatis antistite in secunda
epistola ad Successum episcopum Diocesariae
ita scribente: « Si enim unam naturam dicentes Dei
Verbi, tacuissemus non inferentes incarnatam, sed
velut abjicientes dispensationem; erat illis forsitan
non improbabilis sermo, simulantibus interrogare,
ubi est in humanitate perfectio? aut quomodo substantia
nostra subsistit? Quoniam vero et perfectio
auctoritate muniti, iniqua loquentium ora
obstruere valeamus, et in fide sanctorum Patrum
perseverantes, Deo qui vos sanctimonii sui confessione
glorificavit, gratias referamus, domini sanctissimi
et Deo dignissimi. Nunc ea quae sequuntur
petimus exploretis.
CAPUT II. In Christo duae naturae, sine confusione, in unam personam unitae.
Igitur juxta sanctorum Patrum traditionem, Dominum
nostrum Jesum Christum in duabus naturis
unitis et inconfusis, id est divinitatis et humanitatis
in una persona, sive subsistentia confitemur. Nec
illis acquiescentes qui unam Dei Verbi naturam incarnatam
praedicantes, venerabilis Chalcedonensis
concilii fidem refugiunt, nec illos admittentes, qu
duas naturas dolose pronuntiantes, unam Dei Verbi
naturam incarnatam minime confitentur, aestimantes
hoc duarum naturarum professioni contrarium:
quasi aliquid aliud quam duas naturas ineffabiliter
unitas, una Dei Verbi natura incarnata significet;
beato Cyrillo Alexandrinae civitatis antistite in secunda
epistola ad Successum episcopum Diocesariae
ita scribente: « Si enim unam naturam dicentes Dei
Verbi, tacuissemus non inferentes incarnatam, sed
velut abjicientes dispensationem; erat illis forsitan
non improbabilis sermo, simulantibus interrogare,
ubi est in humanitate perfectio? aut quomodo substantia
nostra subsistit? Quoniam vero et perfectio