PL 68, col. 279
Evangelicarum harmoniarum interpretatio (Ammonius Alexandrinus; Victor Capuanus)
Decapolim quanta sibi fecisset Jesus: et omnes mirabantur.
Et ascendens in naviculam transfretavit, et
venit in civitatem suam.
CAPUT LIV. Curavit paralyticum quem deposuerunt per tectum.
MATTH. IX, 2-8; MARC. II, 3-12; LUC. V, 18-26. Et
ecce quatuor viri portantes in lecto hominem qui
erat paralyticus, et quaerebant eum inferre et ponere
ante Jesum. Et non invenientes qua parte eum inferrent
prae turba, ascenderunt supra tectum, et per
tegulas submiserunt illum cum lecto in medium ante
Jesum. Quorum fidem ut vidit, dixit paralytico: Confide,
fili, remittuntur tibi peccata tua. Et coeperunt
cogitare Scribae et Pharisaei, dicentes: Quis est hic
qui loquitur blasphemias? quis potest dimittere peccata
nisi solus Deus? Et cum cognovisset Jesus cogitationes
eorum, respondens, dixit ad illos: Quid
cogitatis mala in cordibus vestris? quid est facilius
dicere: Dimittuntur tibi peccata, an dicere: Surge
et ambula? Ut autem sciatis quia Filius hominis potestatem
habet in terra dimittere peccata, ait paralytico:
Tibi dico, surge, tolle lectum tuum et vade
in domum tuam. Et confestim surgens coram illis,
tulit lectum in quo jacebat, et abiit in domum suam
magnificans Deum. Et stupor apprehendit omnes, et
magnificabant Deum, et repleti sunt timore, dicentes:
Quia vidimus mirabilia hodie. Et glorificaverunt
Deum, qui dedit potestatem talem hominibus.
CAPUT LV. Filium reguli absentem curavit.
JOAN. IV, 46-53. Venit ergo iterum in Cana Galilaeae,
ubi fecit aquam vinum. Et erat quidam regulus
cujus filius infirmabatur Capharnaum. Hic cum audisset
quia Jesus adveniret a Judaea in Galilaeam,
abiit ad eum, et rogabat eum ut descenderet et sanaret
filium ejus: incipiebat enim mori. Dixit ergo
Jesus ad eum: Nisi signa et prodigia videritis, non
creditis. Dicit ad eum regulus: Domine, descende
priusquam moriatur filius meus. Dicit ei Jesus: Vade,
filius tuus vivit. Credidit homo sermoni quem
dixit ei Jesus, et ibat. Jam autem descendente eo,
servi occurrerunt ei et nuntiaverunt dicentes: Quia
filius ejus viveret. Interrogabat autem horam ab eis
in qua melius habuerit, et dixerunt ei: Quia heri
hora septima reliquit eum febris. Cognovit ergo pater
qua illa hora erat in qua dixit ei Jesus: Filius
tuus vivit: et credidit ipse et domus ejus tota.
CAPUT LVI. Levi publicanus convivium ei fecit. Et dicebant Scribae et Pharisaei discipulis: Quare cum publicanis et peccatoribus manducat magister vester?
MATTH. IX, 9-17; LUC. V, 29-39; MARC. II, 16-22.
Et fecit ei convivium magnum Levi in domo sua. Et
factum est, discumbente eo in domo, ecce multi publicani
et peccatores venientes, discumbebant cum
Jesu et discipulis ejus. Erant enim multi qui et sequebantur
eum. Et videntes Scribae et Pharisaei quia
manducaret cum peccatoribus et publicanis, dicebant
Et ascendens in naviculam transfretavit, et
venit in civitatem suam.
CAPUT LIV. Curavit paralyticum quem deposuerunt per tectum.
MATTH. IX, 2-8; MARC. II, 3-12; LUC. V, 18-26. Et
ecce quatuor viri portantes in lecto hominem qui
erat paralyticus, et quaerebant eum inferre et ponere
ante Jesum. Et non invenientes qua parte eum inferrent
prae turba, ascenderunt supra tectum, et per
tegulas submiserunt illum cum lecto in medium ante
Jesum. Quorum fidem ut vidit, dixit paralytico: Confide,
fili, remittuntur tibi peccata tua. Et coeperunt
cogitare Scribae et Pharisaei, dicentes: Quis est hic
qui loquitur blasphemias? quis potest dimittere peccata
nisi solus Deus? Et cum cognovisset Jesus cogitationes
eorum, respondens, dixit ad illos: Quid
cogitatis mala in cordibus vestris? quid est facilius
dicere: Dimittuntur tibi peccata, an dicere: Surge
et ambula? Ut autem sciatis quia Filius hominis potestatem
habet in terra dimittere peccata, ait paralytico:
Tibi dico, surge, tolle lectum tuum et vade
in domum tuam. Et confestim surgens coram illis,
tulit lectum in quo jacebat, et abiit in domum suam
magnificans Deum. Et stupor apprehendit omnes, et
magnificabant Deum, et repleti sunt timore, dicentes:
Quia vidimus mirabilia hodie. Et glorificaverunt
Deum, qui dedit potestatem talem hominibus.
CAPUT LV. Filium reguli absentem curavit.
JOAN. IV, 46-53. Venit ergo iterum in Cana Galilaeae,
ubi fecit aquam vinum. Et erat quidam regulus
cujus filius infirmabatur Capharnaum. Hic cum audisset
quia Jesus adveniret a Judaea in Galilaeam,
abiit ad eum, et rogabat eum ut descenderet et sanaret
filium ejus: incipiebat enim mori. Dixit ergo
Jesus ad eum: Nisi signa et prodigia videritis, non
creditis. Dicit ad eum regulus: Domine, descende
priusquam moriatur filius meus. Dicit ei Jesus: Vade,
filius tuus vivit. Credidit homo sermoni quem
dixit ei Jesus, et ibat. Jam autem descendente eo,
servi occurrerunt ei et nuntiaverunt dicentes: Quia
filius ejus viveret. Interrogabat autem horam ab eis
in qua melius habuerit, et dixerunt ei: Quia heri
hora septima reliquit eum febris. Cognovit ergo pater
qua illa hora erat in qua dixit ei Jesus: Filius
tuus vivit: et credidit ipse et domus ejus tota.
CAPUT LVI. Levi publicanus convivium ei fecit. Et dicebant Scribae et Pharisaei discipulis: Quare cum publicanis et peccatoribus manducat magister vester?
MATTH. IX, 9-17; LUC. V, 29-39; MARC. II, 16-22.
Et fecit ei convivium magnum Levi in domo sua. Et
factum est, discumbente eo in domo, ecce multi publicani
et peccatores venientes, discumbebant cum
Jesu et discipulis ejus. Erant enim multi qui et sequebantur
eum. Et videntes Scribae et Pharisaei quia
manducaret cum peccatoribus et publicanis, dicebant