PL 83, col. 143
De ortu et obitu Patrum (Isidorus Hispalensis), J. P. Migne
74. Sepultus est in eo loco, ubi Pharao rex Aegypti
habitavit. Verumtamen, quia precibus suis serpentibus
ab eo loco effugatis, Aegyptios a noxio aspidum
morsu eripuit, insigni cum veneratione amplissimoque
honore iidem Aegyptii colunt, sepulcrumque
ejus insigni cultu hactenus venerantur.
CAPUT XXXIX.
75.
Ezechiel sacerdos, filius Buzi, genitus in terra
Sarira, in typo Christi filius hominis nuncupatur. Hic
captivus cum Joachim in Babyloniam ductus, ad concaptivos
prophetavit, corripiens eorum 171 offensiones,
et zelo Dei motus cuncta eorum crimina turpitudinesque
arguens. Quem dux populi Israel interfecit, pro
eo quod severitate et auctoritate pontificali corriperetur
ab eo ob impietatem sacrilegii. Sepultus est a
populo in agro Maurim, in sepulcro Sem et Arphaxat.
CAPUT XL.
76. Daniel, de tribu Juda in Betheron superiore natus,
genere nobilis, princeps omnium Chaldaeorum,
regumque prosapia et florens patriae nobilitate. Hic
sub Joachim rege Juda, post excidium Jerusalem,
cum tribus pueris admodum puer in Babylonem translatus,
et princeps Chaldaeorum effectus est, vir gloriosus,
et aspectu decorus, mente humilis, corpore
castus, perfectus in fide, egregius in opere, in virtute
summus, in prodigiis clarus, terribilis in signis, cognitor
secretorum coelestium, praescius futurorum,
visionum interpres, vindex castimoniae; qui continuatis
jejuniis et orationis instantia futura praenoscere
meruit sacramenta.
77. Hic inter caetera visionum mysteria, his virtutum
gestis atque signis effulsit. Principio sceleratorum
senum mendacium reprehendens, castitatem feminae
revelavit; tribus hebdomadibus dierum exorans pro
populo jejunavit; simulacrum Bel divinae aspirationis
argumentis elisit: draconem Babyloniae numen ejusdem
gentis, offa pice, et adipe, et capillis confecta, divinae
mentis instinctu, incredibili admiratione disrupit;
in lacum quoque missus, rabiem mitigavit ferarum,
atque virtute animi fortis inter frementes securus
epulatur leones.
78.
Hunc Darius, postquam Babylonium subvertit
imperium, honore maximo habitum, secum tulit et
in Medos abduxit. Qui etiam fertur dedisse signa in
montibus super Babyloniam, dicens: Dum montes a
Borea fumaverint, finem instare Babyloniae; dum visi
fuerint incendiis conflagrare, finis erit totius mundi.
Item dum ad partem Noti refluxerit Tigris, regressio
erit populi ad Jerusalem. 172 Vixit autem usque
ad tempus Darii regis Persarum, annis centum et decem,
habitavit. Verumtamen, quia precibus suis serpentibus
ab eo loco effugatis, Aegyptios a noxio aspidum
morsu eripuit, insigni cum veneratione amplissimoque
honore iidem Aegyptii colunt, sepulcrumque
ejus insigni cultu hactenus venerantur.
CAPUT XXXIX.
75.
Ezechiel sacerdos, filius Buzi, genitus in terra
Sarira, in typo Christi filius hominis nuncupatur. Hic
captivus cum Joachim in Babyloniam ductus, ad concaptivos
prophetavit, corripiens eorum 171 offensiones,
et zelo Dei motus cuncta eorum crimina turpitudinesque
arguens. Quem dux populi Israel interfecit, pro
eo quod severitate et auctoritate pontificali corriperetur
ab eo ob impietatem sacrilegii. Sepultus est a
populo in agro Maurim, in sepulcro Sem et Arphaxat.
CAPUT XL.
76. Daniel, de tribu Juda in Betheron superiore natus,
genere nobilis, princeps omnium Chaldaeorum,
regumque prosapia et florens patriae nobilitate. Hic
sub Joachim rege Juda, post excidium Jerusalem,
cum tribus pueris admodum puer in Babylonem translatus,
et princeps Chaldaeorum effectus est, vir gloriosus,
et aspectu decorus, mente humilis, corpore
castus, perfectus in fide, egregius in opere, in virtute
summus, in prodigiis clarus, terribilis in signis, cognitor
secretorum coelestium, praescius futurorum,
visionum interpres, vindex castimoniae; qui continuatis
jejuniis et orationis instantia futura praenoscere
meruit sacramenta.
77. Hic inter caetera visionum mysteria, his virtutum
gestis atque signis effulsit. Principio sceleratorum
senum mendacium reprehendens, castitatem feminae
revelavit; tribus hebdomadibus dierum exorans pro
populo jejunavit; simulacrum Bel divinae aspirationis
argumentis elisit: draconem Babyloniae numen ejusdem
gentis, offa pice, et adipe, et capillis confecta, divinae
mentis instinctu, incredibili admiratione disrupit;
in lacum quoque missus, rabiem mitigavit ferarum,
atque virtute animi fortis inter frementes securus
epulatur leones.
78.
Hunc Darius, postquam Babylonium subvertit
imperium, honore maximo habitum, secum tulit et
in Medos abduxit. Qui etiam fertur dedisse signa in
montibus super Babyloniam, dicens: Dum montes a
Borea fumaverint, finem instare Babyloniae; dum visi
fuerint incendiis conflagrare, finis erit totius mundi.
Item dum ad partem Noti refluxerit Tigris, regressio
erit populi ad Jerusalem. 172 Vixit autem usque
ad tempus Darii regis Persarum, annis centum et decem,