PL 88, col. 944

quam fuimus heri. Ergo tu, qui me auscultas, ita attende,
ut dicta mea et auditus tuus per considerationem
mentis ambulando in trivium cordis tui perveniant.
In quo trivio unam ignorantiae peccatorum,
post dicta mea veniens; post te relinque: et duas
observantiae praeceptorum ante jam ingredere vias.
Et dum quaerimus ad Deum ire, stamus in Christo,
trivio cordis nostri, et consideremus istas duas, quas
ante nos scientiae conspicimus vias. In quibus duabus
viis, per quam ad Deum possumus pervenire, consideremus.
Si sinistram tenemus, timemus, quia lata
est, ne ipsa sit, quae ducit magis ad interitum. Si
dextram corripimus, bene imus, quia angusta est: