PL 89, col. 1077
Regula canonicorum secundum recensionem Dacherii (Chrodegangus Metensis), J. P
exceptis decimis, quae de Ecclesiae villis ibidem conferuntur.
Sed et canonici tam de frugibus quam
etiam de omnibus eleemosynarum oblationibus in
usus pauperum decimas libentissime ad ipsum conferant
hospitale. Et boni testimonii frater constituatur,
qui hospites, et peregrinos mendicantes, ut
pote Christum in illis, suscipiat, eisque necessaria
libenter pro viribus administret; qui etiam ea quae
in usus pauperum cedere debent nequaquam in suos
usus reflectat, ne cum Juda loculos Domini furante
sententiam damnationis excipiat.
Et praelati cavere debent ne curam pauperum
parvipendant. Et clerici, si aliis temporibus nequeunt,
saltem quadragesimali tempore, pedes pauperum
in competenti lavare debent hospitali, juxta
illud evangelicum: Si ego Dominus et magister lavi
vobis pedes, quanto magis vos debetis alter alterius lavare
pedes [(Joan. XIII, 14)]
, et caetera. Quapropter expedit
ut in competenti loco hospitale sit pauperum, ubi
perfacilis ad illud veniendi conventus fieri possit
fratrum. Quod si is cui hospitale commissum est
curam pauperum neglexerit, eorumque res in suos
usus retorserit, quanquam divina ultione dignus sit,
severius tamen quam caeteri delinquentes a praepositis
judicandus, et a ministerio removendus; nec
immerito, quippe qui et pretia peccatorum, et alimenta
pauperum, et thesaurum coelo recondendum,
suis aptavit usibus.
CAPUT XLVI.-- De praepositis.
Quamvis omnes qui praesunt praepositi rite
dicantur, usus tamen obtinuit eos vocari praepositos
qui quamdam prioratus curam sub aliis praelatis
gerunt. Hi tamen qui juxta morem hunc praepositi
vocantur, tales et tam strenui constituendi sunt, qui
vitae probabilis sint, et ea quae sibi injuncta sunt,
fideliter humiliterque expleant; et pro eo quod
aliis praelati sunt, nequaquam parvipendant canonica
instituta, sed quanto plus implicantur in fratrum
curis, tanto magis studeant coelestibus obtemperare
monitis. Debent igitur cunctae congregationi
utiles esse, et de ministerio sibi commisso fideliter
prodesse. Ea vero quae fratribus dare debent, cum
charitate tempore opportuno incunctanter praebeant,
quatenus a Domino de fideli administratione gradum
bonum sibi acquirant.
CAPUT XLVII.-- Quales vice praelatorum in congregatione fungi debeant.
Oportet Ecclesiae praelatos, ut de congregatione
sibi commissa tales eligant boni testimonii fratres,
in quibus onera regiminis secure possint partiri.
Quibus etiam talem conferant dignitatem, ut vice
illorum fungentes, et inobedientes canonica censura
corripere, et obedientes hortando ad meliora valeant
provocare. Non constituendi sunt personaliter, aut
eo ordine quo in collegio fratrum admissi sunt, sed
secundum vitae meritum, et spiritalium donorum
Sed et canonici tam de frugibus quam
etiam de omnibus eleemosynarum oblationibus in
usus pauperum decimas libentissime ad ipsum conferant
hospitale. Et boni testimonii frater constituatur,
qui hospites, et peregrinos mendicantes, ut
pote Christum in illis, suscipiat, eisque necessaria
libenter pro viribus administret; qui etiam ea quae
in usus pauperum cedere debent nequaquam in suos
usus reflectat, ne cum Juda loculos Domini furante
sententiam damnationis excipiat.
Et praelati cavere debent ne curam pauperum
parvipendant. Et clerici, si aliis temporibus nequeunt,
saltem quadragesimali tempore, pedes pauperum
in competenti lavare debent hospitali, juxta
illud evangelicum: Si ego Dominus et magister lavi
vobis pedes, quanto magis vos debetis alter alterius lavare
pedes [(Joan. XIII, 14)]
, et caetera. Quapropter expedit
ut in competenti loco hospitale sit pauperum, ubi
perfacilis ad illud veniendi conventus fieri possit
fratrum. Quod si is cui hospitale commissum est
curam pauperum neglexerit, eorumque res in suos
usus retorserit, quanquam divina ultione dignus sit,
severius tamen quam caeteri delinquentes a praepositis
judicandus, et a ministerio removendus; nec
immerito, quippe qui et pretia peccatorum, et alimenta
pauperum, et thesaurum coelo recondendum,
suis aptavit usibus.
CAPUT XLVI.-- De praepositis.
Quamvis omnes qui praesunt praepositi rite
dicantur, usus tamen obtinuit eos vocari praepositos
qui quamdam prioratus curam sub aliis praelatis
gerunt. Hi tamen qui juxta morem hunc praepositi
vocantur, tales et tam strenui constituendi sunt, qui
vitae probabilis sint, et ea quae sibi injuncta sunt,
fideliter humiliterque expleant; et pro eo quod
aliis praelati sunt, nequaquam parvipendant canonica
instituta, sed quanto plus implicantur in fratrum
curis, tanto magis studeant coelestibus obtemperare
monitis. Debent igitur cunctae congregationi
utiles esse, et de ministerio sibi commisso fideliter
prodesse. Ea vero quae fratribus dare debent, cum
charitate tempore opportuno incunctanter praebeant,
quatenus a Domino de fideli administratione gradum
bonum sibi acquirant.
CAPUT XLVII.-- Quales vice praelatorum in congregatione fungi debeant.
Oportet Ecclesiae praelatos, ut de congregatione
sibi commissa tales eligant boni testimonii fratres,
in quibus onera regiminis secure possint partiri.
Quibus etiam talem conferant dignitatem, ut vice
illorum fungentes, et inobedientes canonica censura
corripere, et obedientes hortando ad meliora valeant
provocare. Non constituendi sunt personaliter, aut
eo ordine quo in collegio fratrum admissi sunt, sed
secundum vitae meritum, et spiritalium donorum