PL 94, col. 228

toties mari transiit, nunquam, ut est consuetudinis
quibusdam, vacuus et inutilis rediit, sed nunc librorum
copiam sanctorum, nunc reliquiarum beatorum
martyrum Christi, munus venerabile detulit, nunc
architectos ecclesiae fabricandae, nunc vitrifactores
ad fenestras ejus decorandas ac muniendas, nunc
cantandi, et in ecclesia per totum annum ministrandi
secum magistros adduxit, nunc epistolam
privilegii a domino papa missam, qua nostra libertas
ab omni extrinseca incursione tutaretur, apportavit,
nunc picturas sanctarum historiarum, quae
non ad ornatum solummodo ecclesiae, verum etiam
ad instructionem intuentium proponerentur, advexit,
videlicet ut qui litterarum lectione non possent
opera Domini et Salvatoris nostri, per ipsarum contuitum

discerent imaginum. Qui in his et in hujusmodi
rebus ideo tam plura laborare studuit, ne nobis
sic laborandi remaneret necessitas: ideo toties
transmarina loca adiit, ut nos omnibus scientiae salutaris
dapibus abundantes, intra monasterii claustra
quiescere, et cum secura libertate Christo servire
queamus. Qui etiam cum corporis infirmitate corriperetur
premereturque acerbius, semper inter
Deo debitas gratiarum actiones de monasteriorum
quas didicerat docueratque regulis servandis, semper
de ecclesiasticis observationibus, quas per omnes
civitates et maxime Romae viderat, semper de
locis sanctis, quae se lustrasse juvenem meminit,
loqui et iterare delectabile habebat. Sic longis virtutum
studiis exercitatus, longo insuper animo semper

[ Al., annosae] infirmitatis martyrio excoctus,
post centupla gratiae praesentis munera ad vitam
transivit aeternam. Unde necesse est, fratres charissimi,
ut tanquam boni filii et tanto parente digni,
exempla ac praecepta illius in omnibus servare curemus,
neque ulla nos a vestigiis tanti ductoris [ Al.,
doctoris] sequendis animae vel carnis illecebra revocet;
quatenus et ipsi qui carnales affectus substantiamque
reliquimus terrenam, qui uxores ducere
ac filios carnaliter procreare angelicae conversationis
amore fastidivimus, augescente spiritualium
virtutum merito, et in praesenti centuplum accipere
de societate sanctorum, et in saeculo venturo vitam
possidere mereamur aeternam, praestante gratia Redemptoris
nostri, qui vivit et regnat cum Patre in

unitate Spiritus sancti Deus per omnia saecula saeculorum.
Amen.
HOMILIA XVIII. IN NATALE SANCTI JACOBI APOSTOLI.
MATTH. XX, MARC. X. In illo tempore accessit ad
Jesum mater filiorum Zebedaei cum filiis suis adorans,
et petens aliquid ab eo, etc.
Dominus Jesus Christus conditor ac redemptor
noster, vulnera superbiae nostrae sanare desiderans,
et ipse cum in forma Dei esset, forma hominis assumpta,
humiliavit semetipsum, factus obediens
usque ad mortem: et nos quoque, si culmen verae
sublimitatis conscendere volumus, iter humilitatis