PL 94, col. 593
Vita metrica S. Cuthberti (Beda), J. P. Migne
Eadberhtus postquam rerum miracula dignis
Laudibus extulerat, versu memorabar ut olim
Illius egregios referens antistitis actus,
Febribus excoquitur, placidumque ad sidera flatum
Emittens, patriam conscendit corpore sedem.
Desuper at celsae splendor componitur arcae
Immortale decus, cohibens quae martyris almi
Praefulget mirum coelestibus inclyta signis.
Morborum fugiunt labes, furor impius atri
Daemonis; assistit vivensque solebat ut ante
Signorum monstrare jubar, modo sic quoque passim
Spargitur et functos virtus miranda per artus.
CAPUT XLI. Puer daemoniacus humo cui lavacrum corporis ejus infusum erat in aqua missa sanatur.
Vir quidam nati misere quem caeca furore
Daemonis ira terens saevas effundere voces
Compulit, et proprios consumere morsibus artus,
Membra per almorum rogitans sacra busta ferebat,
Pendere nec petitam sancti voluere salutem,
Cuthberto potior virtus ut celsa micaret.
Tum pueri quidam fletus vagitumque perhorrens
Ad Patris auxilium fidus concurrit amati,
Noverat alma sacri functos quae laverat artus
Patroni quondam, terris ubi reddita lympha est.
Inde rapit grandem modico de rure salutem,
Immiscet latici, dictis sacraverat almis:
Dat potum puero, stridor mox cedit amarus,
Nec mora plena salus redit. Ipse superna verenter
Munera collaudat, laetoque per omnia passu
Cuthberti cunctis donum venerabile pandit.
CAPUT XLII. Aegrotus ad tumulum ejus orando sanatur.
Alter morbigeni consumptus ab igne camini
Vix famulis manibus sanctam deducitur alti
Martyris ad tumbam, genu ponens obsecrat illis
Eripiat vinclis tanti vox alma patroni.
Surgit et, aetherii firmatus munere doni,
Libera sospitibus ponit vestigia plantis,
Perque dies priscae recipit jam dona salutis.
CAPUT XLIII. Oculos quidam languentes orario illius attactus sanavit.
Tegmina quin etiam consortia corporis almi
Munere participi medica virtute redundant.
Lumina nam cuidam dolor et caligo pererrans
Dum premeret, sancti accipiens oraria vatis
His orbes tangit geminos, reducemque saluti
Mox aperit callem venerandae gratia vestis.
CAPUT XLIV. Paralyticus calceamentis ejus sanatur.
Ast alius resoluta gravi cui pondere membra
Officiis jacuere suis deserta, cuique
Irrita longaevos auxit medicina dolores,
Calceamenta sacras tandem quae Martyris almi
Vestierant plantas plantis circumdedit aegris.
Mox primas suavis tenebras mitescere somnus.
Laudibus extulerat, versu memorabar ut olim
Illius egregios referens antistitis actus,
Febribus excoquitur, placidumque ad sidera flatum
Emittens, patriam conscendit corpore sedem.
Desuper at celsae splendor componitur arcae
Immortale decus, cohibens quae martyris almi
Praefulget mirum coelestibus inclyta signis.
Morborum fugiunt labes, furor impius atri
Daemonis; assistit vivensque solebat ut ante
Signorum monstrare jubar, modo sic quoque passim
Spargitur et functos virtus miranda per artus.
CAPUT XLI. Puer daemoniacus humo cui lavacrum corporis ejus infusum erat in aqua missa sanatur.
Vir quidam nati misere quem caeca furore
Daemonis ira terens saevas effundere voces
Compulit, et proprios consumere morsibus artus,
Membra per almorum rogitans sacra busta ferebat,
Pendere nec petitam sancti voluere salutem,
Cuthberto potior virtus ut celsa micaret.
Tum pueri quidam fletus vagitumque perhorrens
Ad Patris auxilium fidus concurrit amati,
Noverat alma sacri functos quae laverat artus
Patroni quondam, terris ubi reddita lympha est.
Inde rapit grandem modico de rure salutem,
Immiscet latici, dictis sacraverat almis:
Dat potum puero, stridor mox cedit amarus,
Nec mora plena salus redit. Ipse superna verenter
Munera collaudat, laetoque per omnia passu
Cuthberti cunctis donum venerabile pandit.
CAPUT XLII. Aegrotus ad tumulum ejus orando sanatur.
Alter morbigeni consumptus ab igne camini
Vix famulis manibus sanctam deducitur alti
Martyris ad tumbam, genu ponens obsecrat illis
Eripiat vinclis tanti vox alma patroni.
Surgit et, aetherii firmatus munere doni,
Libera sospitibus ponit vestigia plantis,
Perque dies priscae recipit jam dona salutis.
CAPUT XLIII. Oculos quidam languentes orario illius attactus sanavit.
Tegmina quin etiam consortia corporis almi
Munere participi medica virtute redundant.
Lumina nam cuidam dolor et caligo pererrans
Dum premeret, sancti accipiens oraria vatis
His orbes tangit geminos, reducemque saluti
Mox aperit callem venerandae gratia vestis.
CAPUT XLIV. Paralyticus calceamentis ejus sanatur.
Ast alius resoluta gravi cui pondere membra
Officiis jacuere suis deserta, cuique
Irrita longaevos auxit medicina dolores,
Calceamenta sacras tandem quae Martyris almi
Vestierant plantas plantis circumdedit aegris.
Mox primas suavis tenebras mitescere somnus.