PL 94, col. 75
Homiliae (Beda), J. P. Migne
et immaculati Jesu Christi [(I Petr. I)]
. Et
in Apocalypsi, Joannes apostolus, cujus est hoc
Evangelium: Qui dilexit nos, inquit, et lavit nos a
peccatis nostris in sanguine suo [(Apoc. I)]
. Non solum
autem lavit nos a peccatis nostris in sanguine suo,
quando sanguinem suum dedit in cruce pro nobis,
vel quando unusquisque nostrum mysterio sacrosanctae
passionis illius baptismo aquae ablutus est,
verum etiam quotidie tollit peccata mundi. Lavat
itaque nos a peccatis nostris quotidie in sanguine
suo, cum ejusdem beatae passionis ad altare memoria
replicatur, cum panis et vini creatura in sacramentum
carnis et sanguinis ejus ineffabili Spiritus
sanctificatione transfertur: sicque corpus et sanguis
illius non infidelium manibus ad perniciem
ipsorum funditur et occiditur, sed fidelium ore suam
sumitur in salutem. Hujus [ Al., cujus] recte figuram
agnus in lege paschalis ostendit, qui semel populum
de Aegyptia servitute liberans, in memoriam ejusdem
liberationis, per omnes annos immolatione sua
populum eumdem sanctificare solebat, donec veniret
ipse cui talis hostia testimonium dabat, oblatusque
Patri pro nobis in hostiam odoremque suavitatis,
mysterium suae passionis oblato agno in creaturam
panis vinique transferret, sacerdos factus in
aeternum, secundum ordinem Melchisedech. Sequitur:
Joannes testimonium perhibens de Domino, Hic est, inquit, de quo dixi: Post me venit vir qui ante me
factus est, quia prior me erat. Post me venit vir, post
me natus est in mundo, post me praedicare incipiet
mundo qui ante me factus est, qui me potentia
majestatis tantum quantum sol luciferum, licet post
apparens, antecellit, quia prior me erat, quia In
principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum,
et Deus erat Verbum. Post me venit vir, tempus humanae
nativitatis, quo Joanne posterior est, intellige. Qui ante me factus est,
primatum regiae potestatis,
quo etiam angelis praesidet, intuere. Quia prior
me erat, aeternitatem divinae majestatis, qua Patri
est aequalis, intellige. Post me venit vir qui ante me
factus est, quia prior me erat. Post me venit humanitate,
qui ideo me praecellit dignitate, quia prior me
erat divinitate.
Et ego nesciebam eum, inquit. Certum est quia sciebat
Dominum Joannes, cui testimonium perhibere
missus est, quem judicem omnium venturum praedicabat,
dicens: Cujus ventilabrum in manu sua, et permundabit
aream suam [(Matth. III)]
; a quo Spiritum
sanctum dari debere testabatur, Ipse vos baptizabit,
inquiens, Spiritu sancto, a quo seipsum ablui desiderabat,
dicens: Ego a te debeo baptizari, et tu venis
ad me? Quomodo ergo dicit: Et ego nesciebam eum,
nisi quia eum quem antea noverat, perfectius jam
cum baptizaretur agnovit? Quem mundi Salvatorem
et judicem noverat, hujus potentiam majestatis altius
. Et
in Apocalypsi, Joannes apostolus, cujus est hoc
Evangelium: Qui dilexit nos, inquit, et lavit nos a
peccatis nostris in sanguine suo [(Apoc. I)]
. Non solum
autem lavit nos a peccatis nostris in sanguine suo,
quando sanguinem suum dedit in cruce pro nobis,
vel quando unusquisque nostrum mysterio sacrosanctae
passionis illius baptismo aquae ablutus est,
verum etiam quotidie tollit peccata mundi. Lavat
itaque nos a peccatis nostris quotidie in sanguine
suo, cum ejusdem beatae passionis ad altare memoria
replicatur, cum panis et vini creatura in sacramentum
carnis et sanguinis ejus ineffabili Spiritus
sanctificatione transfertur: sicque corpus et sanguis
illius non infidelium manibus ad perniciem
ipsorum funditur et occiditur, sed fidelium ore suam
sumitur in salutem. Hujus [ Al., cujus] recte figuram
agnus in lege paschalis ostendit, qui semel populum
de Aegyptia servitute liberans, in memoriam ejusdem
liberationis, per omnes annos immolatione sua
populum eumdem sanctificare solebat, donec veniret
ipse cui talis hostia testimonium dabat, oblatusque
Patri pro nobis in hostiam odoremque suavitatis,
mysterium suae passionis oblato agno in creaturam
panis vinique transferret, sacerdos factus in
aeternum, secundum ordinem Melchisedech. Sequitur:
Joannes testimonium perhibens de Domino, Hic est, inquit, de quo dixi: Post me venit vir qui ante me
factus est, quia prior me erat. Post me venit vir, post
me natus est in mundo, post me praedicare incipiet
mundo qui ante me factus est, qui me potentia
majestatis tantum quantum sol luciferum, licet post
apparens, antecellit, quia prior me erat, quia In
principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum,
et Deus erat Verbum. Post me venit vir, tempus humanae
nativitatis, quo Joanne posterior est, intellige. Qui ante me factus est,
primatum regiae potestatis,
quo etiam angelis praesidet, intuere. Quia prior
me erat, aeternitatem divinae majestatis, qua Patri
est aequalis, intellige. Post me venit vir qui ante me
factus est, quia prior me erat. Post me venit humanitate,
qui ideo me praecellit dignitate, quia prior me
erat divinitate.
Et ego nesciebam eum, inquit. Certum est quia sciebat
Dominum Joannes, cui testimonium perhibere
missus est, quem judicem omnium venturum praedicabat,
dicens: Cujus ventilabrum in manu sua, et permundabit
aream suam [(Matth. III)]
; a quo Spiritum
sanctum dari debere testabatur, Ipse vos baptizabit,
inquiens, Spiritu sancto, a quo seipsum ablui desiderabat,
dicens: Ego a te debeo baptizari, et tu venis
ad me? Quomodo ergo dicit: Et ego nesciebam eum,
nisi quia eum quem antea noverat, perfectius jam
cum baptizaretur agnovit? Quem mundi Salvatorem
et judicem noverat, hujus potentiam majestatis altius