PL 95, col. 198
Historia ecclesiastica (Beda), J. P. Migne
praefatum pelagus intrat; finitoque conflictu, in Oceanum
refusi, unde venerant, redeunt.
CAPUT XVII. De synodo facta in campo Haethfelda [Al., Hetfeld], praesidente archiepiscopo Theodoro.
His temporibus [DCLXXX] audiens Theodorus fidem
Ecclesiae Constantinopoli per haeresim Eutychetis
multum esse turbatam, et Ecclesias Anglorum quibus
praeerat ab hujusmodi labe immunes perdurare desiderans,
collecto venerabilium sacerdotum doctorumque
plurimorum coetu, cujus essent fidei singuli sedulus
inquirebat, omniumque unanimem in fide catholica
reperit consensum: et hunc synodalibus literis
ad instructionem memoriamque sequentium
commendare curavit, quarum videlicet literarum
istud exordium est:
« In nomine Domini nostri Jesu Christi Salvatoris,
imperantibus dominis piissimis nostris Ecgfrido rege
Hymbronensium, anno decimo regni ejus, sub die
quintadecima Kalendas Octobres, indictione octava;
et Aedilredo rege Mercinensium, anno sexto regni
ejus; et Alduulfo [ Al., Aduulfo] rege Estranglorum
[ Al., Estanglorum], anno decimo septimo regni ejus;
et Hlothario rege Cantuariorum, regni ejus anno septimo:
praesidente Theodoro, gratia Dei archiepiscopo
Brittaniae insulae, et civitatis Doruvernis; una
cum eo sedentibus caeteris episcopis Brittaniae insulae
viris venerabilibus, praepositis sacrosanctis Evangeliis,
in loco qui Saxonico vocabulo Haethfelth [ Al.,
Hetfeild] nominatur, pariter tractantes, fidem rectam
et orthodoxam exposuimus; sicut Dominus noster
Jesus Christus [ Al. om. Christus] incarnatus tradidit
discipulis suis, qui praesentialiter viderunt et audierunt
sermones ejus, atque sanctorum Patrum tradidit
symbolum, et generaliter omnes sancti et universales
synodi, et omnis probabilium catholicae Ecclesiae
doctorum chorus. Hos itaque sequentes nos pie atque
orthodoxe, juxta divinitus inspiratam doctrinam eorum
professi credimus consonanter, et confitemur
secundum sanctos Patres, proprie et veraciter Patrem
et Filium et Spiritum sanctum Trinitatem in unitate
consubstantialem, et unitatem in Trinitate, hoc est,
unum Deum in tribus subsistentiis vel personis consubstantialibus,
aequalis gloriae et honoris. » Et post
multa hujusmodi quae ad rectae fidei confessionem pertinebant,
haec quoque sancta synodus suis literis addit
refusi, unde venerant, redeunt.
CAPUT XVII. De synodo facta in campo Haethfelda [Al., Hetfeld], praesidente archiepiscopo Theodoro.
His temporibus [DCLXXX] audiens Theodorus fidem
Ecclesiae Constantinopoli per haeresim Eutychetis
multum esse turbatam, et Ecclesias Anglorum quibus
praeerat ab hujusmodi labe immunes perdurare desiderans,
collecto venerabilium sacerdotum doctorumque
plurimorum coetu, cujus essent fidei singuli sedulus
inquirebat, omniumque unanimem in fide catholica
reperit consensum: et hunc synodalibus literis
ad instructionem memoriamque sequentium
commendare curavit, quarum videlicet literarum
istud exordium est:
« In nomine Domini nostri Jesu Christi Salvatoris,
imperantibus dominis piissimis nostris Ecgfrido rege
Hymbronensium, anno decimo regni ejus, sub die
quintadecima Kalendas Octobres, indictione octava;
et Aedilredo rege Mercinensium, anno sexto regni
ejus; et Alduulfo [ Al., Aduulfo] rege Estranglorum
[ Al., Estanglorum], anno decimo septimo regni ejus;
et Hlothario rege Cantuariorum, regni ejus anno septimo:
praesidente Theodoro, gratia Dei archiepiscopo
Brittaniae insulae, et civitatis Doruvernis; una
cum eo sedentibus caeteris episcopis Brittaniae insulae
viris venerabilibus, praepositis sacrosanctis Evangeliis,
in loco qui Saxonico vocabulo Haethfelth [ Al.,
Hetfeild] nominatur, pariter tractantes, fidem rectam
et orthodoxam exposuimus; sicut Dominus noster
Jesus Christus [ Al. om. Christus] incarnatus tradidit
discipulis suis, qui praesentialiter viderunt et audierunt
sermones ejus, atque sanctorum Patrum tradidit
symbolum, et generaliter omnes sancti et universales
synodi, et omnis probabilium catholicae Ecclesiae
doctorum chorus. Hos itaque sequentes nos pie atque
orthodoxe, juxta divinitus inspiratam doctrinam eorum
professi credimus consonanter, et confitemur
secundum sanctos Patres, proprie et veraciter Patrem
et Filium et Spiritum sanctum Trinitatem in unitate
consubstantialem, et unitatem in Trinitate, hoc est,
unum Deum in tribus subsistentiis vel personis consubstantialibus,
aequalis gloriae et honoris. » Et post
multa hujusmodi quae ad rectae fidei confessionem pertinebant,
haec quoque sancta synodus suis literis addit