PL 96, col. 1338
Carmen (Ethelwolfus), J. P. Migne
Incolitans servat vasti sub culmine coeli.
Cui compacta nitet perpulchris mensa tabellis,
Porticus in medio, sancti quam fronde coronant,
Dum buxis claudunt pretiosae munera vitae.
Occidua nitidi splendent in parte ministri,
Qui modulis culmen coeli concentibus ornant.
Omnes ast sancti medii pavimenta sacelli,
Servantes colitant per tempora cuncta, maniplis
Innumeris jungunt, vocitati ad vota piorum
Quod meritis capiunt semper defendere sanctis,
Si vitae ad palmam certant properare fideles.
Caetera per templum numeret quis lumina cuncta,
Quae temploque polo rutilant per gaudia vera.
Presbyter iste Deo concessit plurima dona,
Aureas iste calix gemmis splendescit opertus.
Argentique nitens constat fabricatus in altis,
Quem dedit ille pius magnae genitricis ad aulam.
Plumbea sarta tegunt casae cum culmina summae.
Nec minus ex cipro sonitant ad gaudia fratrum
Aenea vasa cavis crepitant quîs pendula sistris.
Hoc templum ingrediens dum pura mente sacerdos
Jam missas celebrans Sigbald visitare parabat,
Fontibus e calidis salsae decurrere guttae
Incipiunt, Christi magnus quas excitat ardor
Pectore de puro; trepidant nec guttura cantu.
Sanctam cumque diem celebravit, virgo Maria
Quo volitans coelos meruit penetrare per altos,
Vel qua praesenti generata reddidit orbi,
Vel qua perpulchrae susceptat gaudia vitae,
Vel qua celsithronum meruit generare Tonantem,
Vel quacunque die templi [sacra] festa coruscant;
Omnibus his laetus nimium per gaudia sancta
Aurea dulcisonae restaurat munera mentis:
Ac fratres precibus mulcet, solemnia festa
Ad laetos celebrare piae genitricis honores.
Presbyter hic doctus dum longo tempore felix
Talia per cellam meruit jam facta novare,
Clausit iter saecli transductus ad atria vitae.
CAPUT XV. De Sigwino abbate, fratre et successore Sigbaldi.
Postquam germanus permitis regmina cellae,
Sigwinus alterius sumpsit cognomine dictus,
Dapsilis hic nimium mininis magnisque per omnem
Exstiterat vitam, miseris largitus egenis
Divitias tribuit, Dominus quas auxerat altus.
Viderat hunc quidam tetrae sub tempora noctis
Vestibus insolitis indutum tradere dona
Pauperibus miseris, nimium qui frigida membra
Exclusi portis calefacta in rudere ponunt.
Cumque pius tribuit radiantis membra metalli,
Praecipit obsecrans summi per regna Tonantis,
Quatenus haec nulli cunctae per tempora vitae
Dicant. Ast miseri testantur dicere nunquam,
Ex quo praesentis maneat sub tempora vitae.
Hoc cernens frater, tenebris cumulantibus arva
Delituit, fugiensque semel non talia putat
Esse, semel poterat quemquam jam cernere visus.
Cui compacta nitet perpulchris mensa tabellis,
Porticus in medio, sancti quam fronde coronant,
Dum buxis claudunt pretiosae munera vitae.
Occidua nitidi splendent in parte ministri,
Qui modulis culmen coeli concentibus ornant.
Omnes ast sancti medii pavimenta sacelli,
Servantes colitant per tempora cuncta, maniplis
Innumeris jungunt, vocitati ad vota piorum
Quod meritis capiunt semper defendere sanctis,
Si vitae ad palmam certant properare fideles.
Caetera per templum numeret quis lumina cuncta,
Quae temploque polo rutilant per gaudia vera.
Presbyter iste Deo concessit plurima dona,
Aureas iste calix gemmis splendescit opertus.
Argentique nitens constat fabricatus in altis,
Quem dedit ille pius magnae genitricis ad aulam.
Plumbea sarta tegunt casae cum culmina summae.
Nec minus ex cipro sonitant ad gaudia fratrum
Aenea vasa cavis crepitant quîs pendula sistris.
Hoc templum ingrediens dum pura mente sacerdos
Jam missas celebrans Sigbald visitare parabat,
Fontibus e calidis salsae decurrere guttae
Incipiunt, Christi magnus quas excitat ardor
Pectore de puro; trepidant nec guttura cantu.
Sanctam cumque diem celebravit, virgo Maria
Quo volitans coelos meruit penetrare per altos,
Vel qua praesenti generata reddidit orbi,
Vel qua perpulchrae susceptat gaudia vitae,
Vel qua celsithronum meruit generare Tonantem,
Vel quacunque die templi [sacra] festa coruscant;
Omnibus his laetus nimium per gaudia sancta
Aurea dulcisonae restaurat munera mentis:
Ac fratres precibus mulcet, solemnia festa
Ad laetos celebrare piae genitricis honores.
Presbyter hic doctus dum longo tempore felix
Talia per cellam meruit jam facta novare,
Clausit iter saecli transductus ad atria vitae.
CAPUT XV. De Sigwino abbate, fratre et successore Sigbaldi.
Postquam germanus permitis regmina cellae,
Sigwinus alterius sumpsit cognomine dictus,
Dapsilis hic nimium mininis magnisque per omnem
Exstiterat vitam, miseris largitus egenis
Divitias tribuit, Dominus quas auxerat altus.
Viderat hunc quidam tetrae sub tempora noctis
Vestibus insolitis indutum tradere dona
Pauperibus miseris, nimium qui frigida membra
Exclusi portis calefacta in rudere ponunt.
Cumque pius tribuit radiantis membra metalli,
Praecipit obsecrans summi per regna Tonantis,
Quatenus haec nulli cunctae per tempora vitae
Dicant. Ast miseri testantur dicere nunquam,
Ex quo praesentis maneat sub tempora vitae.
Hoc cernens frater, tenebris cumulantibus arva
Delituit, fugiensque semel non talia putat
Esse, semel poterat quemquam jam cernere visus.