PL 96, col. 1345

Tu, Pater, haec recitans nostros non sperne labores,
Quin magis haec cernens gaudia digna tene.
Quod tuo tam clari meruerunt sanguine patres
Esse, Deo grates reddere te moneo.
Me quoque nunc precibus Domino mandare profusis
Jam dignare precor, corpore, corde rogans:
Explicit liber Ethelvolfi Lindisfarnensis Ecclesiae monachi, de abbatibus et miraculis ejusdem Ecclesiae.

Unda maris contegente olim persecutorem tyrannum
sub terra contexerunt servatorum filii, sed nos
veluti juvenculae Domino canamus, gloriose enim
glorificatus est.
Domine Deus meus, funebrem hymnum et sepulcralem
cantum tibi canam. Sepultura tua mihi ingressus
adaperienti et morte mortem, et infernum
mortificatori. Superius te in sede, et inferius in
sepulcro super mundana, et sub terrena intelligentia
salvator meus vibrabantur mortificatione tua supra
mentem, visus es enim mortuus vitae auctor.
Ut tua gloria omnia repleas descendisti in ima
terrae, abs te enim non absconsa est subsistentia mea
in Adam, et sepultus corruptum me novificas humanae.
Te qui in aquis suspendisti omnem terram incontentibiliter
creatio conspicata in Calvaria suspensum
stupide continebatur, non est sanctus praeter te, Domine,
clamans.
Signa sepulturae tuae ostendisti visus multiplicans,
num autem secreta tua divinitus manifestasti
et his qui in inferno sunt, Domine, non est sanctus
praeter te, Domine, clamant.
Explicasti palmas et unisti quae prius divisa erant,
correptione autem salvator in sindone et monumento,
devinctos solvisti, non est sanctus praeter te, Domine,
clamamus
Monumento et sigillis non capiendus, contentus
es voluntate, etenim vim tuam actionibus notificasti
divifice cantantibus, non est sanctus praeter te, Domine,

humane.
In cruce tuam divinam evacuationem praevidens
Abbacum, stupidus clamabat, tu potentum scidisti