PL 96, col. 252
Sermones (Auctor incertus (Hildefonsus Toletanus)), J. P. Migne
cogitare possumus. Idcirco hujus Virginis animam
Dominum magnificantem glorificemus [(Luc. I, 46)] ,
quam hodie paradisus excepit gaudens, quam angeli
cum laudibus prosequuntur, quam apostolorum chorus
veneratur, quam martyres candidati beatificant,
quam sanctorum confessorum stolatus concelebrat
numerus, cui hodie sanctarum virginum cum suis
palmis victricibus exsultanter occurrit exercitus.
Quoniam haec est anima illa beata, per quam auctor
vitae ingressus est mundum, per quam omnis maledictio
soluta est priorum parentum, et coelestis benedictio
in toto venit mundo. Haec est Virgo, in cujus
utero omnis Ecclesia subarratur ( sic ), conjuncta Deo
foedere sempiterno creditur. Pro talibus et hujuscemodi
sacramentis veneranda est, fratres, hodierna festivitas,
sic annua, ut semper nobis continua maneat et
venerabilis in mente; quoniam post Christum, qui
caput est et Deus totius Ecclesiae, haec Virgo gloriosa
refulget, etiam super choros, ut cantatur, exaltata
angelicos, clarissima inter virgines, candidior inter
martyres. Quia etsi illi martyrio coronati dealbarunt
stolas suas, et candidas eas fecerunt in sanguine
Agni [(Apoc. VII, 14)] , nihilominus haec beata et venerabilis
Virgo candidior digne praedicatur, eo quod
etsi corpora martyrum pro Domino supplicia pertulerunt,
nihilominus haec admirabilis Virgo in anima
passa, teste Domino, comprobatur. Ait enim Simeon,
vel Dominus ad eam: Et tuam ipsius animam pertransibit
gladius [(Luc. II, 35)]
. Quod si gladius usque
ad animam pervenit, quando ad crucem stetit, fugientibus
apostolis, cum videret Dominum pendentem [(Joan. XIX, 25)] ,
etiam plusquam martyr fuit,
quia in animo non minus amoris quam moeroris est
intus gladio vulnerata. Parata enim stetit, si non
deesset manus percussoris. Beata Dei genitrix jure
plusquam mater est; quae nimio amore vulnerata
testis exstitit Salvatoris, et pro moerore in animo
cruciatum sustinuit passionis.
Propterea igitur quia haec virgo et mater ineffabilibus
est donis in praesentiarum munerata, privilegiis
sublimata divinis, credere oportet quod hodie
omnimoda coelesti ita illustratur gloria, ut nullus in
terris possit digne laudibus venerari. Unde quia
quantum debemus eam honorare non possumus, implorandus
est Spiritus sanctus, qui eam replevit et
ornavit immensis largitatis suae muneribus, implorandus
etiam ipse unigenitus Deus, Dei Filius, ut pro
modulo infirmitatis nostrae suscipere dignetur laudes
utcunque pro ipsa quas offerimus, quia nemo mortalium
est qui digne possit hujus sacratissimae Virginis
laudes dicere, neque possit mysteria quae in
illa completa sunt verbis explicare. Tamen admodum
quantum colanda sit, ostendit Gabriel archangelus
ad eam missus venerabiliter [(Luc. I, 26)] , dum
eam prior salutat ex officio debitae venerationis, et
collaudat gratia plenam, quam benedictam praedicat
inter omnes mulieres, moxque matrem affuturam
Domini indicat. Alioquin, charissimi, nisi esset
non tantum ultra mulieres, verum etiam meritis ultra
homines, tantus archangelus non tantam ei exhiberet
salutationis gratiam, nec tales tantasque inferret
laudes. Quod si adhuc in carne mortali, etiam ante
Dominum magnificantem glorificemus [(Luc. I, 46)] ,
quam hodie paradisus excepit gaudens, quam angeli
cum laudibus prosequuntur, quam apostolorum chorus
veneratur, quam martyres candidati beatificant,
quam sanctorum confessorum stolatus concelebrat
numerus, cui hodie sanctarum virginum cum suis
palmis victricibus exsultanter occurrit exercitus.
Quoniam haec est anima illa beata, per quam auctor
vitae ingressus est mundum, per quam omnis maledictio
soluta est priorum parentum, et coelestis benedictio
in toto venit mundo. Haec est Virgo, in cujus
utero omnis Ecclesia subarratur ( sic ), conjuncta Deo
foedere sempiterno creditur. Pro talibus et hujuscemodi
sacramentis veneranda est, fratres, hodierna festivitas,
sic annua, ut semper nobis continua maneat et
venerabilis in mente; quoniam post Christum, qui
caput est et Deus totius Ecclesiae, haec Virgo gloriosa
refulget, etiam super choros, ut cantatur, exaltata
angelicos, clarissima inter virgines, candidior inter
martyres. Quia etsi illi martyrio coronati dealbarunt
stolas suas, et candidas eas fecerunt in sanguine
Agni [(Apoc. VII, 14)] , nihilominus haec beata et venerabilis
Virgo candidior digne praedicatur, eo quod
etsi corpora martyrum pro Domino supplicia pertulerunt,
nihilominus haec admirabilis Virgo in anima
passa, teste Domino, comprobatur. Ait enim Simeon,
vel Dominus ad eam: Et tuam ipsius animam pertransibit
gladius [(Luc. II, 35)]
. Quod si gladius usque
ad animam pervenit, quando ad crucem stetit, fugientibus
apostolis, cum videret Dominum pendentem [(Joan. XIX, 25)] ,
etiam plusquam martyr fuit,
quia in animo non minus amoris quam moeroris est
intus gladio vulnerata. Parata enim stetit, si non
deesset manus percussoris. Beata Dei genitrix jure
plusquam mater est; quae nimio amore vulnerata
testis exstitit Salvatoris, et pro moerore in animo
cruciatum sustinuit passionis.
Propterea igitur quia haec virgo et mater ineffabilibus
est donis in praesentiarum munerata, privilegiis
sublimata divinis, credere oportet quod hodie
omnimoda coelesti ita illustratur gloria, ut nullus in
terris possit digne laudibus venerari. Unde quia
quantum debemus eam honorare non possumus, implorandus
est Spiritus sanctus, qui eam replevit et
ornavit immensis largitatis suae muneribus, implorandus
etiam ipse unigenitus Deus, Dei Filius, ut pro
modulo infirmitatis nostrae suscipere dignetur laudes
utcunque pro ipsa quas offerimus, quia nemo mortalium
est qui digne possit hujus sacratissimae Virginis
laudes dicere, neque possit mysteria quae in
illa completa sunt verbis explicare. Tamen admodum
quantum colanda sit, ostendit Gabriel archangelus
ad eam missus venerabiliter [(Luc. I, 26)] , dum
eam prior salutat ex officio debitae venerationis, et
collaudat gratia plenam, quam benedictam praedicat
inter omnes mulieres, moxque matrem affuturam
Domini indicat. Alioquin, charissimi, nisi esset
non tantum ultra mulieres, verum etiam meritis ultra
homines, tantus archangelus non tantam ei exhiberet
salutationis gratiam, nec tales tantasque inferret
laudes. Quod si adhuc in carne mortali, etiam ante