PL 96, col. 399

ἐθεμάτισε, ταῖς τε ἁγίαις συνόδοις καὶ ἐκκρίτοις πατράσι
συμβαίνοντά τε καὶ συνεπόμενον· ᾧ καὶ τὸ
ἡμέτερον κράτος συνυπέγραψε, καὶ δι' εὐσεβῶν ἡμῶν
ἠδίκτων τοῦτον ἐκύρωσε, δι' οὗ ταῖς εὐχαῖς ὑμῶν τὸ
τῆς Ἐκκλησίας πᾶν εἰρήνευσε πλήρωμα. Ποῦ ποτε
ἄρα εἰσὶν οἱ τὸ σκάνδαλον τῆς συντετριμμένης αἱρέσεως
τεκτονεύσαντες; ποῦ ποτέ εἰσιν οἱ τὴν πεπλασμένην
εὐλάβειαν ψευδοδιδασκαλίας ὑπόθεσιν ἐνδυόμενοι;
Ἀφῃρέθη τῶν προσωπείων τὰ περιθέματα·
διηλέγχθη τῶν φενακιζόντων τὰ πλαστουργήματα· τὴν
δοραν ὁ λύκος ἀπημφιάσατο, καὶ λύκος γυμνὸς
ἐκπομπεύεται· καὶ τοῦτο μένει φαινόμενος, ὅπερ ἐκρύπτετο
μὴ φαινόμενος. Ἡ ὑπόκρισις κατακέκριται· ἡ
ἀλήθεια πολιτεύεται· τὸ ψεῦδος ἐξώρισται· ὁ σπορεὺς
τῶν ζιζανίων [ἴσ. ζιζανιωδῶν] δογμάτων ἐκκέκοπται.

Ο σῖτος ὁ λαὸς ὁ φιλόχριστος, εἰς μίαν ἀποθήκην
τῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσκεκόμισται. Τὸ τῆς ὀρθοδοξίας
φῶς ἀνατέταλκε· τὸ τῆς πλάνης σκότος καθυποδέδυκεν.
Ἡ κατήφεια μετημφίασται, τὸ πένθος εἰς
εὐφροσύνην, τὸ σκυθρωπὸν εἰς χαρὰν, πάντα πρὸς
τὸ κρεῖττον μεταπεφοίτηκε. Διὸ καὶ ἡμεῖς ταῖς Ἐκκλησίαις
τοῦ Θεοῦ τὴν τῆς εἰρήνης ἀπολαβούσαις
χάριν συγχαίροντες ἀποστολικῶς ὑμᾶς προσφθεγγόμεθα·
« Χαίρετε, χαίρετε, καὶ πάλιν ἐρῶ, χαίρετε· »
τριαδικὴν γὰρ χαρὰν ἡμῖν ἡ Τριὰς ἐχαρίσατο. Ἔῤῥωσθε,
πανίεροι τῆς εὐσεβείας ὑπεριστάμενοι, καὶ τοῦ ἡμετέρου
κράτους ὑπερευχόμενοι. Καὶ ἡ θείρ· Ἀνέγνωμεν..
. . . . . . . . . . . . . . . ..
. . . . . . . . . . . . . . . ..
. . . . . . . . . . . . . . . .
.
. . . . . . . . . . . . . . . .
EPISTOLA III LEONIS II AD CONSTANTINUM IMPERATOREM.

Τῷ εὐσεβεστάτῳ καὶ γαληνοτάτῳ δεσπότῃ, νικητῇ
καὶ τροπαιούχῳ, τέκνῳ ἀγαπητῷ τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Κωνσταντίνῳ βασιλεῖ Λέων ἐπίσκοπος
δοῦλος τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ.
Τῷ βασιλεῖ τῶν βασιλευόντων, οὗτινος ἐν τῇ ἐξουσίᾳ
εἰσὶν αἱ τοῦ κόσμου βασιλεῖαι, αὐτῷ μικροί τε καὶ
μεγάλοι εὐχαριστοῦμεν, τῷ οὕτως εἰς ὑμᾶς μεταγαγόντι
τὴν ἐπίγειον βασιλείαν, ὅπως τὴν οὐράνιον
μᾶλλον φιλοτιμήσεται ὑμᾶς περινοστῆσαι [L., φιλοτιμεῖσθαι
ὑμᾶς παραστῆσαι]. Πλεῖον γὰρ ἐστιν, ὅτι
προσηλωμένοι τῷ Θεῷ παῤῥησιάζεσθε, ἤπερ ὅτι ἐκ