PL 96, col. 896
Epistola (Heterius Uxamensis; Beatus), J. P. Migne
Et cum ab homine interrogaretur: Quem me dicunt
filium hominis? tunc homo homini respondit, et ait: Tu es Christus Filius Dei vivi.
Ipsum Christum Filium
Dei vivi negavit, cum dixit: Non novi hominem.
III.
Sed ubi negavit, Christus ligatus tenebatur:
ante praesidem stabat, alapis et colaphis caedebatur,
conspuebatur. Nox erat, tenebrae erant, frigus erat;
in praetorio erat, ancilla ostiaria ostium clausum tenebat.
Adhuc Spiritus sanctus plenius Petro non
fuerat datus, quia adhuc Jesus non fuerat glorificatus.
Ubi vero confessus est Christum Filium Dei,
non erat ligatus Jesus, neque solus: sed multitudo
sequebatur eum, quorum mortuos suscitabat, caecos
illuminabat, leprosos mundabat, daemones effugabat,
et diversas infirmitates curabat. Quaerit ab
hominibus quis habeatur in populis egregius ille?
Cum illi diversas opiniones proferrent, et alii dicerent:
Tu es Elias; alii, Jeremias; alii, Tu es Joannes
Baptista; alii, Tu es Propheta; tunc Petrus
inter omnes, sine aliqua dubitatione, dixit: Tu es Christus Filius Dei vivi.
Exclamat Dominus
beatum cui non caro istud et sanguis revelasset,
sed Pater ejus qui esset in coelis. Tunc et petra vocatus,
postquam angularem petram illum primus
agnovit. Haec est petra de qua Pater dixerat per
Isaiam prophetam: Ecce, mittam in fundamentis Sion
lapidem probatum, electum, angularem, pretiosum; et
omnis qui crediderit in eo, non confundetur [(Isa.
XXVIII, 16)]
. Et utique in lapidem, in quem credere
mandat, Deus est. De qua petra Paulus apostolus
dixit: Petra autem erat Christus [(I Cor. X, 4)]
. Et
quia [ Forte, quidem] omnes sancti qui in Christo
fundati sunt, lapides et petrae scribuntur: sed cum
in sacro eloquio singulari numero petra vel lapis
nominatur, solus Christus accipitur. Cum vero petrae
pluraliter appellantur, membra videlicet sancti
viri, qui illius robore solidati sunt, experiuntur [exprimuntur].
Quos nimirum Petrus apostolus lapides
vocat, dicens: Vos tanquam lapides vivi coaedificamini
domus spiritualis [(II Petr. II, 5)]
. Qui omnes
non a Petro, sed a Christo petra, sicut et Petrus,
nomen acceperunt; et quod Petro dixit: Super hanc
petram aedificabo Ecclesiam meam [(Matth. XVI, 18)]
,
non soli Petro, sed nobis omnibus dixit. Non revelavit
tibi istud caro et sanguis, sed Pater meus, qui in
coelis est [(Ibid., vers. 17)]
, non solum Petro, sed et
nobis, qui sic credimus ut Petrus et hodie dicit.
Nam cum nos hodie dicimus corde, et ore coram
omni Ecclesia, Tu es Christus Filius Dei vivi, protinus
ille respondet: Non revelavit vobis istud caro
et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est: hoc Veritas
dixit uni, quod omnibus sufficit. Hoc nos omnes
credimus, sed ille solus confessus est.
IV.
Cui caro et sanguis revelavit, dicat: Tu es
adoptivus humanitate, et Filius Dei vivi secundum
filium hominis? tunc homo homini respondit, et ait: Tu es Christus Filius Dei vivi.
Ipsum Christum Filium
Dei vivi negavit, cum dixit: Non novi hominem.
III.
Sed ubi negavit, Christus ligatus tenebatur:
ante praesidem stabat, alapis et colaphis caedebatur,
conspuebatur. Nox erat, tenebrae erant, frigus erat;
in praetorio erat, ancilla ostiaria ostium clausum tenebat.
Adhuc Spiritus sanctus plenius Petro non
fuerat datus, quia adhuc Jesus non fuerat glorificatus.
Ubi vero confessus est Christum Filium Dei,
non erat ligatus Jesus, neque solus: sed multitudo
sequebatur eum, quorum mortuos suscitabat, caecos
illuminabat, leprosos mundabat, daemones effugabat,
et diversas infirmitates curabat. Quaerit ab
hominibus quis habeatur in populis egregius ille?
Cum illi diversas opiniones proferrent, et alii dicerent:
Tu es Elias; alii, Jeremias; alii, Tu es Joannes
Baptista; alii, Tu es Propheta; tunc Petrus
inter omnes, sine aliqua dubitatione, dixit: Tu es Christus Filius Dei vivi.
Exclamat Dominus
beatum cui non caro istud et sanguis revelasset,
sed Pater ejus qui esset in coelis. Tunc et petra vocatus,
postquam angularem petram illum primus
agnovit. Haec est petra de qua Pater dixerat per
Isaiam prophetam: Ecce, mittam in fundamentis Sion
lapidem probatum, electum, angularem, pretiosum; et
omnis qui crediderit in eo, non confundetur [(Isa.
XXVIII, 16)]
. Et utique in lapidem, in quem credere
mandat, Deus est. De qua petra Paulus apostolus
dixit: Petra autem erat Christus [(I Cor. X, 4)]
. Et
quia [ Forte, quidem] omnes sancti qui in Christo
fundati sunt, lapides et petrae scribuntur: sed cum
in sacro eloquio singulari numero petra vel lapis
nominatur, solus Christus accipitur. Cum vero petrae
pluraliter appellantur, membra videlicet sancti
viri, qui illius robore solidati sunt, experiuntur [exprimuntur].
Quos nimirum Petrus apostolus lapides
vocat, dicens: Vos tanquam lapides vivi coaedificamini
domus spiritualis [(II Petr. II, 5)]
. Qui omnes
non a Petro, sed a Christo petra, sicut et Petrus,
nomen acceperunt; et quod Petro dixit: Super hanc
petram aedificabo Ecclesiam meam [(Matth. XVI, 18)]
,
non soli Petro, sed nobis omnibus dixit. Non revelavit
tibi istud caro et sanguis, sed Pater meus, qui in
coelis est [(Ibid., vers. 17)]
, non solum Petro, sed et
nobis, qui sic credimus ut Petrus et hodie dicit.
Nam cum nos hodie dicimus corde, et ore coram
omni Ecclesia, Tu es Christus Filius Dei vivi, protinus
ille respondet: Non revelavit vobis istud caro
et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est: hoc Veritas
dixit uni, quod omnibus sufficit. Hoc nos omnes
credimus, sed ille solus confessus est.
IV.
Cui caro et sanguis revelavit, dicat: Tu es
adoptivus humanitate, et Filius Dei vivi secundum