PL 98, col. 147
Epistolae pontificum Romanorum (Auctores varii), J. P. Migne
ARGUMENTUM.--Ante consecrationem schismate dilatam,
fratris mortem et sui electionem nuntiat
Pippino. Immonem regium missum qui supervenerat,
se ait detinere optimatum consilio, quoad
consecretur; tum remittendum cum suis apostolicis
missis, ut secum amicitiam et societatem quae
cum Stephano fratre fuerat, instaurent.
Domno excellentissimo filio Pippino regi Francorum
et patricio Romanorum Paulus diaconus,
et in Dei nomine electus sanctae sedis apostolicae.
Cum gravi gemitu, et immenso moerore cordis
innotescimus a Deo protectae excellentiae tuae, potentissime
victor rex, Dei vocatione, de hac luce,
ad aeternam requiem esse subtractum sanctae recordationis
dominum et germanum meum Stephanum
papam. In cujus etiam transitu, 134 et ipsi lapides,
si dici potest, nobis conflentes lacrymaverunt, in
cujus apostolatus ordinem a cuncta populorum
caterva, mea infelicitas electa est, et dum haec agerentur,
convenit Romam Imo, Christianissimae excellentiae
tuae missus, et cum eo loquentes, una cum
nostris optimatibus, aptum perspeximus eum hic
detineri [ L., G., detinere], donec Dei providentia
sacra apostolica benedictione illustrati fuissemus,
et tunc plenius satisfactus de nostra, vel cuncti
[ Forte, populi] puritate, et dilectione quam erga tuam
benignissimam excellentiam, et cunctam gentem
fratris mortem et sui electionem nuntiat
Pippino. Immonem regium missum qui supervenerat,
se ait detinere optimatum consilio, quoad
consecretur; tum remittendum cum suis apostolicis
missis, ut secum amicitiam et societatem quae
cum Stephano fratre fuerat, instaurent.
Domno excellentissimo filio Pippino regi Francorum
et patricio Romanorum Paulus diaconus,
et in Dei nomine electus sanctae sedis apostolicae.
Cum gravi gemitu, et immenso moerore cordis
innotescimus a Deo protectae excellentiae tuae, potentissime
victor rex, Dei vocatione, de hac luce,
ad aeternam requiem esse subtractum sanctae recordationis
dominum et germanum meum Stephanum
papam. In cujus etiam transitu, 134 et ipsi lapides,
si dici potest, nobis conflentes lacrymaverunt, in
cujus apostolatus ordinem a cuncta populorum
caterva, mea infelicitas electa est, et dum haec agerentur,
convenit Romam Imo, Christianissimae excellentiae
tuae missus, et cum eo loquentes, una cum
nostris optimatibus, aptum perspeximus eum hic
detineri [ L., G., detinere], donec Dei providentia
sacra apostolica benedictione illustrati fuissemus,
et tunc plenius satisfactus de nostra, vel cuncti
[ Forte, populi] puritate, et dilectione quam erga tuam
benignissimam excellentiam, et cunctam gentem