AAS 1 (1909), p. 626
S. CONGREGATIO RITUUM
NEAPOLITANA SEU FERENTINEN.
DECRETUM INTRODUCTIONIS CAUSAE PRO BEATIFICATIONE ET CANONIZATIONE
SERVI DEI P. PAULI CAPELLONI, SACERDOTIS PROFESSI SOCIETATIS IESU.6
Inter ecclesiasticos viros, quos clementissimus Deus elargitus est
Ecclesiae suae, alios apostolos, alios doctores, alios operarios in vinea
sua, sanctitatis quoque fama praestantes, quosque Societas a legifero patre
Ignatio instituta, sicuti praecipui Ordines religiosi, per longum annorum
decursum, inter varias temporum rerumque vicissitudines, in lucem edidit,
recensendus est P. Paulus Capelloni eiusdem Societatis sacerdos professus,
de cuius vita ex actis processualibus quaedam summatim delibare iuvat.
Romae natus die xxi Februarii anno MDCCLXXVI e numerosae prolis piis
honestisque parentibus Iacobo et Catherina Catena, prae ceteris filiis virtute
refulsit. Utroque parente, adhuc puer, orbatus, amitae tutelae concreditus
est eiusque curis et exemplis apprime respondit, sedulus disciplinae
custos et religiosus sacrorum cultor. Scholas puerorum in Collegio Romano
sub regimine et magisterio sacerdotum et patrum Societatis Ignatianae
tunc abrogatae, frequentare coepit. Trebiam Umbram translatus, in Collegio
Lucarini litterarum cursum feliciter explevit, anno MDCCLXXXXIV. Ad,sacerdotium
vocatus ac Romam reversus, almum Collegium Capranicense, clericis
instituendis, anno MCCCCLVII a Cardinali Dominico Capranica conditum
et nuncupatum, pluriumque Summorum Pontificum favoribus ac privilegiis
cohonestatum, ingredi petiit atque obtinuit, ibique commorans philosophiae
ac theologiae diligentia non minus quam ingenio praestantem dedit operam.
Hisce studiis adiicere sategit liturgiam et musicen, ad decus et ornamentum
ecclesiastico viro valde congruum. Integritate vitae ac pietate
conspicuus, angelus Collegii a superioribus et sodalibus meruit appellari.
Verum magna rerum publicarum perturbatio e Gallia, ubi orta fuerat,
erumpens cum furente audacia, Italiam ipsamque Romam invasit. Religione
depopulata, Summo Pontifice in exsilium deducto, sacris ministris ac religiosis
dispersis variisque modis crudeliter vexatis, eversis quoque scientiae
ac pietatis domiciliis, huiusmodi persequutioni obnoxium quoque fuit Collegium
Capranicense, a quo exire coactus est Paulus, ordinibus minoribus
tantum insignitus. Neque tamen in arduis adversisque rebus animo cecidit,
sed, in sancta vocatione confirmatus, rerum divinarum studium prosequutus
est penes patres Praedicatores. Anno MDCCCI volvente, per singulos gradus
ad sacros ordines evectus est a Cardinali Iulio Delia Somaglia Pii Papae VII
NEAPOLITANA SEU FERENTINEN.
DECRETUM INTRODUCTIONIS CAUSAE PRO BEATIFICATIONE ET CANONIZATIONE
SERVI DEI P. PAULI CAPELLONI, SACERDOTIS PROFESSI SOCIETATIS IESU.6
Inter ecclesiasticos viros, quos clementissimus Deus elargitus est
Ecclesiae suae, alios apostolos, alios doctores, alios operarios in vinea
sua, sanctitatis quoque fama praestantes, quosque Societas a legifero patre
Ignatio instituta, sicuti praecipui Ordines religiosi, per longum annorum
decursum, inter varias temporum rerumque vicissitudines, in lucem edidit,
recensendus est P. Paulus Capelloni eiusdem Societatis sacerdos professus,
de cuius vita ex actis processualibus quaedam summatim delibare iuvat.
Romae natus die xxi Februarii anno MDCCLXXVI e numerosae prolis piis
honestisque parentibus Iacobo et Catherina Catena, prae ceteris filiis virtute
refulsit. Utroque parente, adhuc puer, orbatus, amitae tutelae concreditus
est eiusque curis et exemplis apprime respondit, sedulus disciplinae
custos et religiosus sacrorum cultor. Scholas puerorum in Collegio Romano
sub regimine et magisterio sacerdotum et patrum Societatis Ignatianae
tunc abrogatae, frequentare coepit. Trebiam Umbram translatus, in Collegio
Lucarini litterarum cursum feliciter explevit, anno MDCCLXXXXIV. Ad,sacerdotium
vocatus ac Romam reversus, almum Collegium Capranicense, clericis
instituendis, anno MCCCCLVII a Cardinali Dominico Capranica conditum
et nuncupatum, pluriumque Summorum Pontificum favoribus ac privilegiis
cohonestatum, ingredi petiit atque obtinuit, ibique commorans philosophiae
ac theologiae diligentia non minus quam ingenio praestantem dedit operam.
Hisce studiis adiicere sategit liturgiam et musicen, ad decus et ornamentum
ecclesiastico viro valde congruum. Integritate vitae ac pietate
conspicuus, angelus Collegii a superioribus et sodalibus meruit appellari.
Verum magna rerum publicarum perturbatio e Gallia, ubi orta fuerat,
erumpens cum furente audacia, Italiam ipsamque Romam invasit. Religione
depopulata, Summo Pontifice in exsilium deducto, sacris ministris ac religiosis
dispersis variisque modis crudeliter vexatis, eversis quoque scientiae
ac pietatis domiciliis, huiusmodi persequutioni obnoxium quoque fuit Collegium
Capranicense, a quo exire coactus est Paulus, ordinibus minoribus
tantum insignitus. Neque tamen in arduis adversisque rebus animo cecidit,
sed, in sancta vocatione confirmatus, rerum divinarum studium prosequutus
est penes patres Praedicatores. Anno MDCCCI volvente, per singulos gradus
ad sacros ordines evectus est a Cardinali Iulio Delia Somaglia Pii Papae VII