AAS 11 (1919), p. 139
BRIXIEN. •
DECRETUM BEATIFICATIONIS ET CANONIZATIONIS SERVI DEI LUDOVICI PAVONI,
SACERDOTIS ET FUNDATORIS CONGREGATIONIS FILIORUM MARIAE IMMA-
CULATAE.
Ineunte saeculo decimonono, neminem latet quantum efferbuit triplex
passionum aestus atque odium impiorum et bellum in veram Christi
Ecclesiam eiusque fideles filios; et quomodo misericors et omnipotens
Deus ad huius sanctae Matris prolisque tribulataê gemitus et preces,
necessarium et opportunum praestitit auxilium per sanctos viros ac mulieres
ad causam veritatis et iustitiae coram Deo et hominibus congruis
armis tuendam et vindicandam. Ex hisce selectis viris exstitit Ludovicus
Pavoni, Brixiensis, e nobili familia ortus die 11 septembris anni 1784.
Calamitosis illis temporibus sortitus est parentes Alexandrum et Leiiam
Poncarali, religione ac pietate ciaros, qui omnem adhibuerunt operam
ut dilectus filius aetate simul ac virtute succresceret. Undecim annos
natus primam synaxim devotissime accepit. Acri et versatili quo pollebat
ingenio litterarum studiis adiunxit picturae, architecturae et machinariae
artes et scientias. Quibus omnibus instructus, bona spe praeluxit
novae Familiae religiosae in posterum erigendae ad christianam
civilemque puerorum et iuvenum opificum utilitatem, quam a primis
annis auspicatus erat. Concors est opinio, voce ac scripto tradita, Ludovicum
usque a pueritia angelicis moribus emicuisse, pauperum ac derelictorum
angustias et egestatem sublevasse, sui corporis affli ctatione ac
ieiunio, assiduaque oratione Deum hominum culpis offensum effecisse
placatum. In sortem Domini vocatus et clericalem militiam ingressus,
sacras disciplinas penes doctum virum P. Dominicum Ferrari, Ordinis
Fratrum Praedicatorum, postea Brixiensem Episcopum, didicit. In theologia
dogmatica et morali, quo studio et profectu versatus esset saepe
saepius pandebat per accurata responsa ad quaestiones difficiles et
obscuras sibi propositas. Prima tonsura et Ordinibus minoribus anno 1803
et sequenti initiatus et per gradus ad duos maiores Ordines promotus,
tandem, anno 1807, die 21 februarii, sacerdotali dignitate fuit insignitus.
Primis quinque annis sponte sese obtulit in subsidium parochis,
qui libentissime eius operam in sacro ministerio exceperunt atque perutilem
experti sunt per cathechismos, homilías aliasque praedicationis
DECRETUM BEATIFICATIONIS ET CANONIZATIONIS SERVI DEI LUDOVICI PAVONI,
SACERDOTIS ET FUNDATORIS CONGREGATIONIS FILIORUM MARIAE IMMA-
CULATAE.
Ineunte saeculo decimonono, neminem latet quantum efferbuit triplex
passionum aestus atque odium impiorum et bellum in veram Christi
Ecclesiam eiusque fideles filios; et quomodo misericors et omnipotens
Deus ad huius sanctae Matris prolisque tribulataê gemitus et preces,
necessarium et opportunum praestitit auxilium per sanctos viros ac mulieres
ad causam veritatis et iustitiae coram Deo et hominibus congruis
armis tuendam et vindicandam. Ex hisce selectis viris exstitit Ludovicus
Pavoni, Brixiensis, e nobili familia ortus die 11 septembris anni 1784.
Calamitosis illis temporibus sortitus est parentes Alexandrum et Leiiam
Poncarali, religione ac pietate ciaros, qui omnem adhibuerunt operam
ut dilectus filius aetate simul ac virtute succresceret. Undecim annos
natus primam synaxim devotissime accepit. Acri et versatili quo pollebat
ingenio litterarum studiis adiunxit picturae, architecturae et machinariae
artes et scientias. Quibus omnibus instructus, bona spe praeluxit
novae Familiae religiosae in posterum erigendae ad christianam
civilemque puerorum et iuvenum opificum utilitatem, quam a primis
annis auspicatus erat. Concors est opinio, voce ac scripto tradita, Ludovicum
usque a pueritia angelicis moribus emicuisse, pauperum ac derelictorum
angustias et egestatem sublevasse, sui corporis affli ctatione ac
ieiunio, assiduaque oratione Deum hominum culpis offensum effecisse
placatum. In sortem Domini vocatus et clericalem militiam ingressus,
sacras disciplinas penes doctum virum P. Dominicum Ferrari, Ordinis
Fratrum Praedicatorum, postea Brixiensem Episcopum, didicit. In theologia
dogmatica et morali, quo studio et profectu versatus esset saepe
saepius pandebat per accurata responsa ad quaestiones difficiles et
obscuras sibi propositas. Prima tonsura et Ordinibus minoribus anno 1803
et sequenti initiatus et per gradus ad duos maiores Ordines promotus,
tandem, anno 1807, die 21 februarii, sacerdotali dignitate fuit insignitus.
Primis quinque annis sponte sese obtulit in subsidium parochis,
qui libentissime eius operam in sacro ministerio exceperunt atque perutilem
experti sunt per cathechismos, homilías aliasque praedicationis