AAS 24 (1932), p. 310
Ut animarum saluti consuleret, nullo terrebatur periculo, nulli cedebat
incommodo. Non semel perditas mulieres e peccati faueibus ipsa veluti
sua manu abduxit.
At eius benefacta in proximum ex Congregatione a se condita, veluti ex
centro promanabant. Quam, ut ea firmius staret. Apostolicae Sedis auctoritate,
cui erat addictissima, adprobandam curavit. Et sane iam Pius IX
sa. me. anno .1847 eiusmodi optatis annuerat. Ad obtinendam etiam constitutionum
approbationem famula Dei mense Septembri anno 1850 Romam
se contulit. Quo in itinere cum ad celebre Lauretanum sanctuarium divertisset,
ut in re tanti momenti Divinae Matris opem imploraret, Ea inspirante
proposuit ut condita a se Congregatio omnibus humanis indigentiis
sublevandis, quantum finis operis pateretur, operam daret. Scilicet illud
Serva Dei cum Augustino usurpare videbatur; «Dilatentur spatia caritatis»
(Serm. 10 de Verbis Domini). Confirmata Congregatione eiusque constitutionibus
vi Brevis diei 8 Aprilis anno 1851 adprobatis, posteriore anno die
18 Iunii, festo Sacratissimi Cordis Iesu recurrente, famula Dei una cum
candido primarum sodalium agmine, religiosa vota Brixiae coram Episcopo
Verzeri, Venerabilis Teresiae Eustochii fratre, in ecclesia S. Laurentii
nuncupavit, e*t prima novae Congregationis Antistita constituta est, sumpto
Mariae Crucifixae nomine.
Ac vere Crucifixi sui Sponsi vividam in se retulit imaginem. Quam enim
patiendi pro Christo gratiam adhuc adolescentula coram Ssmo Eucharistiae
sacramento orans expetierat, eam ita large ei concessam conspicimus, ut
admirationi sit Servam Dei tantos valuisse animi angores sufferre, quibus
cruciabatur. At praesentissimum aderat divinum auxilium, eiusque heroicae
virtutis aurum, tribulationis igne probatum, vividiore luce renidet. Verum
tantis defatigata poenis nihil umquam de sua sedulitate remisit in Congregatione
prudentissime regenda atque in caritatis officiis explendis ad
extremum usque suae vitae exitum.
Sacramentis Ecclesiae piissime susceptis, atque fervide sodales ad caritatem
exercendam hortata, die 15 Decembris anno 1855 suam caelesti
Sponso purissimam animam laetissima reddidit, aetatis suae anno quadragesimo
secundo.
Sanctitatis fama percrebrescente, Ordinaria auctoritate constructi sunt
processus, et die 10 Decembris anno 1913 Pius X fel. rec. Commissionem
introductionis causae sua manu obsignavit. Servatis de iure servandis, et
editis decretis tum super cultu eidem Servae Dei non praestito, tum super
scriptis, coram Rmo Cardinali Caietano Bisleti, causae Ponente seu Relatore,
die 21 Decembris anno 1926 Antepraeparatoria comitia super virtutibus
habita sunt, quae die 17 Ianuam anno 1928 Praeparatoria sunt
incommodo. Non semel perditas mulieres e peccati faueibus ipsa veluti
sua manu abduxit.
At eius benefacta in proximum ex Congregatione a se condita, veluti ex
centro promanabant. Quam, ut ea firmius staret. Apostolicae Sedis auctoritate,
cui erat addictissima, adprobandam curavit. Et sane iam Pius IX
sa. me. anno .1847 eiusmodi optatis annuerat. Ad obtinendam etiam constitutionum
approbationem famula Dei mense Septembri anno 1850 Romam
se contulit. Quo in itinere cum ad celebre Lauretanum sanctuarium divertisset,
ut in re tanti momenti Divinae Matris opem imploraret, Ea inspirante
proposuit ut condita a se Congregatio omnibus humanis indigentiis
sublevandis, quantum finis operis pateretur, operam daret. Scilicet illud
Serva Dei cum Augustino usurpare videbatur; «Dilatentur spatia caritatis»
(Serm. 10 de Verbis Domini). Confirmata Congregatione eiusque constitutionibus
vi Brevis diei 8 Aprilis anno 1851 adprobatis, posteriore anno die
18 Iunii, festo Sacratissimi Cordis Iesu recurrente, famula Dei una cum
candido primarum sodalium agmine, religiosa vota Brixiae coram Episcopo
Verzeri, Venerabilis Teresiae Eustochii fratre, in ecclesia S. Laurentii
nuncupavit, e*t prima novae Congregationis Antistita constituta est, sumpto
Mariae Crucifixae nomine.
Ac vere Crucifixi sui Sponsi vividam in se retulit imaginem. Quam enim
patiendi pro Christo gratiam adhuc adolescentula coram Ssmo Eucharistiae
sacramento orans expetierat, eam ita large ei concessam conspicimus, ut
admirationi sit Servam Dei tantos valuisse animi angores sufferre, quibus
cruciabatur. At praesentissimum aderat divinum auxilium, eiusque heroicae
virtutis aurum, tribulationis igne probatum, vividiore luce renidet. Verum
tantis defatigata poenis nihil umquam de sua sedulitate remisit in Congregatione
prudentissime regenda atque in caritatis officiis explendis ad
extremum usque suae vitae exitum.
Sacramentis Ecclesiae piissime susceptis, atque fervide sodales ad caritatem
exercendam hortata, die 15 Decembris anno 1855 suam caelesti
Sponso purissimam animam laetissima reddidit, aetatis suae anno quadragesimo
secundo.
Sanctitatis fama percrebrescente, Ordinaria auctoritate constructi sunt
processus, et die 10 Decembris anno 1913 Pius X fel. rec. Commissionem
introductionis causae sua manu obsignavit. Servatis de iure servandis, et
editis decretis tum super cultu eidem Servae Dei non praestito, tum super
scriptis, coram Rmo Cardinali Caietano Bisleti, causae Ponente seu Relatore,
die 21 Decembris anno 1926 Antepraeparatoria comitia super virtutibus
habita sunt, quae die 17 Ianuam anno 1928 Praeparatoria sunt