AAS 27 (1935), p. 157
SACRA CONGREGATIO RITUUM
i
CARCASSONEN.
BEATIFICATIONIS ET CANONIZATIONIS VEN. SERVAE DEI MARIAE TERESIAE
DE SOUBIRAN FUNDATRICIS SOCIETATIS MARIAE AUXILIATRICIS.
SUPER DUBIO
An signanda sit Commissio introductionis Causae in casu et ad effectum
de quo agitur.
Tota humanae redemptionis oeconomia in sacrifìcio Christi fundatur,
quod in iis, quos Deus ad magna pro animarum salute facinora patranda
eligit, veluti producitur, docente ipso Domino: «Nisi granum frumenti
cadens in terram mortuum fuerit, ipsum solum manet: si autem mortuum
fuerit multum fructum affert » (Io., 12). Quod apprime factum est in Dei
Famula, de cuius Beatificationis et Canonizationis causa introducenda
modo agitur.
Sophia, Teresia, Augustina, parentes generis nobilitate et pietate praestantes
Iosephum Baronem de Soubiran la Louvière et Noemi de Gebs
divina dispositione sortita, in loco vulgo « Castelnaudary », non longe a
Carcassonensi urbe, die 16 Maii mensis anno 1834 nata est, sequentique
die sacro baptismi lavacro regenerata.
Inter maiores gentis de Soubiran, xiv saeculo, duae sanctitatis laude
insignes numerantur feminae: Roselina « de Villeneuve » et Delphina, uxor
S. Elzearii comitis, qui B. Urbani Papae V fuit patrinus. Teterrima gallica
perturbatione saeviente, avus rapinam bonorum suorum suscepit, et exitium
est passus: duae autem maiores amitae, ne cum schismatico parocho in
divinis communicarent, multis vexationibns fuerunt obnoxiae. Ludovicus,
Sophiae patruus, canonicus et Vicarius generalis, sacerdotalibus virtutibus
eminuit. Nec de gente de Gelis defuerunt qui virtutum laude floruerint.
Matris enim avus et avunculus pro catholica fide servanda, ut videtur,
occisi sunt: soror autem, e Puellarum a caritate Societate, sanctam in
Sinensi missione mortem obivit.
Sophiae pater, uti iam S. Elzearii mater, hanc Domino, quando aliquis
sibi nascebatur fihus, precem effundebat: «Deus meus, si huius anima
aeternam salutem non sit adeptura, statim post baptismum eamdem repetere
velis ». Tantae pietatis semina in puellae anima mire succreverunt, et
uberrimos fructus vel a prima adolescentia attulerunt. Quingentis marianae
i
CARCASSONEN.
BEATIFICATIONIS ET CANONIZATIONIS VEN. SERVAE DEI MARIAE TERESIAE
DE SOUBIRAN FUNDATRICIS SOCIETATIS MARIAE AUXILIATRICIS.
SUPER DUBIO
An signanda sit Commissio introductionis Causae in casu et ad effectum
de quo agitur.
Tota humanae redemptionis oeconomia in sacrifìcio Christi fundatur,
quod in iis, quos Deus ad magna pro animarum salute facinora patranda
eligit, veluti producitur, docente ipso Domino: «Nisi granum frumenti
cadens in terram mortuum fuerit, ipsum solum manet: si autem mortuum
fuerit multum fructum affert » (Io., 12). Quod apprime factum est in Dei
Famula, de cuius Beatificationis et Canonizationis causa introducenda
modo agitur.
Sophia, Teresia, Augustina, parentes generis nobilitate et pietate praestantes
Iosephum Baronem de Soubiran la Louvière et Noemi de Gebs
divina dispositione sortita, in loco vulgo « Castelnaudary », non longe a
Carcassonensi urbe, die 16 Maii mensis anno 1834 nata est, sequentique
die sacro baptismi lavacro regenerata.
Inter maiores gentis de Soubiran, xiv saeculo, duae sanctitatis laude
insignes numerantur feminae: Roselina « de Villeneuve » et Delphina, uxor
S. Elzearii comitis, qui B. Urbani Papae V fuit patrinus. Teterrima gallica
perturbatione saeviente, avus rapinam bonorum suorum suscepit, et exitium
est passus: duae autem maiores amitae, ne cum schismatico parocho in
divinis communicarent, multis vexationibns fuerunt obnoxiae. Ludovicus,
Sophiae patruus, canonicus et Vicarius generalis, sacerdotalibus virtutibus
eminuit. Nec de gente de Gelis defuerunt qui virtutum laude floruerint.
Matris enim avus et avunculus pro catholica fide servanda, ut videtur,
occisi sunt: soror autem, e Puellarum a caritate Societate, sanctam in
Sinensi missione mortem obivit.
Sophiae pater, uti iam S. Elzearii mater, hanc Domino, quando aliquis
sibi nascebatur fihus, precem effundebat: «Deus meus, si huius anima
aeternam salutem non sit adeptura, statim post baptismum eamdem repetere
velis ». Tantae pietatis semina in puellae anima mire succreverunt, et
uberrimos fructus vel a prima adolescentia attulerunt. Quingentis marianae