AAS 7 (1915), p. 47
«huiusmodi fructus... ad ecclesiam vel successorem pertinentes, sint ipsius
« successoris, cuius fortunae referri solet invenire notabilem cumulum fructuum
« decursorum tempore vacationis... Verum... videtur aequivocum clarum...;
« siquidem quoad alios [fructus] annorum praecedentium, eos exigere quidem
« poterit successor et administrare, sed ad commodum ecclesiae, in augmentum
« eius dotis et bonorum, cum ita speciem dotis principalis habere videantur,
« eodem modo quo hereditatem vel fideicommissum augent fructus, qui decur-
« runt intermedio tempore, quo successio, ob non exsistentiam personae vocatae,
« seu ob non purificatam conditionem, vacat, sive eamdem hereditatem augent
« fructus maturati de tempore mortis testatoris ».
Huic praeclari iurisconsulti doctrinae inhaerendo, quae tum iustitiae, tum
canonicae aequitati plane conformis apparet, enunciati fructus investiendi
essent favore mensae episcopalis, et consequenter favore hodierni Episcopi et
aliorum successorum.
Verum huic conclusioni obstare in casu videbantur supra citatae Constitutiones
Pontificiae, quarum vi fructus e bonis ecclesiarum seu beneficiorum
vacantium spectabant olim ad Cameram Apostolicam, et nunc spectarent ad
sacram Congregationem de Propaganda Fide; aliunde, autem, prae oculis
habendae erant peculiares quaedam circumstantiae, in quibus versabatur Episcopus
successor.
Quibus praehabitis, quum in plenario coetu diei 8 februarii 1913 causa
proposita fuisset, Emi Patres rescribendum censuerunt:
«Attentis omnibus rerum adiunctis in casu concurrentibus, dimidiam
« partem fructuum caute et utiliter investiendam esse favore mensae episco-
« palis; dimidiam autem tribuendam esse Episcopo successori, facto verbo
« cum Ssiko ».
O. GIORGI, Secretarius.
S. CONGREGATIO DE PROPAGANDA FIDE
DECRETUM
IMMUTATUR TITULUS VICARIATUUM APOSTOLICORUM DE VICTORIA NYANZA
Ad preces R. P. D. Henrici Streicher, episcopi titularis Tabracensis
et vicarii apostolici Victoriae Nyanzae Septentrionalis, Emi Patres sacri
huius Consilii Fidei Propagandae, plenariis in comitiis die 11 vertentis
mensis habitis, immutandum esse censuerunt nomen praedicti Vicariatus,
« successoris, cuius fortunae referri solet invenire notabilem cumulum fructuum
« decursorum tempore vacationis... Verum... videtur aequivocum clarum...;
« siquidem quoad alios [fructus] annorum praecedentium, eos exigere quidem
« poterit successor et administrare, sed ad commodum ecclesiae, in augmentum
« eius dotis et bonorum, cum ita speciem dotis principalis habere videantur,
« eodem modo quo hereditatem vel fideicommissum augent fructus, qui decur-
« runt intermedio tempore, quo successio, ob non exsistentiam personae vocatae,
« seu ob non purificatam conditionem, vacat, sive eamdem hereditatem augent
« fructus maturati de tempore mortis testatoris ».
Huic praeclari iurisconsulti doctrinae inhaerendo, quae tum iustitiae, tum
canonicae aequitati plane conformis apparet, enunciati fructus investiendi
essent favore mensae episcopalis, et consequenter favore hodierni Episcopi et
aliorum successorum.
Verum huic conclusioni obstare in casu videbantur supra citatae Constitutiones
Pontificiae, quarum vi fructus e bonis ecclesiarum seu beneficiorum
vacantium spectabant olim ad Cameram Apostolicam, et nunc spectarent ad
sacram Congregationem de Propaganda Fide; aliunde, autem, prae oculis
habendae erant peculiares quaedam circumstantiae, in quibus versabatur Episcopus
successor.
Quibus praehabitis, quum in plenario coetu diei 8 februarii 1913 causa
proposita fuisset, Emi Patres rescribendum censuerunt:
«Attentis omnibus rerum adiunctis in casu concurrentibus, dimidiam
« partem fructuum caute et utiliter investiendam esse favore mensae episco-
« palis; dimidiam autem tribuendam esse Episcopo successori, facto verbo
« cum Ssiko ».
O. GIORGI, Secretarius.
S. CONGREGATIO DE PROPAGANDA FIDE
DECRETUM
IMMUTATUR TITULUS VICARIATUUM APOSTOLICORUM DE VICTORIA NYANZA
Ad preces R. P. D. Henrici Streicher, episcopi titularis Tabracensis
et vicarii apostolici Victoriae Nyanzae Septentrionalis, Emi Patres sacri
huius Consilii Fidei Propagandae, plenariis in comitiis die 11 vertentis
mensis habitis, immutandum esse censuerunt nomen praedicti Vicariatus,