PG 1, col. 949
πια (83), καὶ ἐκτρέφετε αὐτὰ ὲν παιδείᾳ. καὶ νουθε-
σίᾳ Θεοῦ. ι ’Ἄφετε γάρ , φησι , τά παιδία ἔρχεσθαι
πρός με, καὶ μὴ κωλύετε αὑτά. ι
ΚΕΦᾹΛΑΙθΝ εσυ.
Περὶ τῶν ψευδεπιγράφων βιϐλίων.
Ταῦτα πάντα ἐπεστείλαμεν ὑμῖν, ἴνα εἰδέναι ἔχοιτε
τὴν ἡμετέραν γνώμην ³³, οἷα (84) τίς ἐστι , ⁵ο καὶ τά
ἐπ’ ὀνόματι ἡ μῶν παρὰ τῶν ἀσεϐῶν κρατυθέντα (85)
βιόλία μὴ παραδέχεσθαι. Οὐ γὰρ τοῖς ὀνόμασι
ὑμᾶς προσέχειν τῶν ἀποστόλων , ἀλλὰ τῇ φύσει τῶν
πραγμάτων , καὶ τῇ γνώμῃ τῇ ἀδιαστρόφῳο οἴδαμεν
γὰρ ὅτι οἱ περὶ Σίμωνα καὶ Κλεόὸιον (86), ἱώδη συν-
τάξαντες βιὸλία ἐπ’ ὀνόματι Χριστοῦ (87) καὶ τῶν
:0 Μαι-ε, xvi, 16, ³⁸ Eecli. v, 8.
³⁸ Eccli. v, 8. ³⁷ Prov. xxv
δι Citat_Timnth. pi'esliyt. lib.
87
[⁸ Tiniotli. ὁρᾶτε.
Pectomtus. libro contra Latinus; ν. ἱηἰρςῑ.”νρι.
νΑιιιοιιυΜ NOTIE.
(8'2) Ἑπιστρέψαι. In eodem praponitur :p-qai.
(litatur Eeclesiasticns. quamvis suppresso nomine
et φησι refertur ad eum qui verba, quae leguntur hic,
scripsit. Sic ειεξρθ lit apud scriptores ecclesiasticos,
iit viri docti notarunt‘in epistol. Barnabaz. Sic et
Latini, inquit, non addito nomine inquientis, quod
sepe in Seneca occurrit. _t2u.-:n.
(85) Βάπτίζεζε· δὲ ὑμῶν⁸ καὶ τᾴ νήπιαιμΑροεΙεοιὶ
etapostolici viri in periculo mortis constitutos in-
fantes baptizabant statim; cancros tardius aut ci-
tius, pro arbitrio parentum, certisque circumstan-
tiis: quo factum ut variae poszea viguerint consue-
tudines in atate haptizaudorum puerorum. Eas
colliges ex ’l'ertullian'o , libi. De_ baptismo, cap. an-
tepi-iinlt.; Cypriane epist. 59 etGregorio Nazianzeno
orat. 40, p.7658. sane ab Origene et Augustino
liaptismus parvulorum apostolica dicitur traditio.
(οῖ.
(84) 01a. Ὀποία, iii ms. Vind. CL.
('83) Κρατυθέντα. Idem καττυθὲντα. In.
(85 Κρατυθέντα. Idem καττυθὲντα. In.
(86; Ol περὶ ξίμωνα καὶ Κλεᾷὄιον. Recognit. .
lib. ii, n. '58. Hieronymus in Matthazi xxiv. 57:
Quorum unus est Simon Samaritanus, quem in Acti-
bus apostolorum legimus, qui se magnam dicebat esse
rirtutem: lia'c quoque inter ca'tera in suis volumini-
bus scripta dimittens: Ego sum sermo Dei. ego sum
speciosus, ego Paracletus, ego omnipotens,ego omnia D
Ilei. Auctor libri De divinis nominibus, cap. 6:
Σίμωνος ἀντιρρητικοὶ λόγοι. Et iii l’ra'fatione il ra:
bica ad concilium Niearnum : Sibi autem perfidi isti
Siiininitze Erangelium e/finxerunt, quod in quatuor
tomos secantes, librum quatuoraugulorum et cardi-
num mundi appellarunt. De _(:I€Oilii scriptis alibi
non legi; sed vero simile CSl‘iPSIIAIII quoque venenis
suis chartas infecisse; iit a Dositheo: factum aucto—
h-s sunt Origenes iu'Joannis iv, 25, ac Eulogius
apud Pholium, cod.cce. ϐυτ.
(87) Ἐπ’ ὀνόματι Χριστοῦ. Salvator nullum tio-
lumen doctriiite’sua: proprium dereliquit: quod_in
plerisque apocrgplioruin deliramenta can/iugum. Hie-
ronymus ad Ezech. xt.iv, ‘29. Scilicet, Domini et
Servatoris nostri Jesu Cliristi nomen pleraque apo-
crypha gerebant iii fronte : verbi gratia ,fils‘pistola
rem ad 'Abgarum regem ,7 a multis post Eusebium
uicinoratafet in synodo Rtiiiiaiia Gelasii, cum dicta
epistula, liber De infantia Salt'amris, liber De uati-
σίᾳ Θεοῦ. ι ’Ἄφετε γάρ , φησι , τά παιδία ἔρχεσθαι
πρός με, καὶ μὴ κωλύετε αὑτά. ι
ΚΕΦᾹΛΑΙθΝ εσυ.
Περὶ τῶν ψευδεπιγράφων βιϐλίων.
Ταῦτα πάντα ἐπεστείλαμεν ὑμῖν, ἴνα εἰδέναι ἔχοιτε
τὴν ἡμετέραν γνώμην ³³, οἷα (84) τίς ἐστι , ⁵ο καὶ τά
ἐπ’ ὀνόματι ἡ μῶν παρὰ τῶν ἀσεϐῶν κρατυθέντα (85)
βιόλία μὴ παραδέχεσθαι. Οὐ γὰρ τοῖς ὀνόμασι
ὑμᾶς προσέχειν τῶν ἀποστόλων , ἀλλὰ τῇ φύσει τῶν
πραγμάτων , καὶ τῇ γνώμῃ τῇ ἀδιαστρόφῳο οἴδαμεν
γὰρ ὅτι οἱ περὶ Σίμωνα καὶ Κλεόὸιον (86), ἱώδη συν-
τάξαντες βιὸλία ἐπ’ ὀνόματι Χριστοῦ (87) καὶ τῶν
:0 Μαι-ε, xvi, 16, ³⁸ Eecli. v, 8.
³⁸ Eccli. v, 8. ³⁷ Prov. xxv
δι Citat_Timnth. pi'esliyt. lib.
87
[⁸ Tiniotli. ὁρᾶτε.
Pectomtus. libro contra Latinus; ν. ἱηἰρςῑ.”νρι.
νΑιιιοιιυΜ NOTIE.
(8'2) Ἑπιστρέψαι. In eodem praponitur :p-qai.
(litatur Eeclesiasticns. quamvis suppresso nomine
et φησι refertur ad eum qui verba, quae leguntur hic,
scripsit. Sic ειεξρθ lit apud scriptores ecclesiasticos,
iit viri docti notarunt‘in epistol. Barnabaz. Sic et
Latini, inquit, non addito nomine inquientis, quod
sepe in Seneca occurrit. _t2u.-:n.
(85) Βάπτίζεζε· δὲ ὑμῶν⁸ καὶ τᾴ νήπιαιμΑροεΙεοιὶ
etapostolici viri in periculo mortis constitutos in-
fantes baptizabant statim; cancros tardius aut ci-
tius, pro arbitrio parentum, certisque circumstan-
tiis: quo factum ut variae poszea viguerint consue-
tudines in atate haptizaudorum puerorum. Eas
colliges ex ’l'ertullian'o , libi. De_ baptismo, cap. an-
tepi-iinlt.; Cypriane epist. 59 etGregorio Nazianzeno
orat. 40, p.7658. sane ab Origene et Augustino
liaptismus parvulorum apostolica dicitur traditio.
(οῖ.
(84) 01a. Ὀποία, iii ms. Vind. CL.
('83) Κρατυθέντα. Idem καττυθὲντα. In.
(85 Κρατυθέντα. Idem καττυθὲντα. In.
(86; Ol περὶ ξίμωνα καὶ Κλεᾷὄιον. Recognit. .
lib. ii, n. '58. Hieronymus in Matthazi xxiv. 57:
Quorum unus est Simon Samaritanus, quem in Acti-
bus apostolorum legimus, qui se magnam dicebat esse
rirtutem: lia'c quoque inter ca'tera in suis volumini-
bus scripta dimittens: Ego sum sermo Dei. ego sum
speciosus, ego Paracletus, ego omnipotens,ego omnia D
Ilei. Auctor libri De divinis nominibus, cap. 6:
Σίμωνος ἀντιρρητικοὶ λόγοι. Et iii l’ra'fatione il ra:
bica ad concilium Niearnum : Sibi autem perfidi isti
Siiininitze Erangelium e/finxerunt, quod in quatuor
tomos secantes, librum quatuoraugulorum et cardi-
num mundi appellarunt. De _(:I€Oilii scriptis alibi
non legi; sed vero simile CSl‘iPSIIAIII quoque venenis
suis chartas infecisse; iit a Dositheo: factum aucto—
h-s sunt Origenes iu'Joannis iv, 25, ac Eulogius
apud Pholium, cod.cce. ϐυτ.
(87) Ἐπ’ ὀνόματι Χριστοῦ. Salvator nullum tio-
lumen doctriiite’sua: proprium dereliquit: quod_in
plerisque apocrgplioruin deliramenta can/iugum. Hie-
ronymus ad Ezech. xt.iv, ‘29. Scilicet, Domini et
Servatoris nostri Jesu Cliristi nomen pleraque apo-
crypha gerebant iii fronte : verbi gratia ,fils‘pistola
rem ad 'Abgarum regem ,7 a multis post Eusebium
uicinoratafet in synodo Rtiiiiaiia Gelasii, cum dicta
epistula, liber De infantia Salt'amris, liber De uati-