PG 1, col. 924
num in Samaria perpetrabat. ita ut Samaritaui
obstupefacti, ad credendqu in omnium rerum Deum
ac in Dominum Iesum adducerentur, et in nomine
ejus baptizarentur ὀε eumque jam ipse quoque Sl-
mon signa et prodigia sine ullis praestigiis magicis
perfici intuitus ae admiratus, credidisset, et bapti-
zatus fuisset, et perseveraret in jejunio ac oratione:
tunc nos, audientes de gratia Dei Samaritanis per
Philippum concessa, ad eos venimus, multumque
adauximus sermonem doctrinae, ac impositis mani-
bus super omnes baptizatos, per preces Spiritum
sanetum illis communicabamus. Cernens autem
Simon, quod nostrarum manuum impositione da-
retur credentibus Spiritus sanctus, accipiens pecu-
niam, nobis obtulit, dicens: ι Date et mihi hanc
potestatem, ut cuicunque etiam ego imposuere
manum, accipiat Spiritum sanctum ἠε ι volens
(diabolus), ut quemadmodum Adamum per gusta-
tum arboris pomum, promissa immortalitate pri-
S. Augustinus tractatu 6in Joannem dubitat de Plii-
lippoChristi praecone in Samaria et Simonis ad Iidem
deductore,Act. viti: fueritne unusex apostolis, sive
eum apostolum voeat : at sermone in l’igiliis Pen—
tecostes, re diligentius expensa, favet verae senten-
t_i_:e. Crateros memoratos in fraudem manifesto egit
Historia: ecclesiastica: auctoritas, et Catalogi Hiero-
nymiani in PolycratesLibellus cui titulus: Τοῦ
ἁγίου Ἐπιφανίου ἐπισκόπου Κύπρου περὶ τῶν ἁγίων
ἀποστόλων, ποῦ ἕκαστος ἐκήρυξε, καὶ πῶς καὶποῦ
ἐτελεύτησαν, καὶ τὰ ἆγια αύτῶνᾲσῴματα ποῦ κεῖνται
καὶ ἐν ποίοις τόποις, codice? 1023i Regia: Biblio-
theca: : Φίλιππος δὲ 6_ ἀπόστολος οὗτος λῆῡ ἀπὸ Βηθ-
σαῖδᾶ ὲκ τῆς uti)an Πέτρου καὶ,Δ Ἀνδρέου· ὲν τῇ
ἀνω Φρυγία ἐκήρυξεν τὸέΕύαγγέλιονχζθνήσκει ,δὲ ἐν
ἰεραπόλεί,’ καὶ”’ὲκεῖ θάπτεται ὲνδόξωςξ μετά τῶν
αὐτοῦ. Dictus Dorotlieus, in membranis Regiis : Φί
λιππος δὲ 6 ἀπόστολος ὲν φρυγίᾳ κηρύξας τό Εὐαγ-
γέλιον, θάπῖεται ὲν Δίεραπόλει μετὰ τῶν ¹ὲπτςλ θυγα-
τέρων αὐτοῦ, ὧν Λουὶιᾷς 6 ebayysltflh; ἐν ταῖς
Πράξεσι τῶν ἀποστόλων ἀπεμνχλμόνευσεεςΝοιι anim-
ad’veartit, quemadmodum ne? Eusebius lib. ιιι, cap.
θ διζιῇίιόᾶιῖεὲὲιρ objicitltr a Notkero‘Martyrologo,ac
er se patet, Lucam Act. ττι, 8_,_ 9A, loqui de Plii-
Ol‘ se patet, Lucam .‘lCl. XII, δ, υ. ιιιψιι ue l’lll-
rippo uno e septeinfldiaconis. Unde a Dorotlieo
Latino abest Luca: allegatio {atque Necphorus lib.
ιι, cap. 44. verba Eusebii agl‘contrarium sensum
deduiit. Porro suspectus niihi_semperi fuit inter-5
elationis locus Adonis libro De festivitatibus, ubi
’hilippus apostolus dicitur dormisse apud Hierapo-
lim A's'ire civitatem cum patribus suis beato fine se-
pultus. ldque duas obcausas. Quarum prinia_,_si-
inilcs locif Dorothei (ut Hieronymum et Alidiam
omittam): Hierapoli vero cum filiabus suis honorifice
sepultus est. Quie Graace habentur in Catalogi am-
plificatione, li'ulini vertentis Eusebium : cuqu se-
mt crum
pulcrum
(97) Ἰαμάντων. In _altero cod. Viud_.'_de_est. Cncn.
(98') Ἐὀντέρησεικ In utroque eod. Viud._scquitur
ό διάϐολος ιεῑίιέο θέλξας legitur ἀπατῆσῃ. CLLn.
obstupefacti, ad credendqu in omnium rerum Deum
ac in Dominum Iesum adducerentur, et in nomine
ejus baptizarentur ὀε eumque jam ipse quoque Sl-
mon signa et prodigia sine ullis praestigiis magicis
perfici intuitus ae admiratus, credidisset, et bapti-
zatus fuisset, et perseveraret in jejunio ac oratione:
tunc nos, audientes de gratia Dei Samaritanis per
Philippum concessa, ad eos venimus, multumque
adauximus sermonem doctrinae, ac impositis mani-
bus super omnes baptizatos, per preces Spiritum
sanetum illis communicabamus. Cernens autem
Simon, quod nostrarum manuum impositione da-
retur credentibus Spiritus sanctus, accipiens pecu-
niam, nobis obtulit, dicens: ι Date et mihi hanc
potestatem, ut cuicunque etiam ego imposuere
manum, accipiat Spiritum sanctum ἠε ι volens
(diabolus), ut quemadmodum Adamum per gusta-
tum arboris pomum, promissa immortalitate pri-
S. Augustinus tractatu 6in Joannem dubitat de Plii-
lippoChristi praecone in Samaria et Simonis ad Iidem
deductore,Act. viti: fueritne unusex apostolis, sive
eum apostolum voeat : at sermone in l’igiliis Pen—
tecostes, re diligentius expensa, favet verae senten-
t_i_:e. Crateros memoratos in fraudem manifesto egit
Historia: ecclesiastica: auctoritas, et Catalogi Hiero-
nymiani in PolycratesLibellus cui titulus: Τοῦ
ἁγίου Ἐπιφανίου ἐπισκόπου Κύπρου περὶ τῶν ἁγίων
ἀποστόλων, ποῦ ἕκαστος ἐκήρυξε, καὶ πῶς καὶποῦ
ἐτελεύτησαν, καὶ τὰ ἆγια αύτῶνᾲσῴματα ποῦ κεῖνται
καὶ ἐν ποίοις τόποις, codice? 1023i Regia: Biblio-
theca: : Φίλιππος δὲ 6_ ἀπόστολος οὗτος λῆῡ ἀπὸ Βηθ-
σαῖδᾶ ὲκ τῆς uti)an Πέτρου καὶ,Δ Ἀνδρέου· ὲν τῇ
ἀνω Φρυγία ἐκήρυξεν τὸέΕύαγγέλιονχζθνήσκει ,δὲ ἐν
ἰεραπόλεί,’ καὶ”’ὲκεῖ θάπτεται ὲνδόξωςξ μετά τῶν
αὐτοῦ. Dictus Dorotlieus, in membranis Regiis : Φί
λιππος δὲ 6 ἀπόστολος ὲν φρυγίᾳ κηρύξας τό Εὐαγ-
γέλιον, θάπῖεται ὲν Δίεραπόλει μετὰ τῶν ¹ὲπτςλ θυγα-
τέρων αὐτοῦ, ὧν Λουὶιᾷς 6 ebayysltflh; ἐν ταῖς
Πράξεσι τῶν ἀποστόλων ἀπεμνχλμόνευσεεςΝοιι anim-
ad’veartit, quemadmodum ne? Eusebius lib. ιιι, cap.
θ διζιῇίιόᾶιῖεὲὲιρ objicitltr a Notkero‘Martyrologo,ac
er se patet, Lucam Act. ττι, 8_,_ 9A, loqui de Plii-
Ol‘ se patet, Lucam .‘lCl. XII, δ, υ. ιιιψιι ue l’lll-
rippo uno e septeinfldiaconis. Unde a Dorotlieo
Latino abest Luca: allegatio {atque Necphorus lib.
ιι, cap. 44. verba Eusebii agl‘contrarium sensum
deduiit. Porro suspectus niihi_semperi fuit inter-5
elationis locus Adonis libro De festivitatibus, ubi
’hilippus apostolus dicitur dormisse apud Hierapo-
lim A's'ire civitatem cum patribus suis beato fine se-
pultus. ldque duas obcausas. Quarum prinia_,_si-
inilcs locif Dorothei (ut Hieronymum et Alidiam
omittam): Hierapoli vero cum filiabus suis honorifice
sepultus est. Quie Graace habentur in Catalogi am-
plificatione, li'ulini vertentis Eusebium : cuqu se-
mt crum
pulcrum
(97) Ἰαμάντων. In _altero cod. Viud_.'_de_est. Cncn.
(98') Ἐὀντέρησεικ In utroque eod. Viud._scquitur
ό διάϐολος ιεῑίιέο θέλξας legitur ἀπατῆσῃ. CLLn.