PG 10, col. 1045
σιν, ἤγουν ἐξέρχεσθαι μετά τῶν κατηχουμένων. Τού-
των οὕτως ἐχόντων , εἴποι τις, ὠς τὺ οὕτω κολάζε-
σθαι τοὺς ἀναμένοντας καταδίκην χάριν ἀντιστρο-
φῆς τοῦ εὐρέματος, δικαιότατόν ἐστιν , ὅτι καὶ τῇ
περὶ κλοπῆς ἀγωγῇ ἐνέχονται, κατά τὸν νόμον τὸν
λέγοντα· κλέπτης ἐστὶν ὁ τὸ ἀλλότριον πρᾶγμα
ψηλαφῶν παρὰ γνώμην τοῦ δεσπότου ἐν είδήσει τοῦ
λυπῆσαι αὐτόν. Τὸ δὲ συνίστασθαι τοῖς πιστοῖς, καὶ
μόνον μὴ ἀξιοῦσθαι δὲ τῶν ἀγιασμάτων τὸν προσ-
αγγείλαντα ἑαυτὸν καὶ εὐγνωμόνως δόντα τὺ εὕρεμα,
καινόν ἐστιν· ἄξιος γὰρ μᾶλλον Εὐχαριστίας ἐστὶν,
ὡς τδ πρᾶγμα τοῦ αἰχμαλωτισθέντος φυλάξας καὶ
ἀποκαταστήσας αὐτὸ. Διὸ καὶ λέγουσι τινες συνέπε-
σθαι τῇ μετά τῶν πιστῶν συστάσει, καὶ τὴν τῶν
ἀγιασμάτων μέθεξιν σιωπη ρῶς.
ΖΩΝΑΡ. Οἱ βάρϐαροι, λεηλατοῦντες τὴν χώραν,
ἥρπαζον πράγματα· καὶ ἢ κρείττοσι μετὰ ταῦτα
ἐντυγχάνοντεςτ ἢ διὰ βάρος μὴ δυνάμενοι φέρειν ὅσα
ἥρπασαν, τὰ μὲν ἐν τῷ πεδίῳ ἔρριπτον, τὰ δὲ καὶ
ἐν οἰκίαις τινῶν, ἐν αἷς ἴσως καλλίονα εὕρισκον.
Ὅσοι γοῦν, φησὶν, εὗρόν τινα ἐν τῷ πεδίῳ ἦ ἐν
ταῖς ἑαυτῶν οἰκίαις, οὗτοι, εί μὲν κατηγορηθῶσι
καὶ ἐλεγχθῶσι, ταττέσθωσαν ἐν τοῖς ὑποπίπτουσιν
ἐὰν δὲ ἑαυτοὺς προσαγγείλωσι, καὶ ἀποδῶσιν ἃ
εὖρον, καὶ τῆς εὐχῆς ἀξιούσθωσαν· ἤγουν μέχρι
τέλους τῆς εὐχῆς συνεπηκέτωσαν τοῖς πιστοῖς,
μόνης τῆς ἀγίας μεταλήψεως κωλυόμενοι· ἤγουν
μέχρις ἂν μετάνοιαν ἐπιδείξωνται, καὶ ταύτης ἀξιω-
θῶσι.
ΚΑΝΩΝ I'.
t Τοὺς δὲ τὴν ἐντολὴν πληροῦντας ἐκτὸς πάσης
t αἰσχροκερδείας πληροῦν δεῖ, μήτε μήνυτρα ἢ σᾶν
‹ στρα, ἢ εῦρετρα, ἢ ᾧ ὀνόματι ταῦτα καλοῦσιν,
ί απαιτιουντας. 1 ι
ΒΑΛΣ. ’Δποδεξάμενος τὴν ἀγαθοθὲλειαν τῶν προσ-
αγγειλάντων ἐαυτοὺς καὶ ἀποδόντων εὐγνωμονως
τὸ εὕρεμα, προστίθησιν ὁ ἅγιος, ὡς, εί θέλουσιν
οὗτοι λογισθῆναι πληρωταὶ τῆς ἐντολῆς τοῦ Genu,
ὀφείλουσι χωρὶς αἰσχροῦ κέρδους οἵου δή τινος τὴν
ἀπόδοσιν τοῦ εὑρέματος ποιεῖν. Ὠρίσθη δὲ μὴ ἀπαι-
τεῖσθαι παρὰ τοῦ εὑρηκότος ἐκ τοῦ μέρους τοῦ
αἰχμαλώτου μήνυτρα ἣ σῶστρα ἢ εὕρετρα ι ἦ ἀλλο
τι. διὰ τὸ μὴ ἐξ ἀμελείας τῶν δεσποτῶν ἦ καὶ τυ-
χαίως γενέσθαι τὴν ἀπώλειαν, ἀλλά ἀπὸ περιστάσεως
μεγάλης καὶ ἐπιδρομῆς βαρϐαρικῆς. Οἰ γὰρ εὑρη-
κότες πράγματα ἐξ ἀμελείας τῶν δεσποτῶν ἢ τύχης
ἁπολεσθέντα, καὶ ἀποκαθιστᾶΝτες ταῦτα, ἀπαιτοῦσιν
εὖρετρα, καθὼς τοῦτο ἀναφαίνεται ἀπὸ τῶν ὄπισθεν
καταστρωθέντιιιν νόμων.
ΖΩΝᾹΡ. Τοῖς ὁμολογοῦσι τὸ εὕρεμα τὸ ἁλλό-
τριον (54) συγγνωμονέστερον διατίθεσθαι ὁ ἆγιος
(54) Τὸ ἀλλότριον. Scribe τῶν ἀλλοτρίων.
των οὕτως ἐχόντων , εἴποι τις, ὠς τὺ οὕτω κολάζε-
σθαι τοὺς ἀναμένοντας καταδίκην χάριν ἀντιστρο-
φῆς τοῦ εὐρέματος, δικαιότατόν ἐστιν , ὅτι καὶ τῇ
περὶ κλοπῆς ἀγωγῇ ἐνέχονται, κατά τὸν νόμον τὸν
λέγοντα· κλέπτης ἐστὶν ὁ τὸ ἀλλότριον πρᾶγμα
ψηλαφῶν παρὰ γνώμην τοῦ δεσπότου ἐν είδήσει τοῦ
λυπῆσαι αὐτόν. Τὸ δὲ συνίστασθαι τοῖς πιστοῖς, καὶ
μόνον μὴ ἀξιοῦσθαι δὲ τῶν ἀγιασμάτων τὸν προσ-
αγγείλαντα ἑαυτὸν καὶ εὐγνωμόνως δόντα τὺ εὕρεμα,
καινόν ἐστιν· ἄξιος γὰρ μᾶλλον Εὐχαριστίας ἐστὶν,
ὡς τδ πρᾶγμα τοῦ αἰχμαλωτισθέντος φυλάξας καὶ
ἀποκαταστήσας αὐτὸ. Διὸ καὶ λέγουσι τινες συνέπε-
σθαι τῇ μετά τῶν πιστῶν συστάσει, καὶ τὴν τῶν
ἀγιασμάτων μέθεξιν σιωπη ρῶς.
ΖΩΝΑΡ. Οἱ βάρϐαροι, λεηλατοῦντες τὴν χώραν,
ἥρπαζον πράγματα· καὶ ἢ κρείττοσι μετὰ ταῦτα
ἐντυγχάνοντεςτ ἢ διὰ βάρος μὴ δυνάμενοι φέρειν ὅσα
ἥρπασαν, τὰ μὲν ἐν τῷ πεδίῳ ἔρριπτον, τὰ δὲ καὶ
ἐν οἰκίαις τινῶν, ἐν αἷς ἴσως καλλίονα εὕρισκον.
Ὅσοι γοῦν, φησὶν, εὗρόν τινα ἐν τῷ πεδίῳ ἦ ἐν
ταῖς ἑαυτῶν οἰκίαις, οὗτοι, εί μὲν κατηγορηθῶσι
καὶ ἐλεγχθῶσι, ταττέσθωσαν ἐν τοῖς ὑποπίπτουσιν
ἐὰν δὲ ἑαυτοὺς προσαγγείλωσι, καὶ ἀποδῶσιν ἃ
εὖρον, καὶ τῆς εὐχῆς ἀξιούσθωσαν· ἤγουν μέχρι
τέλους τῆς εὐχῆς συνεπηκέτωσαν τοῖς πιστοῖς,
μόνης τῆς ἀγίας μεταλήψεως κωλυόμενοι· ἤγουν
μέχρις ἂν μετάνοιαν ἐπιδείξωνται, καὶ ταύτης ἀξιω-
θῶσι.
ΚΑΝΩΝ I'.
t Τοὺς δὲ τὴν ἐντολὴν πληροῦντας ἐκτὸς πάσης
t αἰσχροκερδείας πληροῦν δεῖ, μήτε μήνυτρα ἢ σᾶν
‹ στρα, ἢ εῦρετρα, ἢ ᾧ ὀνόματι ταῦτα καλοῦσιν,
ί απαιτιουντας. 1 ι
ΒΑΛΣ. ’Δποδεξάμενος τὴν ἀγαθοθὲλειαν τῶν προσ-
αγγειλάντων ἐαυτοὺς καὶ ἀποδόντων εὐγνωμονως
τὸ εὕρεμα, προστίθησιν ὁ ἅγιος, ὡς, εί θέλουσιν
οὗτοι λογισθῆναι πληρωταὶ τῆς ἐντολῆς τοῦ Genu,
ὀφείλουσι χωρὶς αἰσχροῦ κέρδους οἵου δή τινος τὴν
ἀπόδοσιν τοῦ εὑρέματος ποιεῖν. Ὠρίσθη δὲ μὴ ἀπαι-
τεῖσθαι παρὰ τοῦ εὑρηκότος ἐκ τοῦ μέρους τοῦ
αἰχμαλώτου μήνυτρα ἣ σῶστρα ἢ εὕρετρα ι ἦ ἀλλο
τι. διὰ τὸ μὴ ἐξ ἀμελείας τῶν δεσποτῶν ἦ καὶ τυ-
χαίως γενέσθαι τὴν ἀπώλειαν, ἀλλά ἀπὸ περιστάσεως
μεγάλης καὶ ἐπιδρομῆς βαρϐαρικῆς. Οἰ γὰρ εὑρη-
κότες πράγματα ἐξ ἀμελείας τῶν δεσποτῶν ἢ τύχης
ἁπολεσθέντα, καὶ ἀποκαθιστᾶΝτες ταῦτα, ἀπαιτοῦσιν
εὖρετρα, καθὼς τοῦτο ἀναφαίνεται ἀπὸ τῶν ὄπισθεν
καταστρωθέντιιιν νόμων.
ΖΩΝᾹΡ. Τοῖς ὁμολογοῦσι τὸ εὕρεμα τὸ ἁλλό-
τριον (54) συγγνωμονέστερον διατίθεσθαι ὁ ἆγιος
(54) Τὸ ἀλλότριον. Scribe τῶν ἀλλοτρίων.