PG 10, col. 232
cedoont 276 ardiondum opinamur: t Quia Anstolia-
num ejus anni Pacha ita postulat, sivelunarem sive
solarem illius cyclumn consideres; eodem nempe die,
Aprilis xvI indictum, quo et Alexandrini et Latini
indicunt, tametsi omnes in lunæ ætate dissentiant.
Non est autem verisimile, Anatolium recte in primo
anno deviasse. 2? Conveniunt et trium proxime se-
quentium annorum litteræ Dominicales, ut et anno-
rum septimi et octavi. Quod si paschales Donti-
nicæ subinde diversæ sunt, id exp diversis Anatolii
placitis oritur: verbi gratia, quod luna xtv Pascha
legitimus sanciat; quod æquinoctium ante Martii xxr
et citimam Paschæ Dominicam ante xXvII non agno-
scat; quod neomenias ante alios indicat, et simlia.
Et tamen adhuc anno cycli sui quarto,cum utrisque
Daminicum Pascha ldibus Aprilis rite sciscit.
Nec Hervartii argumenta Valde premunt. Qui
enim anno 277 fioruit, potuit et 276 fioruisse, imo
tunc maxime cœpisse. Et qui cyclum anno 277 i
lucem emittit, eoque editionis annum diversis cha-
racteribus insignit; nihil obstat, quin ejus initium
ab anteriore etiam anno bene deducere possit, si
rationes ita forte exigant. Denique possunt diversi
isti diversarum gentium anni pro Manichæanæ hæ-
reseos ortu, qui in annum istum 277 a sanctis Pa-
tribus rite confertur, tanto magis adnotari, quanto
ea confusiore Anatolii cyclo celebrior est. Quod et
ex parte Scaliger ante nos advertit. Neque verum
est, Anatolium enneadecaeteridos suæ principium
in xXI, sed potius in ααv et αXX Martii referre; ut
patet ex capite secundo hujus Commentarii, et cla-
rius etiam ex ipsa Anatolii tabula paschali, imo et
ex ipsius textu, cum primi mensis neomeniam Mar-
tii ααX deligit.
r AC MENT A.
Τἱ ἐστι μαθηματική;
Ἀριστοτέλης συνεστάναι τὴν πᾶσαν φιλοσοφίαν ἐκ
theoria et practica opinatur, practicam quidem θεωρίας καὶ πράξεως οἰόμενος, καὶ τὴν μὲν πρακτι-
dividens in ethicam et politicam, theoriam vero in κὴν διαιρῶν εἰς ἠθικὴν καὶ πολιτικὴν, τὴν δὲ θεω-
theologiam, physicam et mathematicam; clarissime ρίαν εἰς τὸθεολογικὸν καὶ τὸ φυσικὸν καὶ τὸ μαθηματι-
et doctissime philosophiæ partem esse mathemati- κὸν, μάλα σαφῶς καὶ ἐντέχνως φιλοσοφίαν οὕσαν τὴν
μαθηματικὴν ἀποδείκνυσι.
Ὁτι Χαλδαῖοι μὲν ἀστρονομίαν, ἐἰγύπτιοι δὲ γεω-
μετρίαν καὶ ἀριθμητικήν (ἐξεῦρον)....
Ἀπὸ τίνος δὲ μαθηματικὴ ὡνομάσθη
Οἱ μὲν ἀπὸ τοῦ Περιπάτου φάσκοντες ῥητορικῆς
μὲν καὶ ποιητικῆς, συμπᾶσι τε τῆς δημώδους μουσι-
κῆς δύνασθαί τινα συνεῖναι καὶ μὴ μαθόντα. Τὰ δὲ
καλούμενα ἴδια μαθήματα οὐδενὸς εδησιν λαμβάνειν,
μὴ οὐ πρότερον ἐν μαθήσει γενόμενον τούτων.
Διὰ τοῦτο μαθηματικὴν καλεῖσθαι τὴν περὶ τούτων
θεωρίαν ὑπελάμβανον. Θέσθαι δὲ λέγονται τὸ τῆς
μαθηματικῆς ὄνομα ἰδιαίτερον ἐπὶ μόνης γεωμετρίας
καὶ ἀριθμητικῆς οἱ ἀπὸ τοῦ Πυθαγόρου. Τὸ γὰρ πά-
λαι χωρὶς ἑκατέρα τούτων ὡνομάζετο. Κοινὸν δὲ οὺ.-
δὲν ἦν ἀμφοῖν ὄνομα. Ἐκάλεσε δὲ (Ἀρχύτας) οὕτως.
ὅτι τὸ ἐπιστημονικὸν καὶ πρὸς μάθησιν ἐπιτηδείως
ἔχον εὐρίσοαωκ ἐν αὐταῖς, περὶ γὰρ ἀἶδια καὶ ἄτρε-
num ejus anni Pacha ita postulat, sivelunarem sive
solarem illius cyclumn consideres; eodem nempe die,
Aprilis xvI indictum, quo et Alexandrini et Latini
indicunt, tametsi omnes in lunæ ætate dissentiant.
Non est autem verisimile, Anatolium recte in primo
anno deviasse. 2? Conveniunt et trium proxime se-
quentium annorum litteræ Dominicales, ut et anno-
rum septimi et octavi. Quod si paschales Donti-
nicæ subinde diversæ sunt, id exp diversis Anatolii
placitis oritur: verbi gratia, quod luna xtv Pascha
legitimus sanciat; quod æquinoctium ante Martii xxr
et citimam Paschæ Dominicam ante xXvII non agno-
scat; quod neomenias ante alios indicat, et simlia.
Et tamen adhuc anno cycli sui quarto,cum utrisque
Daminicum Pascha ldibus Aprilis rite sciscit.
Nec Hervartii argumenta Valde premunt. Qui
enim anno 277 fioruit, potuit et 276 fioruisse, imo
tunc maxime cœpisse. Et qui cyclum anno 277 i
lucem emittit, eoque editionis annum diversis cha-
racteribus insignit; nihil obstat, quin ejus initium
ab anteriore etiam anno bene deducere possit, si
rationes ita forte exigant. Denique possunt diversi
isti diversarum gentium anni pro Manichæanæ hæ-
reseos ortu, qui in annum istum 277 a sanctis Pa-
tribus rite confertur, tanto magis adnotari, quanto
ea confusiore Anatolii cyclo celebrior est. Quod et
ex parte Scaliger ante nos advertit. Neque verum
est, Anatolium enneadecaeteridos suæ principium
in xXI, sed potius in ααv et αXX Martii referre; ut
patet ex capite secundo hujus Commentarii, et cla-
rius etiam ex ipsa Anatolii tabula paschali, imo et
ex ipsius textu, cum primi mensis neomeniam Mar-
tii ααX deligit.
r AC MENT A.
Τἱ ἐστι μαθηματική;
Ἀριστοτέλης συνεστάναι τὴν πᾶσαν φιλοσοφίαν ἐκ
theoria et practica opinatur, practicam quidem θεωρίας καὶ πράξεως οἰόμενος, καὶ τὴν μὲν πρακτι-
dividens in ethicam et politicam, theoriam vero in κὴν διαιρῶν εἰς ἠθικὴν καὶ πολιτικὴν, τὴν δὲ θεω-
theologiam, physicam et mathematicam; clarissime ρίαν εἰς τὸθεολογικὸν καὶ τὸ φυσικὸν καὶ τὸ μαθηματι-
et doctissime philosophiæ partem esse mathemati- κὸν, μάλα σαφῶς καὶ ἐντέχνως φιλοσοφίαν οὕσαν τὴν
μαθηματικὴν ἀποδείκνυσι.
Ὁτι Χαλδαῖοι μὲν ἀστρονομίαν, ἐἰγύπτιοι δὲ γεω-
μετρίαν καὶ ἀριθμητικήν (ἐξεῦρον)....
Ἀπὸ τίνος δὲ μαθηματικὴ ὡνομάσθη
Οἱ μὲν ἀπὸ τοῦ Περιπάτου φάσκοντες ῥητορικῆς
μὲν καὶ ποιητικῆς, συμπᾶσι τε τῆς δημώδους μουσι-
κῆς δύνασθαί τινα συνεῖναι καὶ μὴ μαθόντα. Τὰ δὲ
καλούμενα ἴδια μαθήματα οὐδενὸς εδησιν λαμβάνειν,
μὴ οὐ πρότερον ἐν μαθήσει γενόμενον τούτων.
Διὰ τοῦτο μαθηματικὴν καλεῖσθαι τὴν περὶ τούτων
θεωρίαν ὑπελάμβανον. Θέσθαι δὲ λέγονται τὸ τῆς
μαθηματικῆς ὄνομα ἰδιαίτερον ἐπὶ μόνης γεωμετρίας
καὶ ἀριθμητικῆς οἱ ἀπὸ τοῦ Πυθαγόρου. Τὸ γὰρ πά-
λαι χωρὶς ἑκατέρα τούτων ὡνομάζετο. Κοινὸν δὲ οὺ.-
δὲν ἦν ἀμφοῖν ὄνομα. Ἐκάλεσε δὲ (Ἀρχύτας) οὕτως.
ὅτι τὸ ἐπιστημονικὸν καὶ πρὸς μάθησιν ἐπιτηδείως
ἔχον εὐρίσοαωκ ἐν αὐταῖς, περὶ γὰρ ἀἶδια καὶ ἄτρε-