PG 10, col. 245
μία, rei πρωτοτύπου ἐστὶ τιμὴ ἢ πάλιν ἀτιμία.
Ύπαινίττεται δὲ οὗτος, κατὰ τὸν Ὠριγένους ὕθλον,
ut προῦπαρξιν ψυχῶν. Ἔχει δὲ καὶ ὲν τῷ εις τὸ
Πάσχα καὶ τὸν Ὠσηὲ λόγῳ, περί τε τῶν ποιηθέντων
(epoqu τῷ Μωῦσεῖ, καὶ περὶ τῆς τοῦ Ἰακὼὸ στή-
At}; (Η)- ὲν οἷς τὴν μὲν ποίησιν αὐτῶν ὁμολογεῖ,
ὀἰκονομίας δὲ λόγῳ συγχωρηθῆναι ματαιολογεῖ, ὡς
ιὺδὲν ἦσαν ὡς ἔτερα. τὰ γεγενημένα (12)· ὠς οὐδὲ
τύπον ἄλλον ἔφερε μορφῆς, ἀλλὰ μόνον πτερύγων
κενολογεῖ φέρειν αὐτὰ σχῆμα.
formae, [concessum esse nugatur, haec in nulla re exstitisse aliorum instar, quae facta sunt; cum_ne-
que effigiem aliam prae se ferrent formae;] sed alarum duntaxat speciem fabulaturillos ferre.
legendis_ejus r_ersati_sint. }_li_c ipse tamen Origenes Β quae vocatur, sacra; Scripturzp in rebus procul du -
in» operibus suis, utinam Pierii quoque volumina
ad nos pervenissent, non tantum’saepe de Spiritu
§._co_njunc1e cumnduabus alteris τῆξ πῳσκυνητῆς
Triadis personis Sipsius voces sunt in comment. in
S. Joan. Evam.) ocutus est. verum etiam in loco.
S. Joan. Evang.) locutus est. verum etiam in loco,
quem hic? designabo, τὺ συναῖδιον Spiritus docuit.
Cons. Origenis ioc. apud Euseb. lib: ι, adv. Mar-
cellum, ei 4, p. 22 εᾶεΡεῃήδζ Notabilia sunt verba
Origenis de sanctis principiis, sive sermonibus de
divinis personis, in homil.’ 5, in ‘Jerem.
(10) Ειςῖὸν Λόγον. Η. e. unum ex tomisrejus
libri, qui a Photio lectus est; idemque venit dicen-
dum de tractatu in Osee statim post’ memorato, etsi
«le hoc, tanquam si separatus et justus quidam li-
ber esset, Hieronymus in libro De viris iH. .locutus
(Η) Χερουϐὶμ... τῆς τοῦ Ἰακὼό στήλης. De
cherubim opere Moysis atli capp. xxxv et xxxv”
Exodi, de lapide vero a Iacobo posito post visos
ab eo angelos ascendentes et descendentes, consu-
lendum est cap. xxvnt Genesis. llac in re quoque
imitatus erat Pierius Qrigcnem, duos illos seraphin]
apud Isaiam indicare Christum et Spiritum S. ⁷ sta-
tuentem; quinimo interdum allegorias, u_t_ alibi
dixi, ita vecorde sectantem. ut veritatem litterae,
Ύπαινίττεται δὲ οὗτος, κατὰ τὸν Ὠριγένους ὕθλον,
ut προῦπαρξιν ψυχῶν. Ἔχει δὲ καὶ ὲν τῷ εις τὸ
Πάσχα καὶ τὸν Ὠσηὲ λόγῳ, περί τε τῶν ποιηθέντων
(epoqu τῷ Μωῦσεῖ, καὶ περὶ τῆς τοῦ Ἰακὼὸ στή-
At}; (Η)- ὲν οἷς τὴν μὲν ποίησιν αὐτῶν ὁμολογεῖ,
ὀἰκονομίας δὲ λόγῳ συγχωρηθῆναι ματαιολογεῖ, ὡς
ιὺδὲν ἦσαν ὡς ἔτερα. τὰ γεγενημένα (12)· ὠς οὐδὲ
τύπον ἄλλον ἔφερε μορφῆς, ἀλλὰ μόνον πτερύγων
κενολογεῖ φέρειν αὐτὰ σχῆμα.
formae, [concessum esse nugatur, haec in nulla re exstitisse aliorum instar, quae facta sunt; cum_ne-
que effigiem aliam prae se ferrent formae;] sed alarum duntaxat speciem fabulaturillos ferre.
legendis_ejus r_ersati_sint. }_li_c ipse tamen Origenes Β quae vocatur, sacra; Scripturzp in rebus procul du -
in» operibus suis, utinam Pierii quoque volumina
ad nos pervenissent, non tantum’saepe de Spiritu
§._co_njunc1e cumnduabus alteris τῆξ πῳσκυνητῆς
Triadis personis Sipsius voces sunt in comment. in
S. Joan. Evam.) ocutus est. verum etiam in loco.
S. Joan. Evang.) locutus est. verum etiam in loco,
quem hic? designabo, τὺ συναῖδιον Spiritus docuit.
Cons. Origenis ioc. apud Euseb. lib: ι, adv. Mar-
cellum, ei 4, p. 22 εᾶεΡεῃήδζ Notabilia sunt verba
Origenis de sanctis principiis, sive sermonibus de
divinis personis, in homil.’ 5, in ‘Jerem.
(10) Ειςῖὸν Λόγον. Η. e. unum ex tomisrejus
libri, qui a Photio lectus est; idemque venit dicen-
dum de tractatu in Osee statim post’ memorato, etsi
«le hoc, tanquam si separatus et justus quidam li-
ber esset, Hieronymus in libro De viris iH. .locutus
(Η) Χερουϐὶμ... τῆς τοῦ Ἰακὼό στήλης. De
cherubim opere Moysis atli capp. xxxv et xxxv”
Exodi, de lapide vero a Iacobo posito post visos
ab eo angelos ascendentes et descendentes, consu-
lendum est cap. xxvnt Genesis. llac in re quoque
imitatus erat Pierius Qrigcnem, duos illos seraphin]
apud Isaiam indicare Christum et Spiritum S. ⁷ sta-
tuentem; quinimo interdum allegorias, u_t_ alibi
dixi, ita vecorde sectantem. ut veritatem litterae,