PG 100, col. 212
ρον καὶ τρανότερον ἀσφαλῶς πεπείσμεθα, τάς τε κατά
Νίκαιαν τὸ φιλόθεον ἄστυ συγκεκροτημένας φημὶ. ὃ
τῶν ὲν Βιθυνοῖς καθ’ ὧν τὸ κράτος ἔσχε πόλεων, τὰ
πρεσϐεῖα οἷα δὴ μητρόπολις φέρεται, καὶ ἢν τδ Χαλ-
κηδονίων αύχεῖ μάλιστα πόλισμα, καὶ μὲν δὴ καὶ αύ-
τὴν ⁴ᾔει-δερ ή Βύζαντος ἐγκαλλωπίζεται πόλις, ἐπὶ τῷ
τελείῳ τῶν ἀριθμῶν ὲνσεμνυνομένη, τῷ ei; πλείονα
τῆς ἀσεϐείας ἔνδειξιν διξρῤίφθαι καὶ ἐκκεκρίσθαι,
xuii. οὒς oi κατ’ αὐτὴν θεσπέσιον. Πατέρες θεσμοὺς
καὶ νόμους τῇ ἐπινοίᾳ τῇ ἀνωθεν ποδηγούμενοι
ἐκπεφωνήκασιν ε ὑφ’ ὧν καθορίζεται θεοσόφως μᾶς
λιστα καί ὲνδικώτατα, τὴν τοῦ Κυρίου ήμῶν Ἰησοῦ
Χριστοῦ καὶ Θεοῦ σεϐασμίαν εἰκόνα κατά τδν
πίνον χαρακτῆρα, τὸ ἐξ ἐκείνου ἀναστηλοῦσθαιὶ
ὅπερ ἤδη καὶ πάλαι μὲν γεγονὸς διεφαίνετο·
γὰρ ἡλικιῶτις τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐπιφανείας, ἡ
θεία αῦτη γραφὴ, ὅσον δὲ τὸν ἀμνὸν ὃς είς Ϋτύπον
παρελήφθη ’τῆς χάριτος ἐπιλαμψάσης αύτῆς-μῆ’
προἳέναί περαιτέρω⁷ εἰκονιζόμενον. Δέον εἶναι
τοὺς παλαιοὺς μὲν τύπους καὶ τὰς σκιάς ὼς τῆς
ἀληθείας σύμϐολά τε καὶ πφχαράγματα τιμωμέ-
νους, σεπτούς τε καὶ αὐτοὺς ἠδη τυγχάνρντας, περι-
γεγράφθαι, τὴν χάριν δὲ προτετιμῆσθαι εἰκότως
animi; ἀλήθειαν. Πρὸ τούτων δὲ καὶ ὑπὲρ ταύτας,
τὴν ἐφ’ ἡ. Ἐφεσίων μέγα φρονεῖ, τέλεον ἀποσκευά-
σασθαι, ’ἀντικρυς περιγραπτδν τὸν Χριστὸν καὶ θεὸν
ἡμῶν κατά τό ἀνθρώπειον, μεγαλοφὼνως κηρύςα-
ἐὰν, καὶ⁵ τοὺς μὴ ταύτην δεχομένους τὴν φωνὴν,
φρικτοϊς ἀναθέμασι περιδεσμήσασαν. Καὶ τί χρὴ
θ’ς. *Ἐπεὶ οῦν κατά τῆς Χριστοῦ Ἑκκλησίας καὶ
τῶν θείων ἡμῶν δογμάτων ἀπηναισχύντησαν, πά-
σαν ἱερὰν παράδοσιν διωσάμενοι, κα)⁸ τὰς κατὰλτῆς
δόξης τοῦ Μονογενοῦς, παρά τοῦ πατρὸς τῆς ἀπι-
στίας. μᾶλλον δὲ ἀποστασίας εἰπεῖν οἰκειότεροΪ,
κενολογηθείσας φωνὰς είς βεϐαίωσιν τῆςὲαυτῶν
προχειρίζονται ματαιότητος, ἔδει μὲν ταῦτ-ας ὡς
φληνάφους, ὡς ἀγυρτώδεις, ὡς ἀηδίας καὶ λέσχης
πεπληρωμένας , ὧς ἀπαιδεύτους καὶ ἀσυνέτους καλ
ψεύδοῦς ἐμπλέους, ὡς ἐαυτῷ ἀνακολούθους,.ὡς τῇ
ἀληθεία καὶ ἑαυταῖς μαχομένας, καὶ πλάνης
μεμεστωμένας, καὶ ὡς οὐκ ἂν λόγος προς τὴν
κακίαν ἀφίκοιτο, καὶ τὸ πᾶν εἰπεῖν, ὡς ὲλκᾲπολλῆς
ιιοπρίας καὶ φορυτοῦ ἀπαιδεύτως κα) ἀμαθῶς iuv-
ἀγηγερμένας, τέλεον ἀπωθεῖσθαι καῖᾀδιακρούεσθαιπ.
‘T-azp ἀκόσμως καὶ αὐθαδῶς καὶ ἀσεμνως, κατά
τῶν φαινομένων καὶ ὑπ’ ὕψιν πάντων ἡγμένων καὶ
stus autem Deus. Jam cum Ephesina synodus delini-
veiit-‘eo'n-t-ra"fiEstori’nnihnnmn esse' Filium _Dei ,
quo lit_ u_t una adora-
Νίκαιαν τὸ φιλόθεον ἄστυ συγκεκροτημένας φημὶ. ὃ
τῶν ὲν Βιθυνοῖς καθ’ ὧν τὸ κράτος ἔσχε πόλεων, τὰ
πρεσϐεῖα οἷα δὴ μητρόπολις φέρεται, καὶ ἢν τδ Χαλ-
κηδονίων αύχεῖ μάλιστα πόλισμα, καὶ μὲν δὴ καὶ αύ-
τὴν ⁴ᾔει-δερ ή Βύζαντος ἐγκαλλωπίζεται πόλις, ἐπὶ τῷ
τελείῳ τῶν ἀριθμῶν ὲνσεμνυνομένη, τῷ ei; πλείονα
τῆς ἀσεϐείας ἔνδειξιν διξρῤίφθαι καὶ ἐκκεκρίσθαι,
xuii. οὒς oi κατ’ αὐτὴν θεσπέσιον. Πατέρες θεσμοὺς
καὶ νόμους τῇ ἐπινοίᾳ τῇ ἀνωθεν ποδηγούμενοι
ἐκπεφωνήκασιν ε ὑφ’ ὧν καθορίζεται θεοσόφως μᾶς
λιστα καί ὲνδικώτατα, τὴν τοῦ Κυρίου ήμῶν Ἰησοῦ
Χριστοῦ καὶ Θεοῦ σεϐασμίαν εἰκόνα κατά τδν
πίνον χαρακτῆρα, τὸ ἐξ ἐκείνου ἀναστηλοῦσθαιὶ
ὅπερ ἤδη καὶ πάλαι μὲν γεγονὸς διεφαίνετο·
γὰρ ἡλικιῶτις τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐπιφανείας, ἡ
θεία αῦτη γραφὴ, ὅσον δὲ τὸν ἀμνὸν ὃς είς Ϋτύπον
παρελήφθη ’τῆς χάριτος ἐπιλαμψάσης αύτῆς-μῆ’
προἳέναί περαιτέρω⁷ εἰκονιζόμενον. Δέον εἶναι
τοὺς παλαιοὺς μὲν τύπους καὶ τὰς σκιάς ὼς τῆς
ἀληθείας σύμϐολά τε καὶ πφχαράγματα τιμωμέ-
νους, σεπτούς τε καὶ αὐτοὺς ἠδη τυγχάνρντας, περι-
γεγράφθαι, τὴν χάριν δὲ προτετιμῆσθαι εἰκότως
animi; ἀλήθειαν. Πρὸ τούτων δὲ καὶ ὑπὲρ ταύτας,
τὴν ἐφ’ ἡ. Ἐφεσίων μέγα φρονεῖ, τέλεον ἀποσκευά-
σασθαι, ’ἀντικρυς περιγραπτδν τὸν Χριστὸν καὶ θεὸν
ἡμῶν κατά τό ἀνθρώπειον, μεγαλοφὼνως κηρύςα-
ἐὰν, καὶ⁵ τοὺς μὴ ταύτην δεχομένους τὴν φωνὴν,
φρικτοϊς ἀναθέμασι περιδεσμήσασαν. Καὶ τί χρὴ
θ’ς. *Ἐπεὶ οῦν κατά τῆς Χριστοῦ Ἑκκλησίας καὶ
τῶν θείων ἡμῶν δογμάτων ἀπηναισχύντησαν, πά-
σαν ἱερὰν παράδοσιν διωσάμενοι, κα)⁸ τὰς κατὰλτῆς
δόξης τοῦ Μονογενοῦς, παρά τοῦ πατρὸς τῆς ἀπι-
στίας. μᾶλλον δὲ ἀποστασίας εἰπεῖν οἰκειότεροΪ,
κενολογηθείσας φωνὰς είς βεϐαίωσιν τῆςὲαυτῶν
προχειρίζονται ματαιότητος, ἔδει μὲν ταῦτ-ας ὡς
φληνάφους, ὡς ἀγυρτώδεις, ὡς ἀηδίας καὶ λέσχης
πεπληρωμένας , ὧς ἀπαιδεύτους καὶ ἀσυνέτους καλ
ψεύδοῦς ἐμπλέους, ὡς ἐαυτῷ ἀνακολούθους,.ὡς τῇ
ἀληθεία καὶ ἑαυταῖς μαχομένας, καὶ πλάνης
μεμεστωμένας, καὶ ὡς οὐκ ἂν λόγος προς τὴν
κακίαν ἀφίκοιτο, καὶ τὸ πᾶν εἰπεῖν, ὡς ὲλκᾲπολλῆς
ιιοπρίας καὶ φορυτοῦ ἀπαιδεύτως κα) ἀμαθῶς iuv-
ἀγηγερμένας, τέλεον ἀπωθεῖσθαι καῖᾀδιακρούεσθαιπ.
‘T-azp ἀκόσμως καὶ αὐθαδῶς καὶ ἀσεμνως, κατά
τῶν φαινομένων καὶ ὑπ’ ὕψιν πάντων ἡγμένων καὶ
stus autem Deus. Jam cum Ephesina synodus delini-
veiit-‘eo'n-t-ra"fiEstori’nnihnnmn esse' Filium _Dei ,
quo lit_ u_t una adora-