PG 11, col. 146
habemus, eminentiorem divinioremque rationem
de Filio Dei, nullius alterius possibilitatis esse cre-
dimus exponere, atque in hominum cognitionem
proferre, nisi ejus solius Scriptum quae a Spiritu
sancto inspirata est, id est, evangelicae atque apo—
stolicae, nec non legis ac prophetarum, sicut ipse
Christus asseruit. De subsistentia vero Spiritus
sancti ne suspicionem quidem ullam habere quis
potuit (62), praeter eos qui in lege et prophetis ver-
sati sunt, vel eos qui se Christo credere confiten-
quod autem conditum est, tertius. ι Qua: triAatoti-
dem appellabat nominibus, voca_ns_r avnm,_filinm,
nepotem,» πάππον, ἔκγονον, ᾴπὸγονον. Tertium
itaque numerabat Deum m_undum_ipsnm, hoc est
aniinam mundi, sive id quod ex animaet vastissi-
mo universitatis eorporefunum, Platonicorum api.
nione. animal efficit-nr. ’At vero, ut optime obser-
vat Petavius lib. l De Trinitate, cap. 1, num. 4,
non requales illos, et, ut Gratci loquuntur, ὁμοτί-
μους, tres deos esse Plato voluit, uti_pe_rsonas tres
pares et aequales esse in uno Deo catholica profite-
iur fides; sed unum inter illos summum, ao seipse
contentum, nec alio spectantem, et ab Omni, ιις
vocant, σχέσει, hoc est, ι habitudine ac respectu ι
liberum, "ac sulatum, quem τξ,ἁγαοὸν, hoc est ip:
summet bonum vocabat, eumdemque ‹ causam vel
principium essentia: omnis, et supraid omne quod
est erectum. ι lluic secundum subjiciunt cui totius
universitatis procuratio convenit, qua quidem ex
C parte seipso quodammodo minor est. Nam qua sn-
periorem' ac potiorem respicit, et ejus contempla-
tione ac velut haustu pascitur, longe feliciorest
ac divinior. Ergo posterior ille deus'multum priori
cedit, aquo ingenitus dicitur ; non eo mde quo a
Patre Filium genitum esse credimus: hoc est «ε
substantia, ut sit ὁμοούσιος, sed_itideni plane, ut
Arius, ejusque discipuli, Filium a Patre verbo tenus
genituni affirmabant, reipsa vero_ creatum et l'a_-
ctum. Tertius porro detis manifeste creatus ab
iisdem Platonicis putatur, quem et minitantemi-
nant. Quamobrem inferiorem utrumque deuina
supremo creatum esse ex Platonis opinione, Ma-
crobius lib. ι, in Somn. Scip., cap. 14, aflirmat his
verbis: ε Deus, inquit, qui prima causa et estet
vocatur, unus omnium qumque sunt. queque νίτ
dentur, princeps et origo 'estf llic super-abundanti
Inajestat'is fecunditate Ue se mentem creavit. Hinc
mens qua: νοῦς vocatur, qua Putrem inspicit, ple-
de se creat, posteriora respiciens. Rursus anima
partem qua intuetur, induitur; ac paulatim regre-
iliente respectu in fabricam corporum, incorporea ι
ipsa degenerat. ι Ergo trinitas Platonicorum toto
ocelo aChristianoruui catholicorum Trinitate di-
stabat.
(632i Dersubsiste‘ntia uero Spiritus sancti ne suspi-
cio‘uem quidem ullam habere quis potuit, etc. Μι-
rum haec Origenem protulisse. Iidem enim Plato-
nici quibus, ut nota pra-cedenti observavimus, _ali-
quani Verbi Dei putabat fuisseopinionem, tertium
quiddam in sua trinitate ponebant, qu_od_ animant
solebant appellare. Quid—vetatisi ex Origene, se-
cundi dei nomine verum Dei Verbum intellexe--
runt, ipsos pariter tertii dei, nempeanima: nomine,
Spiritum sanctum designasse? Vel ergo prius dia-
cére non debuit, vel alterum debuitcoiicedere.
de Filio Dei, nullius alterius possibilitatis esse cre-
dimus exponere, atque in hominum cognitionem
proferre, nisi ejus solius Scriptum quae a Spiritu
sancto inspirata est, id est, evangelicae atque apo—
stolicae, nec non legis ac prophetarum, sicut ipse
Christus asseruit. De subsistentia vero Spiritus
sancti ne suspicionem quidem ullam habere quis
potuit (62), praeter eos qui in lege et prophetis ver-
sati sunt, vel eos qui se Christo credere confiten-
quod autem conditum est, tertius. ι Qua: triAatoti-
dem appellabat nominibus, voca_ns_r avnm,_filinm,
nepotem,» πάππον, ἔκγονον, ᾴπὸγονον. Tertium
itaque numerabat Deum m_undum_ipsnm, hoc est
aniinam mundi, sive id quod ex animaet vastissi-
mo universitatis eorporefunum, Platonicorum api.
nione. animal efficit-nr. ’At vero, ut optime obser-
vat Petavius lib. l De Trinitate, cap. 1, num. 4,
non requales illos, et, ut Gratci loquuntur, ὁμοτί-
μους, tres deos esse Plato voluit, uti_pe_rsonas tres
pares et aequales esse in uno Deo catholica profite-
iur fides; sed unum inter illos summum, ao seipse
contentum, nec alio spectantem, et ab Omni, ιις
vocant, σχέσει, hoc est, ι habitudine ac respectu ι
liberum, "ac sulatum, quem τξ,ἁγαοὸν, hoc est ip:
summet bonum vocabat, eumdemque ‹ causam vel
principium essentia: omnis, et supraid omne quod
est erectum. ι lluic secundum subjiciunt cui totius
universitatis procuratio convenit, qua quidem ex
C parte seipso quodammodo minor est. Nam qua sn-
periorem' ac potiorem respicit, et ejus contempla-
tione ac velut haustu pascitur, longe feliciorest
ac divinior. Ergo posterior ille deus'multum priori
cedit, aquo ingenitus dicitur ; non eo mde quo a
Patre Filium genitum esse credimus: hoc est «ε
substantia, ut sit ὁμοούσιος, sed_itideni plane, ut
Arius, ejusque discipuli, Filium a Patre verbo tenus
genituni affirmabant, reipsa vero_ creatum et l'a_-
ctum. Tertius porro detis manifeste creatus ab
iisdem Platonicis putatur, quem et minitantemi-
nant. Quamobrem inferiorem utrumque deuina
supremo creatum esse ex Platonis opinione, Ma-
crobius lib. ι, in Somn. Scip., cap. 14, aflirmat his
verbis: ε Deus, inquit, qui prima causa et estet
vocatur, unus omnium qumque sunt. queque νίτ
dentur, princeps et origo 'estf llic super-abundanti
Inajestat'is fecunditate Ue se mentem creavit. Hinc
mens qua: νοῦς vocatur, qua Putrem inspicit, ple-
de se creat, posteriora respiciens. Rursus anima
partem qua intuetur, induitur; ac paulatim regre-
iliente respectu in fabricam corporum, incorporea ι
ipsa degenerat. ι Ergo trinitas Platonicorum toto
ocelo aChristianoruui catholicorum Trinitate di-
stabat.
(632i Dersubsiste‘ntia uero Spiritus sancti ne suspi-
cio‘uem quidem ullam habere quis potuit, etc. Μι-
rum haec Origenem protulisse. Iidem enim Plato-
nici quibus, ut nota pra-cedenti observavimus, _ali-
quani Verbi Dei putabat fuisseopinionem, tertium
quiddam in sua trinitate ponebant, qu_od_ animant
solebant appellare. Quid—vetatisi ex Origene, se-
cundi dei nomine verum Dei Verbum intellexe--
runt, ipsos pariter tertii dei, nempeanima: nomine,
Spiritum sanctum designasse? Vel ergo prius dia-
cére non debuit, vel alterum debuitcoiicedere.