PG 11, col. 800
In inglese: Origen Against Celsus 2.3
ἑξῆς ἐκείνῃ τῇ ὀπτασίᾳ τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας,
ὁδηγοῦν είς τὴν ἀλήθειαν πᾶσαν τὸν Πέτρον, τά
πολλά ἔλεγεν αὐτῷ, ἀ οὐκ ἐδύνατο βαστάζειν, ὅτε
κατὰ σάρκα αὐτῷ ἔτι ό Ἰησοῦς συνῆν. Ἀλλά περὶ μὲν
τούτων ἄλλος ⁶ἔσται καιρὸς πρὸς τὸ διηγήσασθαι
περὶ τῶν κατὰ τὴν ἐκδοχὴν (48) τοῦ Μωῦσέως
νομου.
Νῦν δὲ πρόκειται ἐλέγξαι τὴν τοῦ Κέλσου ἀμαθίαν,
παρ’ ᾧ 6 Ἰουδαῖος λέγει τοῖς πολίταις καὶ τοῖς
Ἰσραηλίταις πιστεύσασιν ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν τό* ι Τί
παθόντες κατελίπετε τὸν πάτριον νόμον; ι καὶ τά
ἑξῆς. Πῶς δὲ καταλελοίπασι τὸν πάτριον νόμον οἱ
ἐπιτιμῶντες τοῖς μὴ ἀκούουσιν αὐτοῦ, καὶ λέγοντες·
‹ Λέγετέ μοι, οἱ τὸν νόμον ἀναγινώσκοντες, τὸν νό-
μον οὑκ timuere; Γέγραπται γὰρ, ὅτι ’Δὸραάμ δύο
υἱοὺς ἔσχε · ι μέχρι τοῦ, ι ἅτινά ἐστιν ἀλληγορού-
μενα, ι καὶ τά ὲξῆς. Καὶ πῶς καταλελοίπασι τὸν
πάτριον νόμον οί ἀεὶ μεμνημένοι ἐν τοῖς λόγοις
ἑαυτῶν τῶν πατρίων; καὶ λέγοντες· (Ἥ καὶ 6
νόμος ταῦτα οὐ λέγεις ὲν γὰρ τῷ Μωῦσέως νόμῳ
γέγραπται⁸ Οὐ φιμώσεις βοῦν ἀλοῶντα. Μὴ τῶν
βοῶν μέλει τῷ Θεῷ, ἢ δι’ ἡμᾶς πάντως λέγεις δι’
ἡμᾶς γάρ ἐγράφη, ι καὶ τά ἑξῆς. Καὶ ὡς συγκεχυ-
μένως γε ταῦθ’ 6 παρά τῷ Κέλσῳ Ἰουδαῖος λέγει,
δυνάμενος πιθανώτερον εἰπεῖν, ὅτι ι Τινὲς μὲν
ὑμῶν (49) καταλελοίπασι τά ἔθη, προφάσει διηγή-
σεων καὶ ἀλληγοριῶν ν τινὲς δὲ καὶ διηγούμενοι, ὡς
ὲπαγγέλλεσθε, πνευματικῶς , οὐδὲν ἦττον τά πάτρια
τηρεῖτε· τινὲς δὲ οὐδὲ διηγούμενοι, βούλεσθε καὶ
τὸν Ἰησοῦν παραδέξασθαι ὡς προφητευθέντα, καὶ
τὸν Μωῦσέως νόμον τηρῆσαι κατὰ τά πάτρια⁶ ὡς ἐν
τῇ λέξει ἔχοντες τὸν πάντα τοῦ πνεύματος νοῦν. ι
Ἀλλὰ γὰρ πόθεν Κέλσῳ τά κατά τὸν τόπον τρανῶ
σαι, ὃς καὶ αἱρέσεων μὲν ἀθέων καὶ τοῦ Ἰησοῦ
πάντη ἀλλοτρίων ὲν τοῖς ἑξῆς ἐμνημόνευσε, καὶ ἀλ-
λων καταλειπουσῶν τὸν δημιουργόν · οὐκ οἶδε δὲ καὶ
Ἰσραηλίτας είς Ἰησοῦν πιστεύοντας , καὶ οὐ κατα-
λιπόντας τὸν πάτριον νόμον; Οὐ γὰρ προέκειτο αὐτῷ
φιλαληθῶς ὅλα τὰ κατὰ τὸν τόπον ἐξετάσαι , ἵν’ ετ τι
χρήσιμον εὑρίσκοι, παραδέξηταν ἀλλ’ὡς ἐχθρὸς,
καὶ ὅλος τοῦ ἀνατρέπειν ἅμα τῷ ἀκοῦσαι γενόμεο
νος, τὰ τοιαῦτα ἀνέγραψεν.
Εἶτα λέγει ό παρ’ αὐτῷ Ἰουδαῖος πρὸς τοὺς ἀπὶ
τοῦ λαοῦ πιστεύσαντας’ ὅτι ι Χθὲς καὶ πρώην, ὀπη-
νίκα τοῦτον ἐκολάζομεν βουκολοῦντα ὑμᾶς, ἀπέστητε
τῶν masculinum esse putat, et τοὺς κατά τὴν ὲκτ
δοχὴν ,τοῦ Muttinem; νόμου interpretatur ι eos qni
Iit’tie’ralem Mosaicm’legi's sensum 'sectantnr. ι
(49) Τριῶν. Recte—mss, et ita legisse videtur
iligegprcs 'Gelenius. Libb. editi habent, ἡμῶν,
ὁδηγοῦν είς τὴν ἀλήθειαν πᾶσαν τὸν Πέτρον, τά
πολλά ἔλεγεν αὐτῷ, ἀ οὐκ ἐδύνατο βαστάζειν, ὅτε
κατὰ σάρκα αὐτῷ ἔτι ό Ἰησοῦς συνῆν. Ἀλλά περὶ μὲν
τούτων ἄλλος ⁶ἔσται καιρὸς πρὸς τὸ διηγήσασθαι
περὶ τῶν κατὰ τὴν ἐκδοχὴν (48) τοῦ Μωῦσέως
νομου.
Νῦν δὲ πρόκειται ἐλέγξαι τὴν τοῦ Κέλσου ἀμαθίαν,
παρ’ ᾧ 6 Ἰουδαῖος λέγει τοῖς πολίταις καὶ τοῖς
Ἰσραηλίταις πιστεύσασιν ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν τό* ι Τί
παθόντες κατελίπετε τὸν πάτριον νόμον; ι καὶ τά
ἑξῆς. Πῶς δὲ καταλελοίπασι τὸν πάτριον νόμον οἱ
ἐπιτιμῶντες τοῖς μὴ ἀκούουσιν αὐτοῦ, καὶ λέγοντες·
‹ Λέγετέ μοι, οἱ τὸν νόμον ἀναγινώσκοντες, τὸν νό-
μον οὑκ timuere; Γέγραπται γὰρ, ὅτι ’Δὸραάμ δύο
υἱοὺς ἔσχε · ι μέχρι τοῦ, ι ἅτινά ἐστιν ἀλληγορού-
μενα, ι καὶ τά ὲξῆς. Καὶ πῶς καταλελοίπασι τὸν
πάτριον νόμον οί ἀεὶ μεμνημένοι ἐν τοῖς λόγοις
ἑαυτῶν τῶν πατρίων; καὶ λέγοντες· (Ἥ καὶ 6
νόμος ταῦτα οὐ λέγεις ὲν γὰρ τῷ Μωῦσέως νόμῳ
γέγραπται⁸ Οὐ φιμώσεις βοῦν ἀλοῶντα. Μὴ τῶν
βοῶν μέλει τῷ Θεῷ, ἢ δι’ ἡμᾶς πάντως λέγεις δι’
ἡμᾶς γάρ ἐγράφη, ι καὶ τά ἑξῆς. Καὶ ὡς συγκεχυ-
μένως γε ταῦθ’ 6 παρά τῷ Κέλσῳ Ἰουδαῖος λέγει,
δυνάμενος πιθανώτερον εἰπεῖν, ὅτι ι Τινὲς μὲν
ὑμῶν (49) καταλελοίπασι τά ἔθη, προφάσει διηγή-
σεων καὶ ἀλληγοριῶν ν τινὲς δὲ καὶ διηγούμενοι, ὡς
ὲπαγγέλλεσθε, πνευματικῶς , οὐδὲν ἦττον τά πάτρια
τηρεῖτε· τινὲς δὲ οὐδὲ διηγούμενοι, βούλεσθε καὶ
τὸν Ἰησοῦν παραδέξασθαι ὡς προφητευθέντα, καὶ
τὸν Μωῦσέως νόμον τηρῆσαι κατὰ τά πάτρια⁶ ὡς ἐν
τῇ λέξει ἔχοντες τὸν πάντα τοῦ πνεύματος νοῦν. ι
Ἀλλὰ γὰρ πόθεν Κέλσῳ τά κατά τὸν τόπον τρανῶ
σαι, ὃς καὶ αἱρέσεων μὲν ἀθέων καὶ τοῦ Ἰησοῦ
πάντη ἀλλοτρίων ὲν τοῖς ἑξῆς ἐμνημόνευσε, καὶ ἀλ-
λων καταλειπουσῶν τὸν δημιουργόν · οὐκ οἶδε δὲ καὶ
Ἰσραηλίτας είς Ἰησοῦν πιστεύοντας , καὶ οὐ κατα-
λιπόντας τὸν πάτριον νόμον; Οὐ γὰρ προέκειτο αὐτῷ
φιλαληθῶς ὅλα τὰ κατὰ τὸν τόπον ἐξετάσαι , ἵν’ ετ τι
χρήσιμον εὑρίσκοι, παραδέξηταν ἀλλ’ὡς ἐχθρὸς,
καὶ ὅλος τοῦ ἀνατρέπειν ἅμα τῷ ἀκοῦσαι γενόμεο
νος, τὰ τοιαῦτα ἀνέγραψεν.
Εἶτα λέγει ό παρ’ αὐτῷ Ἰουδαῖος πρὸς τοὺς ἀπὶ
τοῦ λαοῦ πιστεύσαντας’ ὅτι ι Χθὲς καὶ πρώην, ὀπη-
νίκα τοῦτον ἐκολάζομεν βουκολοῦντα ὑμᾶς, ἀπέστητε
τῶν masculinum esse putat, et τοὺς κατά τὴν ὲκτ
δοχὴν ,τοῦ Muttinem; νόμου interpretatur ι eos qni
Iit’tie’ralem Mosaicm’legi's sensum 'sectantnr. ι
(49) Τριῶν. Recte—mss, et ita legisse videtur
iligegprcs 'Gelenius. Libb. editi habent, ἡμῶν,