PG 12, col. 421
pretes similiter protulisse, et ideo non elocutioiis
error, sed profundioris intelligentiæ requirendus
cst sensus. In quantum ergo nobis occurrere po-
test, hæc mihi videtur absolutio. Mandata Domini
quædam data sunt nt fiant, quædam ut non fiant.
Sed ea quæ fieri debent, necessitas poposcit huma-
na, ut inserta illis proferrentur, quæ fieri non de-
ereat. Verli gratia, ut de his ipsis qnæ nunc ha-
hemus in manibus sacrificis proferamus exeuuplum,
agnus immolari jubetur in Pascha e, non quod vere
agu? hostiam per singulas annos requireret Deus,
sed quod designarct (51) immolari debere illum
agnum, qui tollit peccatum mundi, Hoc ergo fieri
τoluit, illud noluit. Sic enim per lsaiam dicit ?
« Quo mihi muultitudinem sacrificinrum ventro-
rum, dieit Dominus? Plenus sum holocaustis arie-
tum, et adipem agnorum, et sanguinem hircorum
et taurorum nolo. s Audisti quomodo non vult hos-
tiamn arietum, nec adipes agnorum dedit tamen rum. Amen.
τῆς εἰς τὸ Λευτικόν ὀρελίας δευττέρας, εὐθὐς
μετὰ τὴν ἀρχήν.
Μὴ νοήσαντες (5Μ) δὲ διαφορὰν Ἰουδαῖσμοῦ ὀρα-
τοῦ καὶ Ἰουδαῖσμοῦ νοητοῦ, τουτέστιν Ἰουδαῖσμοῦ
φανεροῦ καὶ Ἰουδαῖσμοῦ τοῦ ἐν κρυππτῷ, οἱ ἀπὸ τῶν
ἀθεωτάτων (5ῦ) καὶ ἀσεβεστάτων αἱρέσεων, εὐθέως
δέστησαν ἀπὸ τοῦ Ἰουδαῖσμοῦ, καὶ τοῦ Θεοῦ τοῦ
ἐόντος ταύτας τὰς ραφὰς, καὶ ὅλον τὸν νόμον, καὶ
ἀνόπλασαν ἕτερον Θεὸν παρὰ τὸν δεδωκότα τὸν νόμον
καὶ τοὺς προφήτας, παρὰ τὸν ποιήσαντα οὐρανὸν καὶ
γῆν. Τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει, ἀλλʼ ὁ δεδωκὼς τὸν νό-
μον, δέδωκε καὶ τὸ Εὐαγγέλιιον· ὁ ποιήσας τὰ βλε-
πόμενα, δέδωκε καὶ τὰ μὴ βλεπόμενα. Οὕτω δὲ ἔχει
συγγένειαν, ὥστε τὰ ἀόρατα τοῦ Θεοῦ ἀπὸ κτίσεως
κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶσθαι. Συγγέ-
νειαν ἔχει καὶ τὰ βλεπόμενα τοῦ νόμου καὶ τῶν
προφητῶν πρὸς τὰ μὴ βλεπόμενα, ἀλλὰ νοούμενα
τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν. Ἐπεὶ οὖν συνέστηκεν
ἡ ραφὴ καὶ αὐτὴ οἱονεὶ ἐκ σώματος μὲν τοῦ βλε-
πομένου, ψυχῆς δὲ τῆς ἐν αὐτῷ νοουμένης καὶ κατα-
λαμβανομένης, καὶ πνεύματος τοῦ κατὰ τὰ ὑποδεί-
7ματα, καὶ σκιὰν τῶν ἐπουρανίων· φέρε, ἐπικαλεσά-
μενοι τὸν ποιήσαντα τῇ Εραφῇ σῶμα καὶ ψυχὴν καὶ
πνεῦμα, σῶμα μὲν τοῖς πρὸ ἡμῶν, ψυχὴν δὲ ἡμῖν,
πνεῦμα δὲ τοῖς ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι κληρονομήσουσι
ζωὴν αἰώνιον, καὶ μέλλουσιν ἤκειν ἐπὶ τὰ ἐπουρά-
ιια, καὶ ἀληθινὰ τοῦ νόμου, ἐρευνήσωμεν οὐ τὸ
ράμμα, ἀλλὰ τὴν ψυχὴν ἐπὶ τοῦ παρόντος. Εἰ δὲ
οἶοί τέ ἐσμεν, ἀναβησόμεθα (56) καὶ ἐπὶ τὸ πνεῦμα,
αατὰ τὸν λόγον τὸν περὶ τῶν (57) ἀναγνωσθεισῶν
θυσιῶν.
Εαod. X. ? Isa. ,11. Levit. Iν, 28. Paal. I, t9. ² Osee v, β.
(51) Codex Sangerm., « designaret, » et paulo νομίσαντες.
pest, « qui tollit peccatum mundi. » bibb. editi,
t sigaificaret.... qui tolleret peccata mundi. a
(5) tdem codex us., « quis, » et infra, « hæc est
uma. » Libri editi, « quæ, » et infra, « hæc anima.» μεθα.
(53)idem codex, « Domninum.bibb,editi,« Deum.»
(54) oήσαντες. Huet. editio in margine habet antea edttis dcest, τόν.
error, sed profundioris intelligentiæ requirendus
cst sensus. In quantum ergo nobis occurrere po-
test, hæc mihi videtur absolutio. Mandata Domini
quædam data sunt nt fiant, quædam ut non fiant.
Sed ea quæ fieri debent, necessitas poposcit huma-
na, ut inserta illis proferrentur, quæ fieri non de-
ereat. Verli gratia, ut de his ipsis qnæ nunc ha-
hemus in manibus sacrificis proferamus exeuuplum,
agnus immolari jubetur in Pascha e, non quod vere
agu? hostiam per singulas annos requireret Deus,
sed quod designarct (51) immolari debere illum
agnum, qui tollit peccatum mundi, Hoc ergo fieri
τoluit, illud noluit. Sic enim per lsaiam dicit ?
« Quo mihi muultitudinem sacrificinrum ventro-
rum, dieit Dominus? Plenus sum holocaustis arie-
tum, et adipem agnorum, et sanguinem hircorum
et taurorum nolo. s Audisti quomodo non vult hos-
tiamn arietum, nec adipes agnorum dedit tamen rum. Amen.
τῆς εἰς τὸ Λευτικόν ὀρελίας δευττέρας, εὐθὐς
μετὰ τὴν ἀρχήν.
Μὴ νοήσαντες (5Μ) δὲ διαφορὰν Ἰουδαῖσμοῦ ὀρα-
τοῦ καὶ Ἰουδαῖσμοῦ νοητοῦ, τουτέστιν Ἰουδαῖσμοῦ
φανεροῦ καὶ Ἰουδαῖσμοῦ τοῦ ἐν κρυππτῷ, οἱ ἀπὸ τῶν
ἀθεωτάτων (5ῦ) καὶ ἀσεβεστάτων αἱρέσεων, εὐθέως
δέστησαν ἀπὸ τοῦ Ἰουδαῖσμοῦ, καὶ τοῦ Θεοῦ τοῦ
ἐόντος ταύτας τὰς ραφὰς, καὶ ὅλον τὸν νόμον, καὶ
ἀνόπλασαν ἕτερον Θεὸν παρὰ τὸν δεδωκότα τὸν νόμον
καὶ τοὺς προφήτας, παρὰ τὸν ποιήσαντα οὐρανὸν καὶ
γῆν. Τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει, ἀλλʼ ὁ δεδωκὼς τὸν νό-
μον, δέδωκε καὶ τὸ Εὐαγγέλιιον· ὁ ποιήσας τὰ βλε-
πόμενα, δέδωκε καὶ τὰ μὴ βλεπόμενα. Οὕτω δὲ ἔχει
συγγένειαν, ὥστε τὰ ἀόρατα τοῦ Θεοῦ ἀπὸ κτίσεως
κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶσθαι. Συγγέ-
νειαν ἔχει καὶ τὰ βλεπόμενα τοῦ νόμου καὶ τῶν
προφητῶν πρὸς τὰ μὴ βλεπόμενα, ἀλλὰ νοούμενα
τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν. Ἐπεὶ οὖν συνέστηκεν
ἡ ραφὴ καὶ αὐτὴ οἱονεὶ ἐκ σώματος μὲν τοῦ βλε-
πομένου, ψυχῆς δὲ τῆς ἐν αὐτῷ νοουμένης καὶ κατα-
λαμβανομένης, καὶ πνεύματος τοῦ κατὰ τὰ ὑποδεί-
7ματα, καὶ σκιὰν τῶν ἐπουρανίων· φέρε, ἐπικαλεσά-
μενοι τὸν ποιήσαντα τῇ Εραφῇ σῶμα καὶ ψυχὴν καὶ
πνεῦμα, σῶμα μὲν τοῖς πρὸ ἡμῶν, ψυχὴν δὲ ἡμῖν,
πνεῦμα δὲ τοῖς ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι κληρονομήσουσι
ζωὴν αἰώνιον, καὶ μέλλουσιν ἤκειν ἐπὶ τὰ ἐπουρά-
ιια, καὶ ἀληθινὰ τοῦ νόμου, ἐρευνήσωμεν οὐ τὸ
ράμμα, ἀλλὰ τὴν ψυχὴν ἐπὶ τοῦ παρόντος. Εἰ δὲ
οἶοί τέ ἐσμεν, ἀναβησόμεθα (56) καὶ ἐπὶ τὸ πνεῦμα,
αατὰ τὸν λόγον τὸν περὶ τῶν (57) ἀναγνωσθεισῶν
θυσιῶν.
Εαod. X. ? Isa. ,11. Levit. Iν, 28. Paal. I, t9. ² Osee v, β.
(51) Codex Sangerm., « designaret, » et paulo νομίσαντες.
pest, « qui tollit peccatum mundi. » bibb. editi,
t sigaificaret.... qui tolleret peccata mundi. a
(5) tdem codex us., « quis, » et infra, « hæc est
uma. » Libri editi, « quæ, » et infra, « hæc anima.» μεθα.
(53)idem codex, « Domninum.bibb,editi,« Deum.»
(54) oήσαντες. Huet. editio in margine habet antea edttis dcest, τόν.