PG 120, col. 815
|0rl cum mouerauoue υι υυιιυσδυῠυου au ιυυ υννν
das; praesertim ubi in Deum, sicut jam dixi, non
Sanctissimi Michaelis (X'chiepiscopi constantiae-
polis novwiRAomw ac cacuminat pqtriarqhw, ce-
}uiart't, ad Petrum patriarcham Antiochenam .
1. Nunquam diabolus absistit insidiis cqntra
nos, et machinis adversus genus humanum, bea-
tissime, sed subinde varias in vitam excitat cala-
mitates, ac innumera quotidie contra homines
οοιιιωοίγει commenta, μέν ea omnino nos quassare]
ἐξ dejicere moliens._Et interdum quidem alias,
plane'vero infinitas, diversisque temporibus, pro-
cellas vitae immisitrNunc vero postquam tum bas:
res—edn amota sunt scandala, tum orthodoxa: fidei
fontes copiose et ubertim adfines terrae ditfluunt:
homines quosdam exsecrandos, impios, et quo npn
eos piorum quispiam appellaverit nomine? ab Oc-
cidente in magnam hanc propulitcivitatem; qui
quidem adventus sui causam prae-texuerunt, a papa
missos se esse, verum Argyri dolosis suggestioni-
bus consiliisqiie ad imperialem urbem venerunt,
ubi ingentiujm scandalorum causas tam in aliis
quam :dversus ipsam pietatem dare conati sunt.
πόλιν ἀφικομένους, καὶ μῖεγάλων σκανδάλων ἀφορμὰς κατά τε ἄλλων καὶ κατὰ τῆς εὐσεϐείας σώτῆς δοῦναι
σπουδάσαντας.
2. Ac eorum quidem dolos alios, cum machina-i
tionibus perversis ineptisque quid» attinet enarra-
ἶ thue litterae quas ad nos et ad potentem sanc—
tumque nostrum imperatorem detulerunt, con-
fictae. exstiterint, sigillorum fraude et adulteratiqone
‘ palam figmentum convincinte? Quod autem ordine
postremum est, magnitudine malitiaiacnequitiae
primum, id scripto representabo perfectioni tuae.
3. Postquam deprehensi sunt fraudulentam fe-
cisse perfectionem litterasque finxisse, varios qui-
dem sermones superbia et confidentia plenos ad-
versus rectam fidem addiderunt : a nobis deprava-
tam esse orthodoxiam, cum in aliis, tum in eo
quod Spiritum sanctum asseveremus a solo Patre,
_ -. κ... . , λ η _-__
non autem etiam a Filio procedere; apud se vero
hoc sanum permanere ac firmum pertendentes.
Iactanter etiam dixerunt se profectos ad nostrorum
correctionem non ad perversionem suorum. Et nos
quidem eorum colloquium congressionemque de-
t'rectavimus; tam quod certi essemus illos ab
impietate dimoveri non posse, quam quia sine
beatudine tua, caaterisque sanctissimis patriarcbis
hujusmodi de rebus verba cum legatis Romanis
commovere, putavimus et omnino indignum esse,
et consuetudini, quae superioribus temporibus in
hujusmodi obtinuit, contrarium ac minime conve.
mens.
das; praesertim ubi in Deum, sicut jam dixi, non
Sanctissimi Michaelis (X'chiepiscopi constantiae-
polis novwiRAomw ac cacuminat pqtriarqhw, ce-
}uiart't, ad Petrum patriarcham Antiochenam .
1. Nunquam diabolus absistit insidiis cqntra
nos, et machinis adversus genus humanum, bea-
tissime, sed subinde varias in vitam excitat cala-
mitates, ac innumera quotidie contra homines
οοιιιωοίγει commenta, μέν ea omnino nos quassare]
ἐξ dejicere moliens._Et interdum quidem alias,
plane'vero infinitas, diversisque temporibus, pro-
cellas vitae immisitrNunc vero postquam tum bas:
res—edn amota sunt scandala, tum orthodoxa: fidei
fontes copiose et ubertim adfines terrae ditfluunt:
homines quosdam exsecrandos, impios, et quo npn
eos piorum quispiam appellaverit nomine? ab Oc-
cidente in magnam hanc propulitcivitatem; qui
quidem adventus sui causam prae-texuerunt, a papa
missos se esse, verum Argyri dolosis suggestioni-
bus consiliisqiie ad imperialem urbem venerunt,
ubi ingentiujm scandalorum causas tam in aliis
quam :dversus ipsam pietatem dare conati sunt.
πόλιν ἀφικομένους, καὶ μῖεγάλων σκανδάλων ἀφορμὰς κατά τε ἄλλων καὶ κατὰ τῆς εὐσεϐείας σώτῆς δοῦναι
σπουδάσαντας.
2. Ac eorum quidem dolos alios, cum machina-i
tionibus perversis ineptisque quid» attinet enarra-
ἶ thue litterae quas ad nos et ad potentem sanc—
tumque nostrum imperatorem detulerunt, con-
fictae. exstiterint, sigillorum fraude et adulteratiqone
‘ palam figmentum convincinte? Quod autem ordine
postremum est, magnitudine malitiaiacnequitiae
primum, id scripto representabo perfectioni tuae.
3. Postquam deprehensi sunt fraudulentam fe-
cisse perfectionem litterasque finxisse, varios qui-
dem sermones superbia et confidentia plenos ad-
versus rectam fidem addiderunt : a nobis deprava-
tam esse orthodoxiam, cum in aliis, tum in eo
quod Spiritum sanctum asseveremus a solo Patre,
_ -. κ... . , λ η _-__
non autem etiam a Filio procedere; apud se vero
hoc sanum permanere ac firmum pertendentes.
Iactanter etiam dixerunt se profectos ad nostrorum
correctionem non ad perversionem suorum. Et nos
quidem eorum colloquium congressionemque de-
t'rectavimus; tam quod certi essemus illos ab
impietate dimoveri non posse, quam quia sine
beatudine tua, caaterisque sanctissimis patriarcbis
hujusmodi de rebus verba cum legatis Romanis
commovere, putavimus et omnino indignum esse,
et consuetudini, quae superioribus temporibus in
hujusmodi obtinuit, contrarium ac minime conve.
mens.