PG 130, col. 1201
τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, καὶ τὰ ἑξῆς. Ὅρα δὲ
καὶτοῦτο · Βαπτισθείς ό Ἰησοῦς ἄνεισιν εὐθὺς ἀπὸ
τοῦ ὕδατος ο πῶς ὲν τῷ πλάσματι τοῦ πονηροῦ, καὶ
τοῦ ἀγαθοῦ Πατρὸς ἀγαθὸς Υἱὸς βαπτισθεὶς ἐκεῖθεν
avster; καὶ, Ἰδοὺ ἀνεῴχθησαν οιοὺρανοί. Ἄλλο
πάλιν πλάσμα πονηρᾶς χειρὸς κατ’ αὐτούς· διατί δὲ
ἀνεῴχθησαν, καὶ τίνος χάρινς Εἶὸε τὸ Πνεῦμα τοῦ
8-3017, φησι, καταϐαῖνον ὡσεὶ περιστεράν ο τρίτος
οὗτος τῆς ἀσεϐείας ὲν ὀλίγοις ῥήμασι θρίαμϐοςίῐῐῶς
γὰρ tv τῷ πλάσματι τοῦ πονηροῦ τὸ τοῦ Θεοῦ
Πνεῦμα τυποῦται, καὶ κάτεισιν ὲκ τῶν ἔργων τοῦ
ἐχθροῦ, κάκεῖθεν κατιον ἔρχεται ini. τὸν Ἰησοῦνς καὶ Β 0p
τετάρτη στήλη τῆς ἀσεϐείας, φωνὴ δίδοται ὲκ τῶν
οὐρανῶν· Οὗτός ἐστιν ὀ Υίός μου ό ἀγαπητός,
ἐν ᾧ εὐδόκησα. Ἐπισκόπει μοι, ἀγαπητὴ-καθ’
ἑκάστην λέξιν ὅπως αὐταῖς συμπρόεισιν ὀ κατά τῆς
ἀσεϐείας ἄφυκτος ἔλεγχος. Οὗτός ἐστι, φησιν, ό
Υἱός μου ό ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα. Τίς; Οὗτος
ὁ ὲν ὕδατι βαπτιζόμενος, ᾧ ἠνεῴχθησαν οῖ οὐρανοὶ,
ἐφ’ ὃν τὸ Πνεῦμα τὸ ἐμὸν ὲν μορφῇ περιστερᾶς κα-
ταόαῖνον ὲκ τῶν οὐρανῶν συνεπιμαρτύρεται τοῦ
βαπτιζομένου τὴν υἱότητα. Πάντα ἐμὰ διὰ τῶν ὲμῶν
κτισμάτων. '0 ἐμὸς Υἱὸς, τι θέλημα πληρῶν τὸ ἐμὸν
τὴν σωτηρίαν καταπράττεται τοῦ κόσμου, μόνης τῆς
τοῦ Πνεύματος ἐξουσίας τῷ ὀμοφυεῖ συμπαρούσης,
και ἀνακηρυττούσης τῷ πράγματι τὸ γνήσιον τῆς C F‘
ὅσης τῷ πράγματι τὸ γνήσιον τῆς C Filium declarante.
υίότητος.
Et θρόνον τοῦ Θεοῦ τὸν οὐρανὸν καλεῖ ό μᾶλλον τῶν
ἄλλων τὸν Πατέρα καὶ τά τοῦ Πατρός εἰδὼς, ὑποπό-
διον δὲ τὴν γῆν, καὶ πόλιν αὑτοῦ τά Ἱεροσόλυμα’
πῶς οὐκ ἐσχάτης ἀσεϐείας, ὧν μάρτυς ὁ Υἱὸς, ταῦτά
τινας περικόπτειν αὑτοῦ, καὶ ἕτερον τςὲζν περικοπέν-
των ποιεῖν ποιητήν ; Ὀ γὰρ πάντα πρὸς σωτηρίαν
ἡμῶν καὶ πράττων, καὶ ποιῶν, καὶ παραινῶν Χριστὸς
ὁ Θεὸς τὸν ὅρκον ὡς ὄντα τῆς ἐπιορκίας πύλην τῆς
ἀνθρωπίνης ἀποκλείων πολιτείας φησιν’ Ἐγὼ δὲ
λέγω ὑμῖν μὴ ὀμόσαι ὅλως μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ ,
ὅτι θρόνος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ, μήτε ἐν τῆ γῇ, ὅτι ὐπο-
πίδισν τῶν ποδῶν αὑτοῦ ἐστι, μήτε εις Ἰεροσό-
λυμα, ὅτι πόλις ἐστὶ τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου ο
ἀλλὰ μηδὲ ἐν τῇ κεφαλῇ σου, φησὶν, ὅτι οὐ δύνα- θ ω
σαι μίαν τρίχα λευκὴν, ἢ μέλαιναν ποιῆσαι, κε- Hl
¹ιραλὴν, καὶ Ἰεροσόλυμα, καὶ γῆν, καὶ οὐρανὸν τὰ ιι(
αἰσθητὰ τά ὄψει κρινόμενα λέγων, ἃ τοῖς Ἰουδαίοις ba
ἦν ἔθος ὅρκον ποιῆσαι.Μὴ δὴ πάλιν είς μύθους, καὶ Pu
λήρους τὴν κεφαλὴν, καὶ τὰ Ἰεροσόλυμα, καὶ τὴν ιιι
γῆν , καὶ τὸν οὐρανὸν ἠ μανία παρατρεπέτω, ὡς tv hG
πολλοῖς εἴωθεν ἐξ ἀπορίας ποιεῖν. Τὸν γάρ ὁρώμενον ca
οὐρακὸν. καὶ τὴν αἰσθητὴν γῆν καὶ τὰ Ἰεροσόλυμα, 0Ιὲ
ἀ πάλαι μὲν ᾠκοδόμητο, γενεαῖς δὲ ὕστερον ό Δαϐιδ itt
ἀνοικοδομεῖ, καὶ πολίζει ταῦτα, τὸν μὲν θρόνον και lu
λεῖ, τὴν δὲ ὑποπόδιον, τὰ δὲ πόλιντοῦ μεγάλου βασι- te
λιως, ποίου δὲ βασιλέως , αὐτὸς ἑτέρωθι σαφέστερον in
¹ Matth. χιιι, 19, ¹ Matth. ιιι, 16. ⁸ ihitl. 17. δ loat
καὶτοῦτο · Βαπτισθείς ό Ἰησοῦς ἄνεισιν εὐθὺς ἀπὸ
τοῦ ὕδατος ο πῶς ὲν τῷ πλάσματι τοῦ πονηροῦ, καὶ
τοῦ ἀγαθοῦ Πατρὸς ἀγαθὸς Υἱὸς βαπτισθεὶς ἐκεῖθεν
avster; καὶ, Ἰδοὺ ἀνεῴχθησαν οιοὺρανοί. Ἄλλο
πάλιν πλάσμα πονηρᾶς χειρὸς κατ’ αὐτούς· διατί δὲ
ἀνεῴχθησαν, καὶ τίνος χάρινς Εἶὸε τὸ Πνεῦμα τοῦ
8-3017, φησι, καταϐαῖνον ὡσεὶ περιστεράν ο τρίτος
οὗτος τῆς ἀσεϐείας ὲν ὀλίγοις ῥήμασι θρίαμϐοςίῐῐῶς
γὰρ tv τῷ πλάσματι τοῦ πονηροῦ τὸ τοῦ Θεοῦ
Πνεῦμα τυποῦται, καὶ κάτεισιν ὲκ τῶν ἔργων τοῦ
ἐχθροῦ, κάκεῖθεν κατιον ἔρχεται ini. τὸν Ἰησοῦνς καὶ Β 0p
τετάρτη στήλη τῆς ἀσεϐείας, φωνὴ δίδοται ὲκ τῶν
οὐρανῶν· Οὗτός ἐστιν ὀ Υίός μου ό ἀγαπητός,
ἐν ᾧ εὐδόκησα. Ἐπισκόπει μοι, ἀγαπητὴ-καθ’
ἑκάστην λέξιν ὅπως αὐταῖς συμπρόεισιν ὀ κατά τῆς
ἀσεϐείας ἄφυκτος ἔλεγχος. Οὗτός ἐστι, φησιν, ό
Υἱός μου ό ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα. Τίς; Οὗτος
ὁ ὲν ὕδατι βαπτιζόμενος, ᾧ ἠνεῴχθησαν οῖ οὐρανοὶ,
ἐφ’ ὃν τὸ Πνεῦμα τὸ ἐμὸν ὲν μορφῇ περιστερᾶς κα-
ταόαῖνον ὲκ τῶν οὐρανῶν συνεπιμαρτύρεται τοῦ
βαπτιζομένου τὴν υἱότητα. Πάντα ἐμὰ διὰ τῶν ὲμῶν
κτισμάτων. '0 ἐμὸς Υἱὸς, τι θέλημα πληρῶν τὸ ἐμὸν
τὴν σωτηρίαν καταπράττεται τοῦ κόσμου, μόνης τῆς
τοῦ Πνεύματος ἐξουσίας τῷ ὀμοφυεῖ συμπαρούσης,
και ἀνακηρυττούσης τῷ πράγματι τὸ γνήσιον τῆς C F‘
ὅσης τῷ πράγματι τὸ γνήσιον τῆς C Filium declarante.
υίότητος.
Et θρόνον τοῦ Θεοῦ τὸν οὐρανὸν καλεῖ ό μᾶλλον τῶν
ἄλλων τὸν Πατέρα καὶ τά τοῦ Πατρός εἰδὼς, ὑποπό-
διον δὲ τὴν γῆν, καὶ πόλιν αὑτοῦ τά Ἱεροσόλυμα’
πῶς οὐκ ἐσχάτης ἀσεϐείας, ὧν μάρτυς ὁ Υἱὸς, ταῦτά
τινας περικόπτειν αὑτοῦ, καὶ ἕτερον τςὲζν περικοπέν-
των ποιεῖν ποιητήν ; Ὀ γὰρ πάντα πρὸς σωτηρίαν
ἡμῶν καὶ πράττων, καὶ ποιῶν, καὶ παραινῶν Χριστὸς
ὁ Θεὸς τὸν ὅρκον ὡς ὄντα τῆς ἐπιορκίας πύλην τῆς
ἀνθρωπίνης ἀποκλείων πολιτείας φησιν’ Ἐγὼ δὲ
λέγω ὑμῖν μὴ ὀμόσαι ὅλως μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ ,
ὅτι θρόνος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ, μήτε ἐν τῆ γῇ, ὅτι ὐπο-
πίδισν τῶν ποδῶν αὑτοῦ ἐστι, μήτε εις Ἰεροσό-
λυμα, ὅτι πόλις ἐστὶ τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου ο
ἀλλὰ μηδὲ ἐν τῇ κεφαλῇ σου, φησὶν, ὅτι οὐ δύνα- θ ω
σαι μίαν τρίχα λευκὴν, ἢ μέλαιναν ποιῆσαι, κε- Hl
¹ιραλὴν, καὶ Ἰεροσόλυμα, καὶ γῆν, καὶ οὐρανὸν τὰ ιι(
αἰσθητὰ τά ὄψει κρινόμενα λέγων, ἃ τοῖς Ἰουδαίοις ba
ἦν ἔθος ὅρκον ποιῆσαι.Μὴ δὴ πάλιν είς μύθους, καὶ Pu
λήρους τὴν κεφαλὴν, καὶ τὰ Ἰεροσόλυμα, καὶ τὴν ιιι
γῆν , καὶ τὸν οὐρανὸν ἠ μανία παρατρεπέτω, ὡς tv hG
πολλοῖς εἴωθεν ἐξ ἀπορίας ποιεῖν. Τὸν γάρ ὁρώμενον ca
οὐρακὸν. καὶ τὴν αἰσθητὴν γῆν καὶ τὰ Ἰεροσόλυμα, 0Ιὲ
ἀ πάλαι μὲν ᾠκοδόμητο, γενεαῖς δὲ ὕστερον ό Δαϐιδ itt
ἀνοικοδομεῖ, καὶ πολίζει ταῦτα, τὸν μὲν θρόνον και lu
λεῖ, τὴν δὲ ὑποπόδιον, τὰ δὲ πόλιντοῦ μεγάλου βασι- te
λιως, ποίου δὲ βασιλέως , αὐτὸς ἑτέρωθι σαφέστερον in
¹ Matth. χιιι, 19, ¹ Matth. ιιι, 16. ⁸ ihitl. 17. δ loat