PG 139, col. 176
ΓΡ. Εὗ λέγεις’ τάξεώς τι γὰρ ἀρίστης τουτὶ, καὶ
πρὸς τήν τῆς ἀληθείας διάγνωσιν ού μικρᾶ συμϐαλ-
λόμενον. Τὸ γὰρ ἑπόμενον ταῖς ἀληθέσιν ἀρχαῖς τε
καὶ ὑποθέσεσιν πάντως οιαὶ αὐτὸ ἀληθὲς ἐστιν* τὸ
δὲ μαχόμενον καὶ ἰναντιούμενον τούναντίον ψευδές·
καὶ δὴ ποιητέον οὕτω. .
β’. ΛΔΤ. Φράζε μοι τοίνυν φῂς εἶναίτινα τῇ Τριάδι
οὐσιώδη καὶ φυσικά ;
ΓΡ. Φημί· καὶ γὰρ καὶ οὐσίαν καὶ φύσιν, κέν ὑπὲρ
οὐσίαν καὶ φύσιν τὸ εἶναι αὐτῇ.
AAT. Ταυτὰ δὶ οὐσίαν καὶ φύσιν, ἤ ’ἔτερα ;
ΓΡ. Taurei πάντως· οὕτως γὰρ οἱ ἅγιοι Πατὲρες
διδάσκουσι.
ΛΑΤ. Τί δέ ; οὐχὶ καὶ ὑποστατικά τινα φῂς ὑπάρ-
χειν ἐν τῇ Τριάδι καὶ προσωπικά ;
ῚΡ. Καὶ ταῦτά φημν καὶ γὰρ καὶ ὑποστάσεις
καὶ πρόσωπα, κᾶν ἀνώνυμος καὶ ὑπερώνυμος ἡ ἁγία
Τριάς· ὑπὲρ πᾶν γὰρ καὶ πρᾶγμα καὶ νόημα καὶ
ὄνομα ἡ τῆς ὑπερθέου θεότητος ὑπὲρ πᾶσαν ὕπαρ-
ξιν ὅπαρξις, ἢ, οἰκειότερον εἰπεῖν, ὑπερύπαρξιςο
ὅμως καὶ οὑσία καὶ φύσις ἡ μία καὶ αὑτὴ καὶ ἀπα-
ράλλακτος τῆς ἁγίας Τριάδος θεότης προσαγορεύεται,
καὶ πάλιν ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα ὑπο-
στάσεις καὶ πρόσωπα τῆς θεότητος.
AAT. Ταυτὰ δὲ λὲγεις εἶναι ταῦτα κάκεῖνα, ἢ
ετεοα 2
ἷέ.’Τὰ ποῖα φῂς, φράσον.
ΛΔΤ. Ταυτὸν ἡ οὐσία καὶ ἡ ὑπόστασις ἢ ἕτερον,
καὶ ταυτὸν ἠ φύσις καὶ πρόσωπον, ἢ ού ταυτόν ;
ΓΡ. Ἕτερον μὶν ἠ φύσις παρὰ τὸ πρόσωπον,
καὶ ἕτερον ἠ οὐσία παρὰ την ὑπόστασιν. Οὕτω γὰρ
ἔδοξε, κᾶν ποτε παρ’ ἐνίοις ἠ ούσία εἷ’τουν ἠ φύσις
καὶ ἡ ὑπόστασις διάφορα ὀνόματα ἀντ’ ἀλλήλων παρα-
λαμϐάνωνται, τουτέστιν ἐφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ
πράγματος· ταυτὸν δέ ἐστιν ἡ ὑπόστασις καὶ τὸ
πρόσωπον, ὥσπερ αὖθις ἠ οὐσία καὶ φύσις ταύτόν.
Ἐπομένως δὲ τούτοις ταυτὰ μὲν τὰ λεγόμενα οὑ·-
σιώδη καί φυσικὰ, ἔτερα δὲ παρᾶ ταῦτα τὰ
moctattxa‘z καὶ προσωπικὰ, ὅντα καὶ ταῦτα ταυτά.
’Άλλα γὰρ τὰ οὑςιώδη καὶ φυσικὰ, καὶ ἄλλα τὰ
ὑποστατικὰ καὶ προσωπικὰ, εἰ καὶ μήτε τὰ οὑσιώδη
καὶ φυσικὰ χωρίς ἐστι τῶν ὑποπατικῶν καὶ προσ-
ωπικῶν, μήτε ταῦτα ἆκείνων. Καὶ γὰρ ἠ οὐσία
καὶ ἠ φύσις ἕτερον μὶν, ὡς ἔφην, παρὰ τὴν ὑπό-
στασιν καὶ τὸ πρόσωπον, ἀλλ’ οὐδετέρα θατέρων
χωρίς· οὔτε γὰρ ἠ οὐσία ἑστὶν ἀνυπόστατος, οὔτε ή
ὑπόστασις ἀν ούσιος.
(ωνίάθιοαη. Damascen. ο. Jacobita‘s in Lect.
ant. Canisii, t. ll, part. ι, p. 32 ed. Basnage.
πρὸς τήν τῆς ἀληθείας διάγνωσιν ού μικρᾶ συμϐαλ-
λόμενον. Τὸ γὰρ ἑπόμενον ταῖς ἀληθέσιν ἀρχαῖς τε
καὶ ὑποθέσεσιν πάντως οιαὶ αὐτὸ ἀληθὲς ἐστιν* τὸ
δὲ μαχόμενον καὶ ἰναντιούμενον τούναντίον ψευδές·
καὶ δὴ ποιητέον οὕτω. .
β’. ΛΔΤ. Φράζε μοι τοίνυν φῂς εἶναίτινα τῇ Τριάδι
οὐσιώδη καὶ φυσικά ;
ΓΡ. Φημί· καὶ γὰρ καὶ οὐσίαν καὶ φύσιν, κέν ὑπὲρ
οὐσίαν καὶ φύσιν τὸ εἶναι αὐτῇ.
AAT. Ταυτὰ δὶ οὐσίαν καὶ φύσιν, ἤ ’ἔτερα ;
ΓΡ. Taurei πάντως· οὕτως γὰρ οἱ ἅγιοι Πατὲρες
διδάσκουσι.
ΛΑΤ. Τί δέ ; οὐχὶ καὶ ὑποστατικά τινα φῂς ὑπάρ-
χειν ἐν τῇ Τριάδι καὶ προσωπικά ;
ῚΡ. Καὶ ταῦτά φημν καὶ γὰρ καὶ ὑποστάσεις
καὶ πρόσωπα, κᾶν ἀνώνυμος καὶ ὑπερώνυμος ἡ ἁγία
Τριάς· ὑπὲρ πᾶν γὰρ καὶ πρᾶγμα καὶ νόημα καὶ
ὄνομα ἡ τῆς ὑπερθέου θεότητος ὑπὲρ πᾶσαν ὕπαρ-
ξιν ὅπαρξις, ἢ, οἰκειότερον εἰπεῖν, ὑπερύπαρξιςο
ὅμως καὶ οὑσία καὶ φύσις ἡ μία καὶ αὑτὴ καὶ ἀπα-
ράλλακτος τῆς ἁγίας Τριάδος θεότης προσαγορεύεται,
καὶ πάλιν ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα ὑπο-
στάσεις καὶ πρόσωπα τῆς θεότητος.
AAT. Ταυτὰ δὲ λὲγεις εἶναι ταῦτα κάκεῖνα, ἢ
ετεοα 2
ἷέ.’Τὰ ποῖα φῂς, φράσον.
ΛΔΤ. Ταυτὸν ἡ οὐσία καὶ ἡ ὑπόστασις ἢ ἕτερον,
καὶ ταυτὸν ἠ φύσις καὶ πρόσωπον, ἢ ού ταυτόν ;
ΓΡ. Ἕτερον μὶν ἠ φύσις παρὰ τὸ πρόσωπον,
καὶ ἕτερον ἠ οὐσία παρὰ την ὑπόστασιν. Οὕτω γὰρ
ἔδοξε, κᾶν ποτε παρ’ ἐνίοις ἠ ούσία εἷ’τουν ἠ φύσις
καὶ ἡ ὑπόστασις διάφορα ὀνόματα ἀντ’ ἀλλήλων παρα-
λαμϐάνωνται, τουτέστιν ἐφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ
πράγματος· ταυτὸν δέ ἐστιν ἡ ὑπόστασις καὶ τὸ
πρόσωπον, ὥσπερ αὖθις ἠ οὐσία καὶ φύσις ταύτόν.
Ἐπομένως δὲ τούτοις ταυτὰ μὲν τὰ λεγόμενα οὑ·-
σιώδη καί φυσικὰ, ἔτερα δὲ παρᾶ ταῦτα τὰ
moctattxa‘z καὶ προσωπικὰ, ὅντα καὶ ταῦτα ταυτά.
’Άλλα γὰρ τὰ οὑςιώδη καὶ φυσικὰ, καὶ ἄλλα τὰ
ὑποστατικὰ καὶ προσωπικὰ, εἰ καὶ μήτε τὰ οὑσιώδη
καὶ φυσικὰ χωρίς ἐστι τῶν ὑποπατικῶν καὶ προσ-
ωπικῶν, μήτε ταῦτα ἆκείνων. Καὶ γὰρ ἠ οὐσία
καὶ ἠ φύσις ἕτερον μὶν, ὡς ἔφην, παρὰ τὴν ὑπό-
στασιν καὶ τὸ πρόσωπον, ἀλλ’ οὐδετέρα θατέρων
χωρίς· οὔτε γὰρ ἠ οὐσία ἑστὶν ἀνυπόστατος, οὔτε ή
ὑπόστασις ἀν ούσιος.
(ωνίάθιοαη. Damascen. ο. Jacobita‘s in Lect.
ant. Canisii, t. ll, part. ι, p. 32 ed. Basnage.