PG 14, col. 257
(47) καὶ τὸ διά τοῦ ὓδατος λουτρὸν, σύμϐολον τυγ-
χάνον καθαρσίου ψυχῆς, πάντα ῥύπον ἀπὸ κακίας
ἀποπλυνομένης, οὐδὲν ἦττον καὶ κατ’ αὐτὸ τῷ ἐμ-
παρέχοντι ὲαυτὸν τῇ θειότητι τῆς δυνάμεως τῶν. τῆς
πρωκυνητῆς Τριάὸος ἐπικλήσεὼν ἐστιν ἡ χαρισμά-
των θείων ἀρχὴ καὶ πηγή ο ‹ Διαιρέσεις γὰρ χαρι
σμάτων είσί, t Μαρτυρεῖ δέ μου τῷ λόγῳ ἡ ἐν ταῖς
τῶν ἀποστόλων Πράξεσιν ἀναγεγραμμένη ἱστορία,
περὶ τοῦ οὕτως ἐναργῶς τότε τὸ πνεῦμα τοῖς βαπτι-
ζομένοις ἐπιδεδημηκέναι, προευτρεπίσαντος αὐτῷ
τοῦ ὓδατος τοῖς γνησίως προσιοῦσιν ὁδόν · ὡς καὶ τὸν
μάγον Σίμωνα καταπλαγέντα θέλειν μὲν τὴν χάριν
ταύτην ἀπὸ τοῦ Πέτρου λαϐεῖν, ἐθέλειν δὲ τὺ δικαιό-
τατον διὰ τοῦ μαμμωνᾶ τῆς ἀδικίας. Καὶ τοῦτο δὲ
παρασημειωτέον, ὅτι τὸ Ἰωάννου βάπτισμα ὑποδε- l’
ἐστερον ἐτύγχανε τοῦ βαπτίσματος Ἰησοῦ διδομένου
διὰ τῶν μαθητῶν αὑτοῦ. Ui γοῦν ἐν ταῖς Πράξεσι
βεϐαπτισμένοι είς τὸ Ἰωάννου βάπτισμα, μηδέ εί
Πνεῦμα ἅγιόν ἐστιν ἀκούσαντες, βαπτίζονται δεύτε-
ρον ὑπὸ τοῦ Ἀποστόλου. Τὸ γάρ τῆς ὰναγεννήσεως
ού παρὰ τῷ Ἰωάννῃ, ἀλλὰ παρά τῷ Ἰησοῦ διὰ τῶν
μαθητῶν αὐτοῦ ἐγίνετο, καὶ παλιγγενεσίας ὀνομα-
ζόμενον λουτρὸν, μετὰ ἀνακαινώσεως γινόμενον πνεύ-
ματος, τοῦ καὶ νῦν ἐπιφερομένου, ἐπειδὴ παρὰ (48)
Θεοῦ ἐστιν, ἐπάνω τοῦ ὕδατος, ἀλλ’ ού πᾶσι μετὰ
τὸ ὕδωρ ἐγγινομένου. Καὶ ταῦτα μὲν εἰς τὴν ἐξέτα-
σιν τῶν ἐν τῷ κατὰ Ματθαίον Εὑαγγελίῳ (49L
18. Ἤδη δὲ καὶ τὰ Μάρκου κατανοήσωμεν, ὃς
ἀνέγραψε κηρύσσοντα τὸν Ἰωάννην ταῦτα μὲν εἰρη-
κέναι κατὰ τό· ι Ἔρχεται ό ἰσχυρότερός μου ὀπίσω
μου· ι ίσοδυναμεῖ γὰρ ταῦτα τῷ· ι ὐ ὀπίσω μου
ἐρχόμενος. ίσχυρότερός μού ἐστιν · ι οὐκ ἔτι δὲ τὰ
αὐτὰ ἐν τῷ· ί Οὐκ είμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν
ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ. ι Ἕτερον μὲν γὰρ
τὺ βαστάζειν τὰ ὑποδήματα, δηλονότι ἤδη λελυ-
μένα άπὸ τῶν τοῦ ὑποδεδεμένου ποδῶν · ’ἕτερον δὲ τὸ
κύψαντα λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ.
Καὶ ἀκόλουθόν γε μηδενὸς σφαλλομένου τῶν Εὐάγγε-
λιστῶν, μηδὲ ψευδομένου, ὡς εῐποιεν ἂν οἱ πιστεύον-
τες, ἀμφότερα κατὰ διαφόρους καιροὺς εὑρηκέναι (50)
τὸν Βαπτιστὴν καθ’ ἕτερον καὶ ἕτερον νοῦν κι-
νούμενον · οὐ γὰρ περῖ¹ τῶν αὐτῶν, ὡς οἴονταί τινες
οί ἀπομνημονεύοντες, διαφόρως ἠνέχθησαν μὴ άκρι-
’⁸1 Cor. xu, 4.
’⁸ Act. vm, 15 et seq.
³³ Marc. ι, ’7.
(46) Pro évqgav_perperam in codd. Regio et Bar-
beriuo legitur ὧν ἦσαν.
(47) οὕτως καὶ ’τὸ διὰ τρῦ ὕδατος, etc. Locum
hu‘ucprol'ert'Basilius libro De Spiritu. sancto, c. 29.
Qui locus, quoniam aliter paulo apud ipsum cou-
ecptus est, hic a nobis recitabitur ς "Oc γε ί-Ὠριγέ-
Ἲς) κατὰτὸ ἕκτον οἶμαι τῶν εἰς τὺ κατὰ Ἰωάννην
Ε- aut: ιον Ἐξηγητικων, καὶ προσκυνητὸν αὐτὸ
“ut, ιιιιυν υςιηιιίιυιων, ιιι... νιιρυυιιυνιμυν ww
(flventia ῆγιον) φανερῶς-ἀπεφήνατρ, οὑτωσὶ γράφων
tumuti. iytov) φανερως απεφηνατο, ουτωσι γράφων
κατὰ, έξιν ο :07; ,τὸ τοῦΟῦδατος λουτρὸν σύμϐοξεον
τυγχάνει.. αθαι σίου ψυχῆς, πάντα ῥύπον τὸν ἀπὸ
χάνον καθαρσίου ψυχῆς, πάντα ῥύπον ἀπὸ κακίας
ἀποπλυνομένης, οὐδὲν ἦττον καὶ κατ’ αὐτὸ τῷ ἐμ-
παρέχοντι ὲαυτὸν τῇ θειότητι τῆς δυνάμεως τῶν. τῆς
πρωκυνητῆς Τριάὸος ἐπικλήσεὼν ἐστιν ἡ χαρισμά-
των θείων ἀρχὴ καὶ πηγή ο ‹ Διαιρέσεις γὰρ χαρι
σμάτων είσί, t Μαρτυρεῖ δέ μου τῷ λόγῳ ἡ ἐν ταῖς
τῶν ἀποστόλων Πράξεσιν ἀναγεγραμμένη ἱστορία,
περὶ τοῦ οὕτως ἐναργῶς τότε τὸ πνεῦμα τοῖς βαπτι-
ζομένοις ἐπιδεδημηκέναι, προευτρεπίσαντος αὐτῷ
τοῦ ὓδατος τοῖς γνησίως προσιοῦσιν ὁδόν · ὡς καὶ τὸν
μάγον Σίμωνα καταπλαγέντα θέλειν μὲν τὴν χάριν
ταύτην ἀπὸ τοῦ Πέτρου λαϐεῖν, ἐθέλειν δὲ τὺ δικαιό-
τατον διὰ τοῦ μαμμωνᾶ τῆς ἀδικίας. Καὶ τοῦτο δὲ
παρασημειωτέον, ὅτι τὸ Ἰωάννου βάπτισμα ὑποδε- l’
ἐστερον ἐτύγχανε τοῦ βαπτίσματος Ἰησοῦ διδομένου
διὰ τῶν μαθητῶν αὑτοῦ. Ui γοῦν ἐν ταῖς Πράξεσι
βεϐαπτισμένοι είς τὸ Ἰωάννου βάπτισμα, μηδέ εί
Πνεῦμα ἅγιόν ἐστιν ἀκούσαντες, βαπτίζονται δεύτε-
ρον ὑπὸ τοῦ Ἀποστόλου. Τὸ γάρ τῆς ὰναγεννήσεως
ού παρὰ τῷ Ἰωάννῃ, ἀλλὰ παρά τῷ Ἰησοῦ διὰ τῶν
μαθητῶν αὐτοῦ ἐγίνετο, καὶ παλιγγενεσίας ὀνομα-
ζόμενον λουτρὸν, μετὰ ἀνακαινώσεως γινόμενον πνεύ-
ματος, τοῦ καὶ νῦν ἐπιφερομένου, ἐπειδὴ παρὰ (48)
Θεοῦ ἐστιν, ἐπάνω τοῦ ὕδατος, ἀλλ’ ού πᾶσι μετὰ
τὸ ὕδωρ ἐγγινομένου. Καὶ ταῦτα μὲν εἰς τὴν ἐξέτα-
σιν τῶν ἐν τῷ κατὰ Ματθαίον Εὑαγγελίῳ (49L
18. Ἤδη δὲ καὶ τὰ Μάρκου κατανοήσωμεν, ὃς
ἀνέγραψε κηρύσσοντα τὸν Ἰωάννην ταῦτα μὲν εἰρη-
κέναι κατὰ τό· ι Ἔρχεται ό ἰσχυρότερός μου ὀπίσω
μου· ι ίσοδυναμεῖ γὰρ ταῦτα τῷ· ι ὐ ὀπίσω μου
ἐρχόμενος. ίσχυρότερός μού ἐστιν · ι οὐκ ἔτι δὲ τὰ
αὐτὰ ἐν τῷ· ί Οὐκ είμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν
ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ. ι Ἕτερον μὲν γὰρ
τὺ βαστάζειν τὰ ὑποδήματα, δηλονότι ἤδη λελυ-
μένα άπὸ τῶν τοῦ ὑποδεδεμένου ποδῶν · ’ἕτερον δὲ τὸ
κύψαντα λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ.
Καὶ ἀκόλουθόν γε μηδενὸς σφαλλομένου τῶν Εὐάγγε-
λιστῶν, μηδὲ ψευδομένου, ὡς εῐποιεν ἂν οἱ πιστεύον-
τες, ἀμφότερα κατὰ διαφόρους καιροὺς εὑρηκέναι (50)
τὸν Βαπτιστὴν καθ’ ἕτερον καὶ ἕτερον νοῦν κι-
νούμενον · οὐ γὰρ περῖ¹ τῶν αὐτῶν, ὡς οἴονταί τινες
οί ἀπομνημονεύοντες, διαφόρως ἠνέχθησαν μὴ άκρι-
’⁸1 Cor. xu, 4.
’⁸ Act. vm, 15 et seq.
³³ Marc. ι, ’7.
(46) Pro évqgav_perperam in codd. Regio et Bar-
beriuo legitur ὧν ἦσαν.
(47) οὕτως καὶ ’τὸ διὰ τρῦ ὕδατος, etc. Locum
hu‘ucprol'ert'Basilius libro De Spiritu. sancto, c. 29.
Qui locus, quoniam aliter paulo apud ipsum cou-
ecptus est, hic a nobis recitabitur ς "Oc γε ί-Ὠριγέ-
Ἲς) κατὰτὸ ἕκτον οἶμαι τῶν εἰς τὺ κατὰ Ἰωάννην
Ε- aut: ιον Ἐξηγητικων, καὶ προσκυνητὸν αὐτὸ
“ut, ιιιιυν υςιηιιίιυιων, ιιι... νιιρυυιιυνιμυν ww
(flventia ῆγιον) φανερῶς-ἀπεφήνατρ, οὑτωσὶ γράφων
tumuti. iytov) φανερως απεφηνατο, ουτωσι γράφων
κατὰ, έξιν ο :07; ,τὸ τοῦΟῦδατος λουτρὸν σύμϐοξεον
τυγχάνει.. αθαι σίου ψυχῆς, πάντα ῥύπον τὸν ἀπὸ