PG 14, col. 336
οῦτω λύειν πειρασόμεθα, ὑπομνησθέντες καὶ τοῦ·
ι Οὗτός έστινόἈμνὸς τοῦ Θεοῦ, 6 αῐρων τὴν ἁμαρ-
τίαν τοῦ κόσμου, ι ἐπεὶ καὶ ὲν τῷ Πάσχα ι ἀπὸ τῶν
ἀμνῶν, φησὶ, καὶ τῶν ἐρίφων λήψεσθε. ι Δόξει
καὶ (ᾶὸ) ό εὑαγγελιστὴς συνᾴδων τῷ Παύλῳ τοιαύταις
ἐνέχεσθαι τῶν ἐξητασμένων ἀπορίαις. Λεκτέον δὲ,
ὅτι, εί ι ’0 Λόγος γέγονε σάρξ, ι καί φησιν ὁ Κύ-
ριος, ι Ἐάν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ
ἀνθρώπου, καὶ πίητε αὑτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωήν
ὲν ἑαυτοῖς. '0 τρώγων μου τὴν σάρκα, καὶ πίνων
μου τὸ αἷμα, ἔχει ζωὴν αἰώνιον · κάγὼ ἀναστήσω
αὑτὸν ὲν τῇ ἐσχάτη ἡμέρᾳ · ἡ γάρ σάρξ μου ἀληθής
ἐστι βρῶσις, καὶτὸ αἷμά μου ἀληθής ἐστι πόσις ⁸ ό
τρώγων μου τὴν σάρκα , καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ὲν
ἐμοὶ μένει, κάγὼ ὲν αὑτῷ, ι μήποτε αὑτή ἐστιν ἡ
σάρξ τοῦ αἴροντος τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου ἀμνοῦ,
καὶ τοῦτ’ ἔστι τὸ αἷμα , ἀφ’ οῦ τιθέναι δεῖ ἐπὶ τῶν
δύο σταθμῶν, καὶ ἐπὶ τὴν φλιάν ἐν τοῖς οἴκοις , ἐν
οἷς ἐσθίομεν τὸ Πάσχα, καὶ ἀπὸ τῶν τοῦ ἀμνοῦ τού-
του δεῖ φαγεῖν κρεῶν έν τῷ τοῦ κόσμου χρόνῳ, ὃς
ἐστι νύξ · όπτά δὲ τὰ κρέα πυρὶ βρωτέων μετά τοῦ
ἀπὸ ἀζύμων ἄρτου · ὁ γάρ τοῦ Θεοῦ Λόγος οὑ μόνον
ἐστὶ σάρξ. Φησὶ γοῦν ο ι Ἐγώ είμι ό ἄρτος τῆςζωῆς· ι
καὶ, ι Οὗτόςὲστιν 6 ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ (26) κατα-
ϐαίνων , ἵνα τις ἐξ αὑτοῦ φάγῃ , καὶ μὴ ἀποθάνῃ ·
Ἐγώ εἰμι 6 ἄρτος ό ζῶν,ό ὲκ τοῦ ούρανοῦ καταϐάς ο
έάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσει είς τὸν
αἰῶνα. ι Οὑκ ἀγνοητέον μέντοιγε, ὃτι πᾶσα τροφὴ
καταχρηστικιίντε ρον ἄρτος λέγεται, ὡς ἐπὶ Μωῦσέως
ὲν τῷ Δευτερονομίῳ γέγραπται· t Τεσσαράκοντα
ἡμέρας ἄρτον οὑκ ἔφαγε, καὶ ὓδωρ οὑκ ἔπιεν, › ἀντὶ
τοῦ, οὔτε ξηρᾶς οὔτε ὑγρᾶς μετείληφε τροφῆς. Τοῦτο
δέ μοι τετήρηται διὰ τὸ καὶ ἐν τῷ κατά Ἰωάννην λέ-
γεσθαι ο ‹ Καὶ 6 ἄρτος δὲ, ὃν ἐγὼ δώσω, ή σάρξ μου
ἐστὶν ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς. ι Ἤτοι δὲ διὰ τάς
ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασιν ἡ μῶν μετανοίας τὴν κατά Θεὸν
λύπην λυπουμένων , μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμετα-
μέλητον ἡμῖν ἐργαζομένην , ἐπὶ πικρίδων ἐσθίομεν
κρέα τοῦ ἀμνοῦ, καὶ τὰ ἄζυμαο ἢ διὰ τάς βασάνους
ζητοῦντες καὶ τρεφόμενοι ἀπὸ τῶν εὑρισκομένων τῆς
ἀληθείας θεωρημάτων. Οὐκ ὠμὴν οῦν βρωτέον τὴν
σάρκα τοῦ ἀμνοῦ, ὥσπερ ποιοῦσιν οἱ τῆς λέξεως δοῦ-
λοι τρόπον ἀλόγων ζώων καὶ ἀποτεοηριωμένων πρὸς
τοὺς άληθῶς λογικοὺς, διά τοῦ συνιέναι βούλεσθαι τὰ
πνευματικά, λόγου μεταλαμϐάνοντες (27) θηρίων
ἀπηγριωμένων. Φιλοτιμητέον δὲ τῷ εἰς ἕψησιν μετα-
λαμϐάνοντι τὸ ὠμὸν τῆς Γραφῆς, μὴ ἐπὶ τὸ πλαδαρώ-
τερον, καὶ ὑδαρέστερον, καὶ ἐκλελυμένον μεταλαμϐά-
’⁸¹ Exod. χιι, 7, ‘22. ⁸³ Joan. τι,
Ioan. v1. 54 seq.
’⁸⁷ ll Cor.vn,'10.
codd. Bodleianus, Regius et Barherinus. Vertit Pe-
rionius, ι rationis participes ferarum bestiarum; ι
Ferrarius videtur legendum putasse. ἄλογον μετα-
6άλλοντας θηρίων ἀπηγριωμένων, qnod inagis plat-
ρει.
ι Οὗτός έστινόἈμνὸς τοῦ Θεοῦ, 6 αῐρων τὴν ἁμαρ-
τίαν τοῦ κόσμου, ι ἐπεὶ καὶ ὲν τῷ Πάσχα ι ἀπὸ τῶν
ἀμνῶν, φησὶ, καὶ τῶν ἐρίφων λήψεσθε. ι Δόξει
καὶ (ᾶὸ) ό εὑαγγελιστὴς συνᾴδων τῷ Παύλῳ τοιαύταις
ἐνέχεσθαι τῶν ἐξητασμένων ἀπορίαις. Λεκτέον δὲ,
ὅτι, εί ι ’0 Λόγος γέγονε σάρξ, ι καί φησιν ὁ Κύ-
ριος, ι Ἐάν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ
ἀνθρώπου, καὶ πίητε αὑτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωήν
ὲν ἑαυτοῖς. '0 τρώγων μου τὴν σάρκα, καὶ πίνων
μου τὸ αἷμα, ἔχει ζωὴν αἰώνιον · κάγὼ ἀναστήσω
αὑτὸν ὲν τῇ ἐσχάτη ἡμέρᾳ · ἡ γάρ σάρξ μου ἀληθής
ἐστι βρῶσις, καὶτὸ αἷμά μου ἀληθής ἐστι πόσις ⁸ ό
τρώγων μου τὴν σάρκα , καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ὲν
ἐμοὶ μένει, κάγὼ ὲν αὑτῷ, ι μήποτε αὑτή ἐστιν ἡ
σάρξ τοῦ αἴροντος τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου ἀμνοῦ,
καὶ τοῦτ’ ἔστι τὸ αἷμα , ἀφ’ οῦ τιθέναι δεῖ ἐπὶ τῶν
δύο σταθμῶν, καὶ ἐπὶ τὴν φλιάν ἐν τοῖς οἴκοις , ἐν
οἷς ἐσθίομεν τὸ Πάσχα, καὶ ἀπὸ τῶν τοῦ ἀμνοῦ τού-
του δεῖ φαγεῖν κρεῶν έν τῷ τοῦ κόσμου χρόνῳ, ὃς
ἐστι νύξ · όπτά δὲ τὰ κρέα πυρὶ βρωτέων μετά τοῦ
ἀπὸ ἀζύμων ἄρτου · ὁ γάρ τοῦ Θεοῦ Λόγος οὑ μόνον
ἐστὶ σάρξ. Φησὶ γοῦν ο ι Ἐγώ είμι ό ἄρτος τῆςζωῆς· ι
καὶ, ι Οὗτόςὲστιν 6 ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ (26) κατα-
ϐαίνων , ἵνα τις ἐξ αὑτοῦ φάγῃ , καὶ μὴ ἀποθάνῃ ·
Ἐγώ εἰμι 6 ἄρτος ό ζῶν,ό ὲκ τοῦ ούρανοῦ καταϐάς ο
έάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσει είς τὸν
αἰῶνα. ι Οὑκ ἀγνοητέον μέντοιγε, ὃτι πᾶσα τροφὴ
καταχρηστικιίντε ρον ἄρτος λέγεται, ὡς ἐπὶ Μωῦσέως
ὲν τῷ Δευτερονομίῳ γέγραπται· t Τεσσαράκοντα
ἡμέρας ἄρτον οὑκ ἔφαγε, καὶ ὓδωρ οὑκ ἔπιεν, › ἀντὶ
τοῦ, οὔτε ξηρᾶς οὔτε ὑγρᾶς μετείληφε τροφῆς. Τοῦτο
δέ μοι τετήρηται διὰ τὸ καὶ ἐν τῷ κατά Ἰωάννην λέ-
γεσθαι ο ‹ Καὶ 6 ἄρτος δὲ, ὃν ἐγὼ δώσω, ή σάρξ μου
ἐστὶν ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς. ι Ἤτοι δὲ διὰ τάς
ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασιν ἡ μῶν μετανοίας τὴν κατά Θεὸν
λύπην λυπουμένων , μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμετα-
μέλητον ἡμῖν ἐργαζομένην , ἐπὶ πικρίδων ἐσθίομεν
κρέα τοῦ ἀμνοῦ, καὶ τὰ ἄζυμαο ἢ διὰ τάς βασάνους
ζητοῦντες καὶ τρεφόμενοι ἀπὸ τῶν εὑρισκομένων τῆς
ἀληθείας θεωρημάτων. Οὐκ ὠμὴν οῦν βρωτέον τὴν
σάρκα τοῦ ἀμνοῦ, ὥσπερ ποιοῦσιν οἱ τῆς λέξεως δοῦ-
λοι τρόπον ἀλόγων ζώων καὶ ἀποτεοηριωμένων πρὸς
τοὺς άληθῶς λογικοὺς, διά τοῦ συνιέναι βούλεσθαι τὰ
πνευματικά, λόγου μεταλαμϐάνοντες (27) θηρίων
ἀπηγριωμένων. Φιλοτιμητέον δὲ τῷ εἰς ἕψησιν μετα-
λαμϐάνοντι τὸ ὠμὸν τῆς Γραφῆς, μὴ ἐπὶ τὸ πλαδαρώ-
τερον, καὶ ὑδαρέστερον, καὶ ἐκλελυμένον μεταλαμϐά-
’⁸¹ Exod. χιι, 7, ‘22. ⁸³ Joan. τι,
Ioan. v1. 54 seq.
’⁸⁷ ll Cor.vn,'10.
codd. Bodleianus, Regius et Barherinus. Vertit Pe-
rionius, ι rationis participes ferarum bestiarum; ι
Ferrarius videtur legendum putasse. ἄλογον μετα-
6άλλοντας θηρίων ἀπηγριωμένων, qnod inagis plat-
ρει.