PG 14, col. 424
οὐκ ὲν Ἱεροσολύμοις προσκυνοῦσι τῷ Πατρὶ, τῷ
κρειττόνως παρὰ τὸ ἐν Ἰεροσολύμοις προσκυνεῖν τῷ
Πατρὶ, οὕτως oi. ἥδη τῇ διαθέσει τὸ ἰσάγγελοι εἶναι
ἐσχηκότες, οὐδὲ ὲν Ἰεροσολύμοις προσκυνήσουσι τῷ
Πατρὶ, ἀλλὰ βέλτιον ἢ oi. ὲν Ἱεροσολύμοις, κᾶν διὰ
τοὺς ἐν Ἱεροσολύμοις συμπεριφέρονται τοῖς ὲν Ἰε-
ροσολύμοις τοῖς Ἰουδαίοις γινόμενοι Ἰουδαῖοι, ἵνα
Ἰουδαίους κερδήσωσιν. Ἰεροσόλυμα δέ μοι νοεί-
σθω (40), καθὼς προαποδεδώκαμεν, ὁμοίως δὲ καὶ
οἱ Ἰουδαῖοι. Ὅτε μέντοιγε οὔτε ὲν τῷ ὄρει τούτῳ,
οὔτε ὲν Ἱεροσολύμοις τις προσκυνεῖ, ἐλθούσης τῆς
ὥρας προσκυνεῖ μετὰ παρρησίας υἱὸς γεγενημένος
τὸν Πατέρα · διόπερ οὐκ εἴρηται· Οΰτε ὲν Ἱεροσο-
λύμοις προσκυνήσετε (ΑΗ) τῷ Θεῷ· ἀλλὰ· ‹ Οὔτε ἐν
Ἰεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ Πατρί. ι
17. ι Ὑμεῖς προσκυνεῖτε δούκ οῖδατε· ἡμεῖς προσ-
κυνοῦμεν δ οἴδαμεν, ὅτι ἡ σωτηρία ὲκ τῶν Ἰου-
δαίων ἐστί. ι Τὸ (42) ι Ὑμεῖς, ι ὅσον ἐπὶ τῇ λέξει, cl
Σαμαρεῖς· ὅσον δὲ ἐπὶ τῇ ἀναγωγῇ, οἱ περὶ τὰς Γρα-
φὰς ἑτερόδοξοιδ τὸ δὲ ι Ἡμεῖς, ι ὅσον ἐπὶ τῷ
ρητῷ (45), οἱ Ἰουδαῖον ὅσον δὲ ἐπὶ τῇ ἀλληγορία,
ἐγὼ δ Λόγος, καὶ ot κατ’ ἐμὲ με μορφωμένοι, τὴν σω-
τηρίαν ἄκοντες ἀπὸ τῶν Ἰουδαϊκῶν λόγωνο τὸ γὰρ
φανερωθὲν νῦν μυστήριον πεφανέρωται διά τε Γρα-
φῶν προφητικῶν, καὶ τῆς ἐπιφανείας τοῦ Κυρίου (fl)
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὅρα δὲ εἰ μὴ ἰδίως καὶ παρὰ
τὴν ἀκολουθίαν τῶν ῥητῶν ό ’Πρακλέων ἐκδεξάμενος
τὸ, ὑμεῖς, ἀντὶ τοῦ, Ἰουδαῖοι, ἐθνικοὶ, διηγήσατο ο
οἷον δέ ἐστι πρὸς τὴν Σαμαρεῖτιν λέγεσθαι, Ὑμεῖς
οἱ Ἰουδαῖοι, ἢ πρὸς Σαμαρεῖτιν, Ὑμεῖς ot ὲθνικοίς
Ἀλλ’ οὐκ οῐόασί γε οἱ ἑτερόδοξοι δ προσκυνοῦσι, ὄτι
πλάσμα ἐστὶ, καὶ οὐκ ἀλήθεια, καὶ μῦθος, οὐ μυ-
στήρια (45)· ὁ δὲ προσκυνῶν τὸν Δημιουργδν, μάλιστα
κατὰ τὸν ὲν κρυπτῷ Ἰουδαῖον καὶ τοὺς λόγους τοὺς
πνευματικοὺς Ἰουδαῖκοὺς, οὗτος ὃ οἶδε προσκυνεῖ.
Πολὺ δέ ἐστι (46) νῦν παρατίθεσθαι τοῦ ’Πρακλέω-
νος τὰ ῥητὰ, ἀπὸ τοῦ ἐπιγεγραμμένου Πέτρου Κη-
ρύγματος (47) παραλαμϐανόμενα, καὶ ἵστασθαι πρὸς
αὐτὰ (48) ἐξετάζοντας καὶ περὶτοῦ βιϐλίου, πότερόν
ποτε γνήσιόν ἐστιν (49), ἢ νόθον, ἢ μικτόν· διόπερ
ι) τῶν γνησίων, cuiusmodi erant quos in Canenem
suumHebraeiretulerant, quique erant intra arcam;
.etctbudrmxpdcppw.‘ltursus τῶν ἀποκρύφων duplex
ordo l'uit, τῶν ἀντιλεγομένων, seu μικτγῶν, ψιὶἐιιί-
mitterentur ab aliquibus, ab aliis repudiarentur, et
dubiae essent auctoritatis; cuiusmodi erant Macha-
batorum libri, Sapienta Sirach, et Salomonis, alii-
que, quo_s quamvis in Catalogum suumnon contu-
lissent Judaei, plurimi tamén recipiebant: alter
ordo erat τῶν νόθων.. quippe ah omnibus planepro
confictis et supposi'jtiis habebantur. Prioremdivi-
sionem continuant Hieronymus in Prologo galeato.
et Athanasius, seu quisquis auctor lndiculi librorum
Scriptura: : lii enim quidquid praeter γνησίους εει.
inter ἀποκρύφους recensent. At triplicem illu_m or-
dinem, τῶν γνησίων, τῶν αντιλεγομένων, etfrth gg-
manu: Eusebius Hist. lib. in, «p.25 et δι.
υΕτΙυὸο
κρειττόνως παρὰ τὸ ἐν Ἰεροσολύμοις προσκυνεῖν τῷ
Πατρὶ, οὕτως oi. ἥδη τῇ διαθέσει τὸ ἰσάγγελοι εἶναι
ἐσχηκότες, οὐδὲ ὲν Ἰεροσολύμοις προσκυνήσουσι τῷ
Πατρὶ, ἀλλὰ βέλτιον ἢ oi. ὲν Ἱεροσολύμοις, κᾶν διὰ
τοὺς ἐν Ἱεροσολύμοις συμπεριφέρονται τοῖς ὲν Ἰε-
ροσολύμοις τοῖς Ἰουδαίοις γινόμενοι Ἰουδαῖοι, ἵνα
Ἰουδαίους κερδήσωσιν. Ἰεροσόλυμα δέ μοι νοεί-
σθω (40), καθὼς προαποδεδώκαμεν, ὁμοίως δὲ καὶ
οἱ Ἰουδαῖοι. Ὅτε μέντοιγε οὔτε ὲν τῷ ὄρει τούτῳ,
οὔτε ὲν Ἱεροσολύμοις τις προσκυνεῖ, ἐλθούσης τῆς
ὥρας προσκυνεῖ μετὰ παρρησίας υἱὸς γεγενημένος
τὸν Πατέρα · διόπερ οὐκ εἴρηται· Οΰτε ὲν Ἱεροσο-
λύμοις προσκυνήσετε (ΑΗ) τῷ Θεῷ· ἀλλὰ· ‹ Οὔτε ἐν
Ἰεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ Πατρί. ι
17. ι Ὑμεῖς προσκυνεῖτε δούκ οῖδατε· ἡμεῖς προσ-
κυνοῦμεν δ οἴδαμεν, ὅτι ἡ σωτηρία ὲκ τῶν Ἰου-
δαίων ἐστί. ι Τὸ (42) ι Ὑμεῖς, ι ὅσον ἐπὶ τῇ λέξει, cl
Σαμαρεῖς· ὅσον δὲ ἐπὶ τῇ ἀναγωγῇ, οἱ περὶ τὰς Γρα-
φὰς ἑτερόδοξοιδ τὸ δὲ ι Ἡμεῖς, ι ὅσον ἐπὶ τῷ
ρητῷ (45), οἱ Ἰουδαῖον ὅσον δὲ ἐπὶ τῇ ἀλληγορία,
ἐγὼ δ Λόγος, καὶ ot κατ’ ἐμὲ με μορφωμένοι, τὴν σω-
τηρίαν ἄκοντες ἀπὸ τῶν Ἰουδαϊκῶν λόγωνο τὸ γὰρ
φανερωθὲν νῦν μυστήριον πεφανέρωται διά τε Γρα-
φῶν προφητικῶν, καὶ τῆς ἐπιφανείας τοῦ Κυρίου (fl)
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὅρα δὲ εἰ μὴ ἰδίως καὶ παρὰ
τὴν ἀκολουθίαν τῶν ῥητῶν ό ’Πρακλέων ἐκδεξάμενος
τὸ, ὑμεῖς, ἀντὶ τοῦ, Ἰουδαῖοι, ἐθνικοὶ, διηγήσατο ο
οἷον δέ ἐστι πρὸς τὴν Σαμαρεῖτιν λέγεσθαι, Ὑμεῖς
οἱ Ἰουδαῖοι, ἢ πρὸς Σαμαρεῖτιν, Ὑμεῖς ot ὲθνικοίς
Ἀλλ’ οὐκ οῐόασί γε οἱ ἑτερόδοξοι δ προσκυνοῦσι, ὄτι
πλάσμα ἐστὶ, καὶ οὐκ ἀλήθεια, καὶ μῦθος, οὐ μυ-
στήρια (45)· ὁ δὲ προσκυνῶν τὸν Δημιουργδν, μάλιστα
κατὰ τὸν ὲν κρυπτῷ Ἰουδαῖον καὶ τοὺς λόγους τοὺς
πνευματικοὺς Ἰουδαῖκοὺς, οὗτος ὃ οἶδε προσκυνεῖ.
Πολὺ δέ ἐστι (46) νῦν παρατίθεσθαι τοῦ ’Πρακλέω-
νος τὰ ῥητὰ, ἀπὸ τοῦ ἐπιγεγραμμένου Πέτρου Κη-
ρύγματος (47) παραλαμϐανόμενα, καὶ ἵστασθαι πρὸς
αὐτὰ (48) ἐξετάζοντας καὶ περὶτοῦ βιϐλίου, πότερόν
ποτε γνήσιόν ἐστιν (49), ἢ νόθον, ἢ μικτόν· διόπερ
ι) τῶν γνησίων, cuiusmodi erant quos in Canenem
suumHebraeiretulerant, quique erant intra arcam;
.etctbudrmxpdcppw.‘ltursus τῶν ἀποκρύφων duplex
ordo l'uit, τῶν ἀντιλεγομένων, seu μικτγῶν, ψιὶἐιιί-
mitterentur ab aliquibus, ab aliis repudiarentur, et
dubiae essent auctoritatis; cuiusmodi erant Macha-
batorum libri, Sapienta Sirach, et Salomonis, alii-
que, quo_s quamvis in Catalogum suumnon contu-
lissent Judaei, plurimi tamén recipiebant: alter
ordo erat τῶν νόθων.. quippe ah omnibus planepro
confictis et supposi'jtiis habebantur. Prioremdivi-
sionem continuant Hieronymus in Prologo galeato.
et Athanasius, seu quisquis auctor lndiculi librorum
Scriptura: : lii enim quidquid praeter γνησίους εει.
inter ἀποκρύφους recensent. At triplicem illu_m or-
dinem, τῶν γνησίων, τῶν αντιλεγομένων, etfrth gg-
manu: Eusebius Hist. lib. in, «p.25 et δι.
υΕτΙυὸο