PG 14, col. 37
In inglese: Origen's Commentary on the Gospel of John 1.41 · Origen's Commentary on the Gospel of John 1.42
χάνειν ἀπὸ Ἰησοῦ εἰλήφασι, τὸ ὲν φανερῷ εῖναι Ἰου-
δαῖοι διὰτὴν τῶν πολλῶν σωτηρίαν , κατ’ οἰκονο-
μίαν (42), οὐ μόνον λόγοις ὁμολογοῦντες , ἀλλά καὶ
διὰ τῶν ἔργων δεικνύντες. Τὸ δ’ αὐτὸ καὶ περὶ τοῦ
Χριστιανισμοῦ αὐτῶν λεκτέον. Καὶ⁵ ὥσπερ οὐκ ἐστιν
ὠφελῆσαι δυνατὸν Παῦλον τοὺς κατὰ σάρκα Ἰου-
δαίους, ἐὰν μὴ, ὅτε ὁ λόγος αἱρεῖ, περιτέμῃ τὸν Τι-
μόθεον, καὶ ὅτε εὔλογόν ἐστι ξυράμενον , καὶ προσ-
φορὰν ποιήσαντα, καὶ ἁπαξαπλῶς τοῖς Ἰουδαίοις
Ἰουδαῖον γενόμενον, ἵνα τοὺς Ἰουδαίους κερδήσῃ·
οῦτως τὸν ἐκκείμενον εἰς πολλῶν ὠφέλειαν οὐκ ἔστι
διὰ τοῦ ὲν Χριστῷ Χριστιανισμοῦ (4.7;) μόνον δυνατὸν
τοὺς στοιχειουμένους ἐν τῷ φανερῷ Χριστιανισμῷ
βελτιῶσαι καὶ προαγαγεῖν ἐπὶ τὰ κρείττονα καὶ ἀνω-
τέρω. Διόπερ ἀναγκαῖον πνευματικῶς καὶ σωματικῶς
Χριστιανίζειν, καὶ ὅπου μὲν χρὴ τὸ σωματικὸν κη-
ρύσσειν Εὑαγγέλιον, φάσκοντα μηδὲν εἶναι (1M) τοῖς
σαρκίνοις ἢ Ἰησοῦν Χριστὸν, καὶ τοῦτον ἐσταυρωμέ-
νον, τοῦτο ποιητέονο ὲπάν δὲ εὑρεθῶσι κατηρτισμέ-
νοι τῷ πνεύματι (45), καὶ καρποφοροῦντες ὲν αὐτῷ,
ἐρῶντές τε τῆς οὐρανίου σοφίας , μεταδοτέον αὐτοῖς
τοῦ λόγου ἐπανελθόντος ἀπὸ τοῦ σεσαρκῶσθαι , ἐφ’ ὃ
ἦν ὲν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν.
etilicantes, amantesque sapientiae caelestis, hi participes efficiendi suntverbi [et Filii Dei] regressi post
incarnationem ad id quod erat in principio apud Deum.
10. Ταῦτα δὲ ἐξετάζοντες περὶ τοῦ Εὑαγγελίου οὐ
μάτην εἰρηκέναι ἡγούμεθα, οἱονεὶ αἰσθητὸν Εὐαγγέ-
λιον νοητοῦ καὶ πνευματικοῦ τῇ ἐπινοίᾳ διακρίνον-
τες ⁶ καὶ γὰρ νῦν πρόκειται τὸ αἰσθητὸν Εὑαγγέλιον
μεταλαϐεῖν εἰς πνευματικόν. Τίς γάρή διήγησις τοῦ
αἰσθητοῦ εἰ μὴ μεταλαμϐάνοιτο εἰς πνευματικόν;
Ἤτοι οὐδεμία ἢ ὀλίγη καὶ τῶν τυχόντων ἀπὺ τῆς λέ·
ξεως αὐτοὺς πεπεικότων λαμϐάνειν τὰ δηλούμενα.
Ἀλλά πᾶς ἀγὼν ἡμῖν ἐνέστηκε πειρωμένοις είς τά
βάθη τοῦ εὐαγγελικοῦ νοῦ φθάσαι καὶ ἐρευνῆσαι τὴν
ὲν αὐτῷ γυμνὴν τύπων ἀλήθειαν. Τῶν δὴ εὐαγγελι-
ζομένων ὲν ἀγαθῶν ἀπαγγελίᾳ νοουμένων , οἱ μὲν
ἀπόστολοι τὸν Ἰησοῦν εὐαγγελίζονται ο λέγονται μένα
τοι ὼς ἀγαθὸν καὶ τὴν ἀνάστασιν εὐαγγελίζεσθαι, καὶ
αὐτήν πως οὖσαν Ἰησοῦν (46) ’ Ἰησοῦς γάρ φησιν ·
Ἐγώ ειμι ἡ ἁνάστασις’ Ἰησοῦς δὲ τὰ τοῖς ἁγίοις
ἀποκείμενα εὐαγγελίζεται τοῖς πτωχοῖς, παρακαλῶν
αὐτοὺς ἐπὶ τὰς θείας ἐπαγγελίας. Καὶ μαρτυροῦσιν
ai θεῖαι Γραφαὶ τοῖς ὑπὸ τῶν ἀποστόλων εὐαγγελι-
σμοῖς, καὶ τῷ ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος ήμῶν (47)· ό μὲν
δ’ Joau. χι, 25.
(Η) Ἐν φανερῷ Ἰουδαῖός τί ς ἐστι καὶ περιτετμη-
ιιέὶοςί, οὒτῶ Χρῖστιανξός. ᾆρευιιιιι ριιιΙΙΗιιριιιιιιι,
sed restituuntur e codd. Bodleiano et Barherino.
(ἃ) Κατ’ οἰκονομίαν. Ferrarius vert‘it,‘ prapler
ludificationem; legebat κατ’ οἰκοδομίαν. Sed in no-
stris codicibus legitur κατ’ οἰκονομίαν. η Λ ν
(45) Τοῦ -ὲν ,Χριστῷ ἕρεστιάνισμρῦ. Omnino
egendnnl τοῦ εν Χριστιανισμοῦ. 1 η
'(M) Εἶναι. Ferrarius'legebat εἰδέναι* (ιιιω lectio
.lllcllOI‘ videtur.
δαῖοι διὰτὴν τῶν πολλῶν σωτηρίαν , κατ’ οἰκονο-
μίαν (42), οὐ μόνον λόγοις ὁμολογοῦντες , ἀλλά καὶ
διὰ τῶν ἔργων δεικνύντες. Τὸ δ’ αὐτὸ καὶ περὶ τοῦ
Χριστιανισμοῦ αὐτῶν λεκτέον. Καὶ⁵ ὥσπερ οὐκ ἐστιν
ὠφελῆσαι δυνατὸν Παῦλον τοὺς κατὰ σάρκα Ἰου-
δαίους, ἐὰν μὴ, ὅτε ὁ λόγος αἱρεῖ, περιτέμῃ τὸν Τι-
μόθεον, καὶ ὅτε εὔλογόν ἐστι ξυράμενον , καὶ προσ-
φορὰν ποιήσαντα, καὶ ἁπαξαπλῶς τοῖς Ἰουδαίοις
Ἰουδαῖον γενόμενον, ἵνα τοὺς Ἰουδαίους κερδήσῃ·
οῦτως τὸν ἐκκείμενον εἰς πολλῶν ὠφέλειαν οὐκ ἔστι
διὰ τοῦ ὲν Χριστῷ Χριστιανισμοῦ (4.7;) μόνον δυνατὸν
τοὺς στοιχειουμένους ἐν τῷ φανερῷ Χριστιανισμῷ
βελτιῶσαι καὶ προαγαγεῖν ἐπὶ τὰ κρείττονα καὶ ἀνω-
τέρω. Διόπερ ἀναγκαῖον πνευματικῶς καὶ σωματικῶς
Χριστιανίζειν, καὶ ὅπου μὲν χρὴ τὸ σωματικὸν κη-
ρύσσειν Εὑαγγέλιον, φάσκοντα μηδὲν εἶναι (1M) τοῖς
σαρκίνοις ἢ Ἰησοῦν Χριστὸν, καὶ τοῦτον ἐσταυρωμέ-
νον, τοῦτο ποιητέονο ὲπάν δὲ εὑρεθῶσι κατηρτισμέ-
νοι τῷ πνεύματι (45), καὶ καρποφοροῦντες ὲν αὐτῷ,
ἐρῶντές τε τῆς οὐρανίου σοφίας , μεταδοτέον αὐτοῖς
τοῦ λόγου ἐπανελθόντος ἀπὸ τοῦ σεσαρκῶσθαι , ἐφ’ ὃ
ἦν ὲν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν.
etilicantes, amantesque sapientiae caelestis, hi participes efficiendi suntverbi [et Filii Dei] regressi post
incarnationem ad id quod erat in principio apud Deum.
10. Ταῦτα δὲ ἐξετάζοντες περὶ τοῦ Εὑαγγελίου οὐ
μάτην εἰρηκέναι ἡγούμεθα, οἱονεὶ αἰσθητὸν Εὐαγγέ-
λιον νοητοῦ καὶ πνευματικοῦ τῇ ἐπινοίᾳ διακρίνον-
τες ⁶ καὶ γὰρ νῦν πρόκειται τὸ αἰσθητὸν Εὑαγγέλιον
μεταλαϐεῖν εἰς πνευματικόν. Τίς γάρή διήγησις τοῦ
αἰσθητοῦ εἰ μὴ μεταλαμϐάνοιτο εἰς πνευματικόν;
Ἤτοι οὐδεμία ἢ ὀλίγη καὶ τῶν τυχόντων ἀπὺ τῆς λέ·
ξεως αὐτοὺς πεπεικότων λαμϐάνειν τὰ δηλούμενα.
Ἀλλά πᾶς ἀγὼν ἡμῖν ἐνέστηκε πειρωμένοις είς τά
βάθη τοῦ εὐαγγελικοῦ νοῦ φθάσαι καὶ ἐρευνῆσαι τὴν
ὲν αὐτῷ γυμνὴν τύπων ἀλήθειαν. Τῶν δὴ εὐαγγελι-
ζομένων ὲν ἀγαθῶν ἀπαγγελίᾳ νοουμένων , οἱ μὲν
ἀπόστολοι τὸν Ἰησοῦν εὐαγγελίζονται ο λέγονται μένα
τοι ὼς ἀγαθὸν καὶ τὴν ἀνάστασιν εὐαγγελίζεσθαι, καὶ
αὐτήν πως οὖσαν Ἰησοῦν (46) ’ Ἰησοῦς γάρ φησιν ·
Ἐγώ ειμι ἡ ἁνάστασις’ Ἰησοῦς δὲ τὰ τοῖς ἁγίοις
ἀποκείμενα εὐαγγελίζεται τοῖς πτωχοῖς, παρακαλῶν
αὐτοὺς ἐπὶ τὰς θείας ἐπαγγελίας. Καὶ μαρτυροῦσιν
ai θεῖαι Γραφαὶ τοῖς ὑπὸ τῶν ἀποστόλων εὐαγγελι-
σμοῖς, καὶ τῷ ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος ήμῶν (47)· ό μὲν
δ’ Joau. χι, 25.
(Η) Ἐν φανερῷ Ἰουδαῖός τί ς ἐστι καὶ περιτετμη-
ιιέὶοςί, οὒτῶ Χρῖστιανξός. ᾆρευιιιιι ριιιΙΙΗιιριιιιιιι,
sed restituuntur e codd. Bodleiano et Barherino.
(ἃ) Κατ’ οἰκονομίαν. Ferrarius vert‘it,‘ prapler
ludificationem; legebat κατ’ οἰκοδομίαν. Sed in no-
stris codicibus legitur κατ’ οἰκονομίαν. η Λ ν
(45) Τοῦ -ὲν ,Χριστῷ ἕρεστιάνισμρῦ. Omnino
egendnnl τοῦ εν Χριστιανισμοῦ. 1 η
'(M) Εἶναι. Ferrarius'legebat εἰδέναι* (ιιιω lectio
.lllcllOI‘ videtur.