PG 140, col. 955
vectigalium e commercio, aliarum iniquitatum,
propter hujusmodi peccatum minueret, sicque
venia donaretur. Verum quia pcenitentiam non
ostendit, nec aliquam malorum minutionem, quin-
imo additamentum, ei non ignovi ; sed post trien'
nium coram patriarchis, metropolitis, senatu et
omni clero, illum ex ecclesia ejeci, tanquam
indignum qui in eam ingrederetur, Ex eo tem-
pore commenta adversus me, quae commentus
est sine accusatoribus, sine testibus, ex nudo
duntaxat sermone. Hoc est, decrevi communione Β
impertiri sultani pueros. Ecclesia me expulit :
idque cum sacratissimus Pisidia metropolita scri-
pto confessus fuisset, quod ipse illos baptizasset
et communione donasset ; ego vero per scriptum
professus essem, me nullatenus id scire.
X. Porro post exsilium, mille mihirursus intu-
lit calumnias et aerumnas. Interdum quidem, quasi
insidiatores excitassem qui eum occiderent. Quo-
circa maecha synodus excommunicationis censu-
ram in me emisit ; ac ego ipsum me segregationi
subdidi, si de quoquam ejusmodi essem conscius ;
sin minus, calumnias auctores insidiarumque, iis-
que credulos excommunicavi et anathematizavi.
Alio vero tempore Barangos Narmaram, locum
exsilii mei, misit, custodituros me ; tum innume-
rabilia mihi incommoda conciliavit. Omitto quas
ad Tricocciam pertinent, quem ad modum mihi
eorum insultus imposuerit. Nam si quaecunque
in me peregit, et adversus Ecclesiam Dei molitus
est, referre contendero, enarrantem deficiet tem-
pus. De multis vero pauca repraesentavi, propter
sermonis satietatem et nimietatem quae nimirum
inimica est auribus. Dicebam tamen, Ab hoc tem-
pore satiatus amentia et tyrannide erga me ser-
vosque Dei, desinet, aget paanitentiam, ut venia
donari possit.
XI. Sed quoniam Ecclesium Dei vertit in spe -
luncam latronum, et lupanar ;item quem prius
excommunieaveram, in sede mea collocavit, necnon
adillamimpietatem omnimodamque perfidiam qua
Latini tenentur conatus est adducere Ecclesiam
Dei, quas immenso sanguine ante etpost Christum
ac per Christum magnam hostiam fuso collecta
fuit ε demum ingentem persecutionem contra
eamdem Ecclesiam excitavit, post tot annos a per-
secutionibus : eapropter excommunicationem pro-
tendo, cui ipse subjecit se propria voluntate, pro-
(172) ready-your. Erant Barangi seu Varaugi et
Varingi,_imperatorum Graacoru-m‘ stipatores et sa-
tellites. De iis post Meursium, Fabrotum aliosque,
docte ac dilligenter,utomnia, idem Fresnius noster,
historia; Byzantium illustrator precipuus.
(Ia) Τᾱίτῆς Γρικοκκίας. ΒέροιῚὰ de Tricoccia
arce circa Nicaeam, et Tricocciotis, Nicsenosque
propter hujusmodi peccatum minueret, sicque
venia donaretur. Verum quia pcenitentiam non
ostendit, nec aliquam malorum minutionem, quin-
imo additamentum, ei non ignovi ; sed post trien'
nium coram patriarchis, metropolitis, senatu et
omni clero, illum ex ecclesia ejeci, tanquam
indignum qui in eam ingrederetur, Ex eo tem-
pore commenta adversus me, quae commentus
est sine accusatoribus, sine testibus, ex nudo
duntaxat sermone. Hoc est, decrevi communione Β
impertiri sultani pueros. Ecclesia me expulit :
idque cum sacratissimus Pisidia metropolita scri-
pto confessus fuisset, quod ipse illos baptizasset
et communione donasset ; ego vero per scriptum
professus essem, me nullatenus id scire.
X. Porro post exsilium, mille mihirursus intu-
lit calumnias et aerumnas. Interdum quidem, quasi
insidiatores excitassem qui eum occiderent. Quo-
circa maecha synodus excommunicationis censu-
ram in me emisit ; ac ego ipsum me segregationi
subdidi, si de quoquam ejusmodi essem conscius ;
sin minus, calumnias auctores insidiarumque, iis-
que credulos excommunicavi et anathematizavi.
Alio vero tempore Barangos Narmaram, locum
exsilii mei, misit, custodituros me ; tum innume-
rabilia mihi incommoda conciliavit. Omitto quas
ad Tricocciam pertinent, quem ad modum mihi
eorum insultus imposuerit. Nam si quaecunque
in me peregit, et adversus Ecclesiam Dei molitus
est, referre contendero, enarrantem deficiet tem-
pus. De multis vero pauca repraesentavi, propter
sermonis satietatem et nimietatem quae nimirum
inimica est auribus. Dicebam tamen, Ab hoc tem-
pore satiatus amentia et tyrannide erga me ser-
vosque Dei, desinet, aget paanitentiam, ut venia
donari possit.
XI. Sed quoniam Ecclesium Dei vertit in spe -
luncam latronum, et lupanar ;item quem prius
excommunieaveram, in sede mea collocavit, necnon
adillamimpietatem omnimodamque perfidiam qua
Latini tenentur conatus est adducere Ecclesiam
Dei, quas immenso sanguine ante etpost Christum
ac per Christum magnam hostiam fuso collecta
fuit ε demum ingentem persecutionem contra
eamdem Ecclesiam excitavit, post tot annos a per-
secutionibus : eapropter excommunicationem pro-
tendo, cui ipse subjecit se propria voluntate, pro-
(172) ready-your. Erant Barangi seu Varaugi et
Varingi,_imperatorum Graacoru-m‘ stipatores et sa-
tellites. De iis post Meursium, Fabrotum aliosque,
docte ac dilligenter,utomnia, idem Fresnius noster,
historia; Byzantium illustrator precipuus.
(Ia) Τᾱίτῆς Γρικοκκίας. ΒέροιῚὰ de Tricoccia
arce circa Nicaeam, et Tricocciotis, Nicsenosque