PG 141, col. 1297
λάϐῃ, ἀμφοτέρων τῆς μονάδος καὶ τῆς δυάδος τὸ
τρωτὸν καὶ τὸ ἕτερον δειχνουμένων, πόρου 021'in-
ειμοῦ οὒκ ἀξιωθείη ὁ λογικιῖς ἓν ἐπιστήμαις τοσοῦ-
τος, ἐκ τοιῶνδε προτάσεων συμπεριίνων τὸ σπουδα-
; Ὅμως ἑφεξῆς τὴν οὕτω προταθεῗσαν
ζόμενην
Enipea-tv ἐπαναλαῧὼν φάσκει ⁸ ιι Εἰ μὲν οὖν ἐξ ἐνὸς,
τουτέστι τοῦ Πιτρὸς, καὶ τὸ Πνεῦμα προέρχεται,
ἔσται καὶ τιυτὸν αὒτέ ἐιυτῴ. ι Τὸ δὲ ἕτερον εἷς
τὸ ἐκ τῶν δύο ταμιεύει κατὰ τὸ ἐξ ἀργῆς διερμη-
νεύων ὡς βούλεται · καθ’ ὧν ἡ τοῦ λέγειν τούτου
ῥοπὴ, δόξι δέ γε ἡ ἀληθὴς ἐκ τοῦ Πττρὸς προέρχε-
σθλιι τὸ Πνεῦμςι μυστκγωγοῦσι, xxi. τὸ ταυτὸν
τεὶιθεν πρὸς τὸν Πιτέρι, καὶ τὸ ἕτερον ἔχειν ἀντ
ρύττει, ἀλλὰ κσιὶ ἑξ ἀμφοῖν θεολογοῦτα Παιτρὸς
Υἱοῦ τὴν ταυτότητι πρὸς ἄμφω καὶ τὸν Πχτέρα
ἐτεροτητα καταγγέλλει, Οὐδὲ γὰρ αὐτὸ γεννή
ἀλλ’ οῦδὲ γέννημι. ⁸0 δὲ τούτων ἀφιπτάμενος,
ἀγων δὲ, εἰ ἐκ τῶν δύο τι, Πνεῦμα λέγοιτο, ἕτερον
αὑτὸ ἑαυτοῦ εἶναι, καὶ συνθέσεις εἷς τοῦτο ἐπινοῶν
ὡς ἄλλο μὲν ἐκ τοῦ Πατρὶς ὃν, ἄλλο δὲ ἐκ τοῦ Υἱοῦ,
mu; οὗ κκινοὶιογῶν ἐστιν οἷς φθέγγετιι; Εἰ «(sps
Πιτῆρ ἆγὲννητος ὢν, γεννήτωρ ἐστὶ καὶ 119350-
λεὺς, τὸ μὲν τοῦ Υἱοῠ, τὸ δὲ τοῦ Πνεῦμιτος, καὶτοῦ
υέν Υἱοῦ γεννήτωρ, οὗχὶ προϐολεὺς, τοῦ ’δὲ
Πνεύμπι-
τος προϐολεὺς, οὒχὶ γεννήτωρ, ἕτερον alto; ἑαυτοῦ
ὁ Πατὴρ, xxi. σύνθετος ἐντεῦθεν, Κτιίτοι ἡ ἒξ ἂμ.-
φοϊν τον live-39.110: πρὸοῖος μία καὶ ἡ αὖτὴ, τὸ δὲ
γεννητικὸν κκὶ προϐλητικὸν ’τυῦ Πατρίις ἄλλο κιὶο
ἄλλο, Ἀλλ’ ὥσπερ οὒ μεριστὸς ἐντεῦθεν ὃ Πιτὴρ,
οὗτε μὲν σύνθετος, Su μὴ τῆς θεότητος τιῦτι μέρη,
οὔτε δὴ ούνθεσιξ, ἁπλῆ γὰρ ᾗ θεότης ὑπὲρ πᾶσαν
ἆπλότητι καὶ ἀμερὴς ὑπὲρ πᾶσιν ἀμέρειαν, ἀλλ’
ἰδιότητες περὶ auiti,» θεωρούμεναι · ὤτως οῦδὲ ἡ ἐξ
ἀμφοῖν τοῦ ΙΙνεύμαιτος πρόοδος ἐξίττητιν ειῦτὶ) τῆς
τιυτότητος ἑαυτοῦ, ἢ σύνθετον παριςτένει, ἀλλ’ ἐκ
ι ι \ ,1 ν Ἰ 1 κ '\ ν ,ν υ
lix-.90: εστι χιι ἱιου, ἢ γουν εκ Πκτρυς οι heu
Scr:th ἐξ ἁπλῶι, τουτέστιν ἐξ ἁπλοῦ δι’ ἆπλοῦ
κατὰ τοὺς θεόρροναις, “In δὲ aut πιράὸειγμπ τὸ ἒξ
summa; δυοῖν προόδου τὴν σύνθεσιν κατασκευάζον,
ὡς ἐντεῦθεν ἀνατραπείη τὸ ἐξ ἀμφοῖν εἶναι τὸ Πνεῦμα,
κιτκργηθξη καὶ ἐξ αὖτῆς ἁνεξετέστου τὸ κιττιργη-
μένον ἕχον τῆς προοορᾶς, ἐκ 13w τοῖς θεοφόροις πα-
ραδεδομένων εἰς {itit/«ivno; τῇς ὰρχιφώτου Τριά-
ἰοξ :‘o τοῦ ἡλίου τελεώτερον αὖ ἀντιπιρκῢήπομεν,
συνωοούντος ἡμᾶς εἷς τοῦτο καὶ πάλιν τοῦ περὶ
τὰς doti: συνθέσεις τολμηρᾷ στρεφομένου καὶ
Tutum καὶ διανοίᾳ ἐχ τοῦ ἡλίου καὶ τῆς ἀκτί-
νος τὸ φῶς spumeum xxi. τοῖς μὴ εἰδόσι σχεδὸν,
ἤγουν ἐκ τοῦ ἡλίου διὰ τῆς ἂκτΐνος ἡ ἕλλπιμψις. Καὶ
. -ο κ Ν -ι Ι 1’ \ ι 9
mu τησοε οιπλόη ; που συνθετις; Οτι μηδε τα εξ
ὧν αὕτη διπλόην εἶδεν, ἢ σύνθεσιν, οὕτε τό ἐν τῃ
ἀκτῖνι φῶς, οὕτε τὸ ἒν τῷ δίσκῳ, καὶ οὒ μᾶλλον
τῷ ἐνὶ ἦ ἁπλότης, ἢ τοῖς δυσί. Καὶ ποῦ τὸ ἐξ ἀμφοῖν
εἶνιι «Liviae-tm; Καίτοι ἡ ἐπὶ τῆς εἰκονιζομένης
ὓπερυρώτον Τριάδος ἁπλότης την ὑπέρθεσιν ἁσύγκρμ
ιιν ἔχει τῆς ἐν τῇ εἷκονιζούσῃ Τρισίδι θεωρουμένης
τρωτὸν καὶ τὸ ἕτερον δειχνουμένων, πόρου 021'in-
ειμοῦ οὒκ ἀξιωθείη ὁ λογικιῖς ἓν ἐπιστήμαις τοσοῦ-
τος, ἐκ τοιῶνδε προτάσεων συμπεριίνων τὸ σπουδα-
; Ὅμως ἑφεξῆς τὴν οὕτω προταθεῗσαν
ζόμενην
Enipea-tv ἐπαναλαῧὼν φάσκει ⁸ ιι Εἰ μὲν οὖν ἐξ ἐνὸς,
τουτέστι τοῦ Πιτρὸς, καὶ τὸ Πνεῦμα προέρχεται,
ἔσται καὶ τιυτὸν αὒτέ ἐιυτῴ. ι Τὸ δὲ ἕτερον εἷς
τὸ ἐκ τῶν δύο ταμιεύει κατὰ τὸ ἐξ ἀργῆς διερμη-
νεύων ὡς βούλεται · καθ’ ὧν ἡ τοῦ λέγειν τούτου
ῥοπὴ, δόξι δέ γε ἡ ἀληθὴς ἐκ τοῦ Πττρὸς προέρχε-
σθλιι τὸ Πνεῦμςι μυστκγωγοῦσι, xxi. τὸ ταυτὸν
τεὶιθεν πρὸς τὸν Πιτέρι, καὶ τὸ ἕτερον ἔχειν ἀντ
ρύττει, ἀλλὰ κσιὶ ἑξ ἀμφοῖν θεολογοῦτα Παιτρὸς
Υἱοῦ τὴν ταυτότητι πρὸς ἄμφω καὶ τὸν Πχτέρα
ἐτεροτητα καταγγέλλει, Οὐδὲ γὰρ αὐτὸ γεννή
ἀλλ’ οῦδὲ γέννημι. ⁸0 δὲ τούτων ἀφιπτάμενος,
ἀγων δὲ, εἰ ἐκ τῶν δύο τι, Πνεῦμα λέγοιτο, ἕτερον
αὑτὸ ἑαυτοῦ εἶναι, καὶ συνθέσεις εἷς τοῦτο ἐπινοῶν
ὡς ἄλλο μὲν ἐκ τοῦ Πατρὶς ὃν, ἄλλο δὲ ἐκ τοῦ Υἱοῦ,
mu; οὗ κκινοὶιογῶν ἐστιν οἷς φθέγγετιι; Εἰ «(sps
Πιτῆρ ἆγὲννητος ὢν, γεννήτωρ ἐστὶ καὶ 119350-
λεὺς, τὸ μὲν τοῦ Υἱοῠ, τὸ δὲ τοῦ Πνεῦμιτος, καὶτοῦ
υέν Υἱοῦ γεννήτωρ, οὗχὶ προϐολεὺς, τοῦ ’δὲ
Πνεύμπι-
τος προϐολεὺς, οὒχὶ γεννήτωρ, ἕτερον alto; ἑαυτοῦ
ὁ Πατὴρ, xxi. σύνθετος ἐντεῦθεν, Κτιίτοι ἡ ἒξ ἂμ.-
φοϊν τον live-39.110: πρὸοῖος μία καὶ ἡ αὖτὴ, τὸ δὲ
γεννητικὸν κκὶ προϐλητικὸν ’τυῦ Πατρίις ἄλλο κιὶο
ἄλλο, Ἀλλ’ ὥσπερ οὒ μεριστὸς ἐντεῦθεν ὃ Πιτὴρ,
οὗτε μὲν σύνθετος, Su μὴ τῆς θεότητος τιῦτι μέρη,
οὔτε δὴ ούνθεσιξ, ἁπλῆ γὰρ ᾗ θεότης ὑπὲρ πᾶσαν
ἆπλότητι καὶ ἀμερὴς ὑπὲρ πᾶσιν ἀμέρειαν, ἀλλ’
ἰδιότητες περὶ auiti,» θεωρούμεναι · ὤτως οῦδὲ ἡ ἐξ
ἀμφοῖν τοῦ ΙΙνεύμαιτος πρόοδος ἐξίττητιν ειῦτὶ) τῆς
τιυτότητος ἑαυτοῦ, ἢ σύνθετον παριςτένει, ἀλλ’ ἐκ
ι ι \ ,1 ν Ἰ 1 κ '\ ν ,ν υ
lix-.90: εστι χιι ἱιου, ἢ γουν εκ Πκτρυς οι heu
Scr:th ἐξ ἁπλῶι, τουτέστιν ἐξ ἁπλοῦ δι’ ἆπλοῦ
κατὰ τοὺς θεόρροναις, “In δὲ aut πιράὸειγμπ τὸ ἒξ
summa; δυοῖν προόδου τὴν σύνθεσιν κατασκευάζον,
ὡς ἐντεῦθεν ἀνατραπείη τὸ ἐξ ἀμφοῖν εἶναι τὸ Πνεῦμα,
κιτκργηθξη καὶ ἐξ αὖτῆς ἁνεξετέστου τὸ κιττιργη-
μένον ἕχον τῆς προοορᾶς, ἐκ 13w τοῖς θεοφόροις πα-
ραδεδομένων εἰς {itit/«ivno; τῇς ὰρχιφώτου Τριά-
ἰοξ :‘o τοῦ ἡλίου τελεώτερον αὖ ἀντιπιρκῢήπομεν,
συνωοούντος ἡμᾶς εἷς τοῦτο καὶ πάλιν τοῦ περὶ
τὰς doti: συνθέσεις τολμηρᾷ στρεφομένου καὶ
Tutum καὶ διανοίᾳ ἐχ τοῦ ἡλίου καὶ τῆς ἀκτί-
νος τὸ φῶς spumeum xxi. τοῖς μὴ εἰδόσι σχεδὸν,
ἤγουν ἐκ τοῦ ἡλίου διὰ τῆς ἂκτΐνος ἡ ἕλλπιμψις. Καὶ
. -ο κ Ν -ι Ι 1’ \ ι 9
mu τησοε οιπλόη ; που συνθετις; Οτι μηδε τα εξ
ὧν αὕτη διπλόην εἶδεν, ἢ σύνθεσιν, οὕτε τό ἐν τῃ
ἀκτῖνι φῶς, οὕτε τὸ ἒν τῷ δίσκῳ, καὶ οὒ μᾶλλον
τῷ ἐνὶ ἦ ἁπλότης, ἢ τοῖς δυσί. Καὶ ποῦ τὸ ἐξ ἀμφοῖν
εἶνιι «Liviae-tm; Καίτοι ἡ ἐπὶ τῆς εἰκονιζομένης
ὓπερυρώτον Τριάδος ἁπλότης την ὑπέρθεσιν ἁσύγκρμ
ιιν ἔχει τῆς ἐν τῇ εἷκονιζούσῃ Τρισίδι θεωρουμένης