PG 145, col. 692
θρωπὸν μὲν τοῖς δαιτυμόσι, τῇ μητρὶ δὲ τῆς κόρης
ἡδονῆς ἄξιον. Καὶ γὰρ οὐχ ἦττον ἐζήτει ταύτην ε’ἷρ-
γουσαν τοῖς κατὰ γνώμην χρῆσθαι, οὕτως ὁρᾷν, καὶ
γλῶτταν ζήλῳ τεθηγμένην, ἐσχάτως ἄφωνον κατι-
δεῖν. Ἐπεὶ δὲ ⁶οὕτως ἂνῄρητο, καὶ ἆθλον ὀρχήσεως
ἡ περιμάχητος τῇ μαινάδι πεφιλοτίμητο κεφαλὴ,
ἐκείνη τοὺς ἐλέγχους ὡσανεὶ καὶ μετὰ τήν ἐκτομὴν
ὑπιδομένη τοῦ Ἰωάννου, συνάπτειν μὲν ταύτην καί
αὖθις τῷ λοιπῷ σώματι ἐδεδίει · παρ’ ἑαυτῇ δὲ κατ·
ορύττειν ἀσύλως ἔν τινι παραϐύστῳ τύπῳ τῶν βα-
σιλείων ἔκρινε δεῖν · τὸ δὲ λοιπὸν σῶμα ἔξω που
Ξίπτειν διεκελεύετο. Ὅ δῆτα οἱ μαθηταί μόνον, κλο-
πῇ περιστείλαντες, σεμνῶς ὑπό τινι ἐπισήμῳ τόπῳ
κατέθεντο. Ἰησοῦς μέντοι τὰ τῷ Ἰωάννῃ συμϐάν-
τα ήνωτισμὲνος, καὶ τῇ περὶ αύτὸν λύπῃ κατάσχετος
γεγονὼς, ἐπιϐάς πλοίῳ περὶ τήν Θηϐαΐδα διέτριϐεν,
ἐν ἡσύχῳ τῇ βιοτῇ τὸ πολὺ τῆς λύπης παραμυθού-
μενος, ‘0 μὲν οῦν Ἰωάννης πρὸς τοῖς ἄλλοις οἱς
ηὔχει καλοῖς καὶ τῷ ὑπὲρ Χριστοῦ μαρτυρίῳ τιμη-
θεὶς, τοὺς οὐρανοὺς ὧν ἧν ἄξιος ε’ίληχε κατοικίαν,
δύο καὶ λ’ πρὸς μησὶν ἕξ τὰ πρὸς τήν γῆν ἅπαντα
διανύσας ἔτη.
ΚΕΦΑΛ. Κ’.
’Περῖτοῦ αξσχί-στου μόρου τῆς ⁸ῌρωδιάδος,
καὶ- τοῦ-θανάτου ’ῌρῶὺουο καὶόἷα περὶ
τούτου ἱστόρησεν ὁ δίῴῌσηπος · καὶ ὡς δῖ’
ἐπαίνου τὸν Βαπτιστήν ἄγει.
Ἡ μαινὰς μέντοι καὶ μοιχαλὶς ἐκείνη, καὶ τὸ
δοκοῦν μὲν Ἡρώδου, Φιλίππου δὲ ταῖς ἀληθείαις
γυνὴ, μήκιστον μὲν βίου διηνηκυῖα, πικρῷ δε μόρῳ
τὴν θυγατέρα καί ὀρχηστρίδα τὸν ϐίον καταλύσασαν
πρότερον κατιδοῦσα, εἶτα καὶ αύτή κατέρρηξε τήν
ζωὴν, τοῖς ἐκεῖσε δικαιωτηρὶοις ταμιευομένη, ἄκρα-
τον ὅσον οὔπω πιομὲνη τὸν τῆς ὀργῆς Κυρίου τρυ-
γίαν καὶ τὸ κόνδυ τοῦ ἆστέκτου ἐκείνου θυμοῦ. Ὁ
δέ γε τῆς θυγατρὸς αὐτῆς θάνατος (ἄξιον γάρ αὐτὸν
διηγήσασθαι (τοιόσδε τις ἦν ⁸ Ἐπί τινα τόπον ταυτῇ
δεῆσαν ὥρᾳ χειμῶνος πορεύεσθαι, καὶ ποταμὸν δια-
ϐαίνειν, ἐπείπερ ἐκεῖνος κεκρυστάλλωτο καὶ πεπη-
γὼς ἦν, ὑπὲρ νώτου αὕτη διῄει πεζεύουσα. Περιρῥα-
γέντος δὲ τοῦ κρυστάλλου, οὐκ ἀθεεὶ δὲ πάντως τὸ
ε 1' 9 ρ I κ 7 η ς ν \ ν ἢ
συμϐαν ην, κατερρυη μετ ευθος και αυτη αχρι 0'6-
που καὶ κεφαλῆς ο καὶ ὑπωρχεῖτο σπαργῶσα καὶ
ὖγρῶς λιγυζομὲνη, οὐκ ἐν γῇ, ἀλλ’ ἐν ὕδατι θ ’Π δὲ
κεφαλή τῷ κρύτι παγεῖσα, εἶτα καὶ διαθραυσθεῖσα,
καὶ τοῦ λοιποῦ διαιρεθεῖσα σώματος, οὐ ξίφει, ἀλλᾶ
(2) Quibus rebus peccamus, eisdem pluramque
pinnas damus.
ἡδονῆς ἄξιον. Καὶ γὰρ οὐχ ἦττον ἐζήτει ταύτην ε’ἷρ-
γουσαν τοῖς κατὰ γνώμην χρῆσθαι, οὕτως ὁρᾷν, καὶ
γλῶτταν ζήλῳ τεθηγμένην, ἐσχάτως ἄφωνον κατι-
δεῖν. Ἐπεὶ δὲ ⁶οὕτως ἂνῄρητο, καὶ ἆθλον ὀρχήσεως
ἡ περιμάχητος τῇ μαινάδι πεφιλοτίμητο κεφαλὴ,
ἐκείνη τοὺς ἐλέγχους ὡσανεὶ καὶ μετὰ τήν ἐκτομὴν
ὑπιδομένη τοῦ Ἰωάννου, συνάπτειν μὲν ταύτην καί
αὖθις τῷ λοιπῷ σώματι ἐδεδίει · παρ’ ἑαυτῇ δὲ κατ·
ορύττειν ἀσύλως ἔν τινι παραϐύστῳ τύπῳ τῶν βα-
σιλείων ἔκρινε δεῖν · τὸ δὲ λοιπὸν σῶμα ἔξω που
Ξίπτειν διεκελεύετο. Ὅ δῆτα οἱ μαθηταί μόνον, κλο-
πῇ περιστείλαντες, σεμνῶς ὑπό τινι ἐπισήμῳ τόπῳ
κατέθεντο. Ἰησοῦς μέντοι τὰ τῷ Ἰωάννῃ συμϐάν-
τα ήνωτισμὲνος, καὶ τῇ περὶ αύτὸν λύπῃ κατάσχετος
γεγονὼς, ἐπιϐάς πλοίῳ περὶ τήν Θηϐαΐδα διέτριϐεν,
ἐν ἡσύχῳ τῇ βιοτῇ τὸ πολὺ τῆς λύπης παραμυθού-
μενος, ‘0 μὲν οῦν Ἰωάννης πρὸς τοῖς ἄλλοις οἱς
ηὔχει καλοῖς καὶ τῷ ὑπὲρ Χριστοῦ μαρτυρίῳ τιμη-
θεὶς, τοὺς οὐρανοὺς ὧν ἧν ἄξιος ε’ίληχε κατοικίαν,
δύο καὶ λ’ πρὸς μησὶν ἕξ τὰ πρὸς τήν γῆν ἅπαντα
διανύσας ἔτη.
ΚΕΦΑΛ. Κ’.
’Περῖτοῦ αξσχί-στου μόρου τῆς ⁸ῌρωδιάδος,
καὶ- τοῦ-θανάτου ’ῌρῶὺουο καὶόἷα περὶ
τούτου ἱστόρησεν ὁ δίῴῌσηπος · καὶ ὡς δῖ’
ἐπαίνου τὸν Βαπτιστήν ἄγει.
Ἡ μαινὰς μέντοι καὶ μοιχαλὶς ἐκείνη, καὶ τὸ
δοκοῦν μὲν Ἡρώδου, Φιλίππου δὲ ταῖς ἀληθείαις
γυνὴ, μήκιστον μὲν βίου διηνηκυῖα, πικρῷ δε μόρῳ
τὴν θυγατέρα καί ὀρχηστρίδα τὸν ϐίον καταλύσασαν
πρότερον κατιδοῦσα, εἶτα καὶ αύτή κατέρρηξε τήν
ζωὴν, τοῖς ἐκεῖσε δικαιωτηρὶοις ταμιευομένη, ἄκρα-
τον ὅσον οὔπω πιομὲνη τὸν τῆς ὀργῆς Κυρίου τρυ-
γίαν καὶ τὸ κόνδυ τοῦ ἆστέκτου ἐκείνου θυμοῦ. Ὁ
δέ γε τῆς θυγατρὸς αὐτῆς θάνατος (ἄξιον γάρ αὐτὸν
διηγήσασθαι (τοιόσδε τις ἦν ⁸ Ἐπί τινα τόπον ταυτῇ
δεῆσαν ὥρᾳ χειμῶνος πορεύεσθαι, καὶ ποταμὸν δια-
ϐαίνειν, ἐπείπερ ἐκεῖνος κεκρυστάλλωτο καὶ πεπη-
γὼς ἦν, ὑπὲρ νώτου αὕτη διῄει πεζεύουσα. Περιρῥα-
γέντος δὲ τοῦ κρυστάλλου, οὐκ ἀθεεὶ δὲ πάντως τὸ
ε 1' 9 ρ I κ 7 η ς ν \ ν ἢ
συμϐαν ην, κατερρυη μετ ευθος και αυτη αχρι 0'6-
που καὶ κεφαλῆς ο καὶ ὑπωρχεῖτο σπαργῶσα καὶ
ὖγρῶς λιγυζομὲνη, οὐκ ἐν γῇ, ἀλλ’ ἐν ὕδατι θ ’Π δὲ
κεφαλή τῷ κρύτι παγεῖσα, εἶτα καὶ διαθραυσθεῖσα,
καὶ τοῦ λοιποῦ διαιρεθεῖσα σώματος, οὐ ξίφει, ἀλλᾶ
(2) Quibus rebus peccamus, eisdem pluramque
pinnas damus.